Сухары (Магілёўскі раён)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Сухары
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
552 чалавекі (2009)
Часавы пояс
Тэлефонны код
222
Паштовы індэкс
213116[1]
Аўтамабільны код
6
Сухары на карце Беларусі ±
Сухары (Магілёўскі раён) (Беларусь)
Сухары (Магілёўскі раён)
Сухары (Магілёўскі раён) (Магілёўская вобласць)
Сухары (Магілёўскі раён)

Сухары́[2] (трансліт.: Suchary, руск.: Сухари) — аграгарадок у Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці, на рацэ Раста. Уваходзіць у склад і з'яўляецца цэнтрам Сухарэўскага сельсавета. За 27 км на паўночны ўсход ад Магілёва.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Сухары
Капліца

Вядома з 1560 г. як сяло ў Магілёўскай воласці Вялікага Княства Літўскага, дзяржаўная ўласнасць. З 1569 г. належала баярыну І. Кіркораву. З 1772 г. у складзе Расійскай імперыі, з 1773 г. цэнтр староства ў Аршанскай правінцыі Магілёўскай губерні. У 1856 г. уладанне М. Лістоўскай. У 1886 г. мястэчка ў Чавускім павеце. 20.8.1924 цэнтр сельсавета ў Лупалаўскім раёне Магілёўскай акругі, з 2.3.1931 г. у Чавускім раёне, з 1938 г. у Магілёўскай вобласці. У 1939 годзе да вёскі далучаны пасёлкі Альхавецкі і Саснавецкі.

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

  • Прадпрыемства па перапрацоўцы піламатэрыялаў
  • Сярэдняя школа
  • Клуб
  • Бібліятэка
  • Бальніца
  • Аддзяленне сувязі

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 93 жыхары, 19 двароў (1784)
  • 730 жыхароў, 133 двары (1880)
  • 445 жыхароў. 65 двароў (1886)
  • 814 жыхароў, 113 двароў (1909)
  • 610 жыхароў, 230 двароў (2001)

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Почтовый индекс населённого пункта Сухари (Могилёвская область, Могилёвский район, Сухаревский сельсовет)
  2. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Магілёўская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2007. — 406 с. ISBN 978-985-458-159-0. (DJVU)
  3. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. ISBN 985-11-0144-3. — С. 40.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]