Планеты зямной групы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Планеты зямной групы. Маштаб памераў планеты захаваны, адлегласцяў — не

Плане́ты зямно́й гру́пы — 4 планеты Сонечнай сістэмы: Меркурый, Венера, Зямля і Марс[1]. Па будове і саставу да іх блізкія некаторыя каменныя астэроіды, напрыклад, Веста.

Асноўныя характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

Планеты зямной групы маюць высокую шчыльнасць і складаюцца пераважна з сілікатаў і металічнага жалеза (у адрозненне ад газавых планет і каменна-ледзяных карлікавых планет, аб'ектаў пояса Койпера і аблокі Оарта). Найбольшая планета зямной групы — Зямля — больш чым ў 14 разоў саступае па масе найменш масіўнай газавай планеце — Урану, але пры гэтым прыкладна ў 400 разоў масіўней найбольшага вядомага аб'екта пояса Койпера.

Планеты зямной групы складаюцца галоўным чынам з кісларода, крэмнія, жалеза, магнію, алюмінія і іншых цяжкіх элементаў.

Усе планеты зямной групы маюць наступную будову:

  • у цэнтры ядро з жалеза з прымешкай нікеля.
  • мантыя, складаецца з сілікатаў.
  • кара, якая ўтварылася ў выніку частковага плаўлення мантыі і якая таксама складаецца з сілікатных парод, але ўзбагачаная несумяшчальнымі элементамі. З планет зямной групы кары няма ў Меркурыя, што тлумачаць яе разбурэннем у выніку метэарытнай бамбардзіроўкі. Зямля адрозніваецца ад іншых планет зямной групы высокай ступенню хімічнай дыферэнцыяцыі рэчыва і шырокім распаўсюджаннем гранітаў у кары.

Дзве дальнія з планет зямной групы (Зямля і Марс) маюць спадарожнікі і (у адрозненне ад усіх планет-гігантаў) ніводная з іх не мае кольцаў.

Экзапланеты зямнога тыпу[правіць | правіць зыходнік]

Планета зямнога тыпу падчас фарміравання (малюнак мастака)

Лічыцца, што землепадобныя планеты найбольш спрыяльныя для ўзнікнення жыцця, таму іх пошук прыцягвае пільную ўвагу грамадскасці. Так у снежні 2005 года вучоныя з Інстытута касмічных навук (Пасадэна, Каліфорнія) паведамілі пра выяўленне падобнай на Сонца зоркі, вакол якой меркавана фармуюцца скалістыя планеты [2]. У далейшым былі выяўлены планеты, якія толькі ў некалькі разоў масіўней Землі і, верагодна, павінны мець цвёрдую паверхню.

Прыкладам экзапланеты зямнога тыпу можа служыць звышзямля. У наш час (на кастрычнік 2009 года) знойдзена 28 звышземляў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Шаблон:Экзапланеты