Сінча

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Сінча
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1713
Аўтамабільны код
5
Сінча на карце Беларусі ±
Сінча (Беларусь)
Сінча
Сінча (Мінская вобласць)
Сінча

Сінча́[1] (трансліт.: Sinča, руск.: Синча) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дубраўскага сельсавета.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Месціцца за 10 км на паўднёвы захад ад Мар’інай Горкі, 10 км ад чыгуначнай станцыі Пухавічы на лініі Мінск-Асіповічы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Пад уладай Расійскай імперыі[правіць | правіць зыходнік]

У 19 ст. у Ігуменскім павеце Мінскай губерні, уласнасць Ратынскіх.

У 1897 годзе працавалі 2 лаўкі і вінакурны завод.

У пачатку 20 ст. у Амельнянскай воласці, побач з вёскай знаходзілася аднаіменны маёнтак Ратынскага. Працавала школа царкоўнай граматы (адкрыта ў 1903 г.).

Летам 1905 г. адбылося сялянскае хваляванне. Выступленне былопадаўлена салдатамі, яго арганізатары арыштаваны.

Найноўшы час[правіць | правіць зыходнік]

У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў кайзераўскай Германіі.

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года адпаведнасці з пастановай І з'езда КП(б) Беларусі вёска увайшла ў склад БССР.

У жніўні 1919 — ліпені 1920 года вёска знаходзілася пад польскай уладай.

Пасля рэвалюцый працавала працоўная школа 1-ай ступені, у якой у 1922 г. вучыліся 86 дзяцей, у тым ліку 26 дзяўчынак, працавалі 2 настаўніка.

З 1924 г. да 1965 г. цэнтр сельсавета.

У 1933 г. быў створаны саўгас "Сінча", працавала кузня, маслабойня, стальмашня, шорная майстэрня.

У часе Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 г. да пачатку ліпеня 1944 г. акупіравана нямецкімі войскамі. У жніўні 1941 г. пасёлак спалены, загінула 7 жыхароў.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 1816 год — 37 двароў, каля 200 жыхароў.
  • 1897 год — 84 двары, 532 жыхары жыхароў.
  • пачатак XX ст. — 101 двор, 647 жыхароў. Маёнтак - 1 гаспадарка, 142 жыхара.
  • 1 студзеня 2002 — 78 двароў, 163 жыхары.

Турыстычная інфармацыя[правіць | правіць зыходнік]

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

  • Гаспадарчы двор.

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

Сядзіба Рарынскіх (1901-17)
  • Сядзібна-паркавы ансамбль Ратынскіх (XVIII ст.).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А. Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. — Мінск : Беларусь, 2003. — 748 с. — 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU). Сустракаецца таксама варыянт Сінчы́, мн.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]