Май Вольфавіч Данцыг

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Май Данцыг)
Jump to navigation Jump to search
Май Вольфавіч Данцыг
Фатаграфія
Май Данцыг, фота Яўгена Колчава, 2013
Дата нараджэння: 27 красавіка 1930(1930-04-27) (89 гадоў)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 26 сакавіка 2017(2017-03-26) (86 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства: Сцяг СССРСцяг Беларусі
Род дзейнасці: мастак
Месца працы:
Жанр: Індустрыяльны пейзаж, партрэт, тэматычная карціна
Вучоба: Мінскае мастацкае вучылішча, Маскоўскі мастацкі інстытут імя В. І. Сурыкава
Стыль: Рэалізм
Заступнікі: Віталь Цвірка
Уплыў: Пётр Пакаржэўскі, Віктар Цыплакоў, Міхаіл Курылка
Уплыў на: Ігар Бархаткоў, Анатоль Кузняцоў
Член у
Узнагароды:
Ордэн Францыска Скарыны
(2005)
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Май Вольфавіч Да́нцыг (27 красавіка 1930, Мінск, БССР26 сакавіка 2017, Мінск, Беларусь) — беларускі жывапісец. Лаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1968). Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1973). Народны мастак Беларусі (1995). Кавалер ордэна Францыска Скарыны (2005)[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў у 1952 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1958 годзе — Маскоўскі мастацкі інстытут імя Сурыкава. З 1958 года выкладаў у Беларускай акадэміі мастацтваў, з 1980 года — прафесар. З 1962 года ўваходзіў у праўленне Саюза мастакоў БССР[1].

З восені 1988 г. да лета 2001 г. старшыня Мінскага аб'яднання яўрэйскай культуры імя Ізі Харыка. У першай палове 1990-х гг. займаўся праблемамі ўвекавечання памяці вязняў Мінскага гета як старшыня грамадскай камісіі па стварэнні мемарыяльнага комплексу[2]. У 1995 г. уваходзіў у рэдкалегію газеты «Авив хадаш» (Мінск)[2]. Быў віцэ-прэзідэнтам Саюза беларускіх яўрэйскіх грамадскіх аб'яднанняў і абшчын[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў у розных жанрах станковага жывапісу. Сярод работ: тэматычныя карціны «Раніца новага Мінска» (1959), «Партызанскае вяселле» (1968), «Купалаўскія радкі» (1972), «Легенда Беларусі» (1975), «І памятае свет уратаваны...» (19851995); лірычныя пейзажы «Стары і новы Мінск» (1963), «Цішыня» (1976), «Бацькаўшчына мая» (1982), «Мая Лагойшчына» (1985), серыя «Віцебск — радзіма Шагала» (1994); нацюрморты «Бэз» (1962), «Аб Вялікай Айчыннай...» (1968), «Ялінка» (1971), «Палітра новабудоўляў» (1979); партрэты «Сталявар» (1956), «Кінарэжысёр Э. Клімаў» (1985), пісьменнікаў А. Адамовіча, Васіля Быкава (абодва 1986), А. Анікейчыка і інш. З твораў манументальнага жывапісу: мазаічнае пано ў кінатэатры «Партызан» (1966), мазаіка ў гасцініцы «Юбілейная» (1969, з Б. Няпомняшчым) — абодва ў Мінску. Творам Данцыга былі ўласцівы арыгінальныя кампазіцыйныя рашэнні, драматургічнасць зместу. Канструктыўна-пластычнае валоданне колерам, спалучэнне прыёмаў манументальнага і станковага мастацтваў, метафарычнасці і канкрэтыкі дазвалялі яму ствараць яркія мастацкія вобразы, поўна раскрыць сваю творчую індывідуальнасць.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Данцыг Май Вольфавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1998. — 576 с.: іл. ISBN 985-11-0106-0 (т. 6), ISBN 985-11-0035-8
  • Май Данциг : живопись : альбом / авт. текста Г. А. Фатыхова. — Мн. : Интернешнл Транс-Кэпитэл, 2001. — [45] с., включ. обл.
  • Данцыг Май Вольфавіч // Беларускі саюз мастакоў : энцыкл. давед. Мн., 1998.
  • Данцыг Май Вольфавіч // Беларусь : энцыкл. давед. Мн., 1995.
  • Шаранговіч, Н. Мастак, улюбёны ў Мінск / Наталля Шаранговіч // Беларусь. 2001. № 9.
  • Фатыхава, Г. «Мой город древний, молодой» / Галина Фатыхова // Нёман. 2001. № 10.
  • Ліхінец, І. Мы не горшыя, мы — лепшыя / Ігнат Ліхінец // Альманах : Зап. Бел. дзярж. акад. мастацтваў. 2000. № 3.
  • Левина, А. Кто спасет красоту? / Алла Левина // Мишпоха. 2000. № 7.
  • Сурскі А. А. Май Вольфавіч Данцыг: заслужаны мастак Беларускай ССР г. Мінск; аб мінулым і сучасным// Советский художник, 1975
  • Дубінін, А. Май Данцыг. Буйніцы і драбніцы / Андрэй Дубінін // Belisrael. Народны ізраільска-беларускі сайт. 28.03.2018. http://belisrael.info/?p=14612

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]