Чарнагорыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Чарнагорыя
Crna Gora
Црна Гора
Flag of Montenegro.svg Герб Чарнагорыі
Сцяг Чарнагорыі Герб Чарнагорыі
Europe-Montenegro.svg
Гімн: «Ој, свијетла мајска зоро»
Дата незалежнасці 3 чэрвеня 2006 (ад Сербіі і Чарнагорыі)
Афіцыйная мова Чарнагорская
Сталіца Падгорыца[1]
Найбуйнейшыя гарады Падгорыца, Нікшыч, Плеўля
Форма кіравання Парламенцкая рэспубліка
Прэзідэнт
Старшыня Улады
Філіп Вуянавіч
Ігар Лукшыч
Плошча
• Усяго
• % воднай паверхні
161-я ў свеце
13.812 км²
1,5
Насельніцтва
• Ацэнка (2011)
Шчыльнасць

625.266 чал. (166-я)
50 чал./км²  (121-я)
ВУП (ППЗ)
  • Разам (2011)
  • На душу насельніцтва

$7,157 млрд
$11.545  (69-ы)
ВУП (намінал)
  • Разам (2011)
  • На душу насельніцтва

$4,536 млрд
$7.316  (77-ы)
ІРЧП (2011) 0,771 (54-ы)
Валюта Еўра[2]
Інтэрнэт-дамен .me
Код ISO ME
Тэлефонны код +382
Часавы пояс +1
  1. Вызначаецца Артыкулам 5 Канстытуцыі
  2. Не з'яўляецца членам Еўразоны
Montenegro municipalities.png

Чарнагорыя (чарнагор. Crna Gora, Црна Гора — ад тапоніма «Чорная гара») — дзяржава у паўднёваўсходняй Еўропе, на адрыятычным узбярэжжы Балканскага паўвострава.

Абмываецца Адрыятычным морам і мяжуе з Харватыяй на паўднёвым захадзе, з Босніяй і Герцагавінай на паўночным захадзе, Сербіяй на паўночным ўсходзе, часткова прызнаным Косава на ўсходзе і Албаніяй на паўднёвым усходзе.

Да чэрвеня 2006 г. была часткай канфедэратыўнага Дзяржаўнага Саюзу Сербіі і Чарнагорыі — «Малой Югаславіі». Пасля ўхвалення на дзяржаўным рэферэндуме (21 мая 2006) незалежнасць была абвешчаная 3.6.2006 і прызнаная Еўрасаюзам 12.6.2006.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Тэрыторыя краіны складаецца з трох не падобных паміж сабой зон. Прыбярэжная паласа, якая распасціраецца ўздоўж Адрыятычнага мора ад Херцаг-Нові на захадзе да вусця ракі Баяна на ўсходзе, мае шырыню не больш 10 км. За ўзбярэжжам пачынаецца горная града. Трэцяя зона ўключае басейн Скадарскага возера, даліну ракі Зета, Белапаўліцкую раўніну і Нікшычскае поле.

Клімат[правіць | правіць зыходнік]

У паўночнай Чарнагорыі — умераны кантынентальны, на Адрыятычным узбярэжжы — міжземнаморскі. У прыморскай вобласці лета звычайна працяглае, цёплае (+23-25 °C) і досыць сухое, зіма — кароткая і прахалодная (+3-7 °C). У горных раёнах умерана цёплае лета (+19-25 °C) і адносна халодная зіма (ад +5 да −10 °C), ападкі выпадаюць у асноўным у выглядзе снега. Ападкаў выпадае ад 500 да 1500 мм у год, пераважна ў выглядзе дажджу, у гарах блізу марскога ўзбярэжжа месцамі выпадае звыш 3000 мм. У паўночных абласцях Чарнагорыі снег ляжыць да 5 месяцаў у годзе. Колькасць сонечных гадзін у год: у Ігала — 2386, у Улцыне — 2700.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Па дадзеных перапісу 2003 г. у Чарнагорыі пражывае 620 145 чалавек.

Нацыянальны, моўны і рэлігійны склад насельніцтва паводле дадзеных 2011:

¹ — чарнагорцы і сербы, якія вызнаюць іслам

Родныя мовы:

Рэлігія:

Адміністрацыйнае дзяленне[правіць | правіць зыходнік]

Узброеныя сілы[правіць | правіць зыходнік]

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Значную ролю ў эканоміцы краіны адыгравае турызм. Вельмі папулярныя міжнародныя курорты ў гарадах Херцег-Нові, Будва, Бечычы, Петравац, а таксама гістарычныя і прыродныя славутасці — горад Котар на беразе Котарскага заліва, былая сталіца Цэтыне, Скадарскае возера, гара Лоўчэн, высакагорны кляштар Астрог, каньён ракі Тара (самы вялікі ў Еўропе: яго глыбіня дасягае 1300 м), нацыянальны парк Дурмітар і яго горналыжны курорт Жабляк (1465 метраў над узроўнем мора, гэта самы высакагорны горад на Балканах).

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Дачыненні з Беларуссю[правіць | правіць зыходнік]

Дыпламатычныя дачыненні ўрады ўстанавілі 8 жніўня 2006 года.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі