Джавахарлал Нэру

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Нэру ў 1920

Джавахарлал Нэру (хіндзі: जवाहरलाल नेहरू, 14 лістапада 1889 — 27 мая 1964) — індыйскі палітык, першы прэм'ер-міністр Індыі (15 жніўня 1947 — 27 мая 1964), адзін з лідараў нацыянальна-вызваленчай барацьбы за незалежнасць Індыі. Прадстаўляў партыю Індыйскі нацыянальны кангрэс.

Нэру атрымаў выдатную адукацыю ў Вялікабрытаніі (школа Харроў, юрыдычны факультэт Кембрыджскага ўніверсітэта) і вярнуўся ў Індыю перад Першай сусветнай вайной. Ён працаваў адвакатам, але хутка прыняў удзел у барацьбе індыйскага народа за незалежнасць. Пасля знаёмства з Махатмай Гандзі Нэру спалучыў ідэалогію сат'яграхі з еўрапейскімі левымі поглядамі і стаў адным з кіраўнікоў левага крыла ІНК.

15 жніўня 1947 была абвешчана незалежнасць Індыі. У 1950 у Індыі была прынята канстытуцыя. На пасадзе прэм'ер-міністра Нэру трымаў курс на замірэнне ўсіх народаў і канфесій Індыі, а таксама праводзіў некаторыя сацыялістычныя пераўтварэнні ў інтарэсах бедных і наладжваў добрыя адносіны з СССР. Памёр ён 27 мая 1964.

Яго дачка Індыра Гандзі таксама была буйным палітыкам і доўгатэрміновым прэм'ерам Індыі.