Абазінская мова
Выгляд
| Абазінская мова | |
|---|---|
| Саманазва | Абаза Бызшва |
| Краіны |
|
| Рэгіёны | Карачаева-Чаркесія |
| Афіцыйны статус | Карачаева-Чаркесія |
| Агульная колькасць носьбітаў | каля 50 000 |
| Статус | ёсць пагроза знікнення[d][1] |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя | Мовы Еўразіі |
|
Паўночнакаўказская надсям'я (неагульнапрызнанае) |
|
| Пісьменнасць | кірыліца |
| Моўныя коды | |
| ДАСТ 7.75–97 | аба 005 |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | — |
| ISO 639-3 | abq |
| WALS | abz |
| Atlas of the World’s Languages in Danger | 1077 |
| Ethnologue | abq |
| ELCat | 1415 |
| IETF | abq |
| Glottolog | abaz1241 |
Абазінская мова — мова абазін, адносіцца да абхаза-абазінскай галіны абхазска-адыгскай групы моў Каўказа.
Абазінская мова першапачаткова была аўтахтоннай мовай на частцы тэрыторыі цяперашняй Абхазіі і частцы тэрыторыі цяперашняга Сочы, у нашы дні захавалася галоўным чынам у Карачаева-Чаркесіі, дзе з’яўляецца адной з 5 афіцыйных моў рэспублікі.
У Расіі колькасць носьбітаў, згодна з Усерасійскім перапісам насельніцтва (2010), складае 37831 чал., колькасць носьбітаў у Турцыі — каля 10000 чал. (1995).
Генетычная класіфікацыя моў таксама пацвярджае, што абазінская мова найбольш блізкая да абхазскай мовы.
Для паляпшэння артыкула пажадана |
- ↑ UNESCO Atlas of the World's Languages in Danger — Арганізацыя ААН па пытаннях адукацыі, навукі і культуры. Праверана 24 чэрвеня 2018.
