Мізач

Пасёлак гарадскога тыпу
Мізач
укр.: Мізоч
Сцяг Герб
50°24′25″ пн. ш. 26°08′42″ у. д.
Краіна	Украіна
Вобласць	Ровенская вобласць
Раён	Ровенскі раён[d]
Гісторыя і геаграфія
Заснаваны	1322
Першая згадка	1322
ПГТ з	1940
Плошча	16,24 км²
Вышыня цэнтра	256 м
Часавы пояс	UTC+2, летам UTC+3
Насельніцтва
Насельніцтва	3300 чалавек (2022)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код	+380-3652
Паштовы індэкс	35740
КААТУУ	5622655400
Паказаць/схаваць карты
Мізач
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Мізач (укр.: Мізоч) — пасёлак гарадскога тыпу ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны на рацэ Стубелка, чыгуначная станцыя на лініі Здалбуніў - Краснэ.

Гісторыя

Першае пісьмовае згадванне аб паселішчы датуецца 1322 г. У 1594 г. яго выкупіў князь Януш Астрожскі. З 1720 г. належаў магнатам Карвіцкім. Кароль Аўгуст III граматай ад 23 верасня 1761 г. дазволіў Юзафу Каэтану Дуніну-Карвіцкаму заснаваць горад Вялікі Мізач ў Луцкім павеце і дае яму магдэбургскае права. У тэксце граматы ўпісана пячатка круглай формы з гербам горада. На пячатцы меўся шчыт вірезнай формы, у якім пераплецены літары "М" і "W". У XIX ст. Мізач ваходзіў у Дубенскі павет Валынскай губерні. У лютым 1918 г. Мізач акупавалі аўстра-нямецкія войскі, якія заставаліся тут да лістапада 1918 г. У далейшым, ён апынуўся ў зоне баявых дзеянняў. Пасля савецка-польскай вайны ў адпаведнасці з Рыжскім мірным дагаворам у 1921-1939 гг. паселішча ўваходзіла ў Здалбуніўскі павет Валынскага ваяводства Польшчы, у верасні 1939 г. мястэчка ўвайшло ў склад СССР і ў студзені 1940 г. стала раённым цэнтрам УССР. У ходзе Другой сусветнай вайны ў горадзе было арганізавана гета.