Нікола Тэсла
Нікола ТЭСЛА (сербск.: Никола Тесла, англ.: Nikola Tesla; нар. 10 ліпеня 1856 года, Сміляны, Аўстра-Венгрыя, цяпер у Харватыі — 7 студзеня 1943 года, Нью-Ёрк, ЗША) — фізік, інжынер, вынаходнік у галіне электратэхнікі і радыётэхнікі. Серб па нацыянальнасці.
Нарадзіўся і вырас у Аўстра-Венгрыі, у наступныя гады ў асноўным працаваў у Францыі і ЗША. У 1891 г. атрымаў амерыканскае грамадзянства.
Нікола Тэсла шырока вядомы дзякуючы свайму навукова-рэвалюцыйнага ўкладу ў вывучэнне ўласцівасцей электрычнасці і магнетызму ў канцы XIX - пачатку XX стагоддзяў. Яго патэнты і тэарэтычныя работы сфарміравалі базіс для сучасных прылад, якія працуюць на пераменным току, шматфазных сістэм і электрарухавіка, дазволілі ажыццявіць другі этап прамысловай рэвалюцыі.
Таксама Нікола Тэсла вядомы як прыхільнік тэорыі «эфіру».
Яго іменем названа адзінка вымярэння шчыльнасці магнітнага патоку (магнітнай індукцыі). Сярод узнагарод вучонага - медалі Э. Крессона, Дж. Скота, Т. Эдысана.
Сучаснікі-біёграфы лічылі Тэсла «чалавекам, які вынайшаў XX стагоддзе» і «"святым заступнікам" сучаснага электрычнасці». Пасля дэманстрацыі радыё і перамогі ў «Войнах токаў» Тэсла атрымаў усеагульнае прызнанне як выдатны інжынер-электрык. Яго раннія работы праклалі шлях сучаснай электратэхніцы, адкрыцці ранняга перыяду мелі інавацыйнае значэнне. У ЗША па вядомасці Тэсла мог канкурыраваць з любым вынаходцам або навукоўцам ў гісторыі або папулярнай культуры.
Міністр культуры і экалогіі Рэспублікі Сербія называе Ніколу Тэсла адным з самых вялікіх вучоных ва ўсёй сусветнай гісторыі. Бранка Кавачавіч, дэкан электратэхнічнага факультэта Белградскага ўніверсітэта, сцвярджае, што Нікола Тэсла наперад ведаў, як будзе развівацца навука.
