Вепская мова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вепская мова
Саманазва vepsän kel'
Краіны Расія
Рэгіёны Карэлія, Ленінградская вобласць, Валагодская вобласць, Іркуцкая вобласць, Кемераўская вобласць
Афіцыйны статус Рэспубліка Карэлія,
Вепскае нацыянальнае сельскае паселішча
Агульная колькасць носьбітаў 3613 (2010)
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Уральская сям'я

Фіна-вугорская галіна
Фіна-волжская група
Прыбалтыйска-фінская падгрупа
Пісьменнасць лацініца
Моўныя коды
ISO 639-1
ISO 639-2
ISO 639-3 vep

Вепская мова (вепск. vepsän kel 'і vepsän keli, vepsä) — мова вепсаў, уваходзіць у паўночную падгаліну прыбалтыйска-фінскіх моваў. Некаторыя даследчыкі вылучаюць яе ў адмысловую — усходнюю падгаліну прыбалтыйска-фінскіх моваў.

Геаграфічная распаўсюджанасць[правіць | правіць зыходнік]

Вепская мова распаўсюджаны ў Рэспубліцы Карэлія (Прыанежскі раён), Ленінградскай вобласці (Падпарожскі, Ціхвінскі, Ладзейнапольскі, Баксітагорскі раёны), а таксама Валагодскай вобласці (Выцегорскі і Бабаеўскі раёны). Кампактныя групы вепсаў ёсць на мяжы Іркуцкай вобласці і Усць-Ардынскага Бурацкай акругі (большасць — у пасёлку, раённым цэнтры Аларскага раёна Кутулік). Вепсы-перасяленцы пражываюць таксама ў пасёлку Кузедзеева Кемераўскай вобласці.

Колькасць носьбітаў[правіць | правіць зыходнік]

Унесены ў 2009 годзе ЮНЕСКА ў Атлас знікаючых моў свету як мова, якая знаходзіцца пад пагрозай знікнення.

Па дадзеных Усерасійскай перапісу насельніцтва 2010 года колькасць асоб, якія валодаюць вепскай мовай, складала ў Расіі 3,6 тыс. чалавек.

Лічбы, атрыманыя ў выніку правядзення перапісаў насельніцтва, не выклікаюць даверу ў даследчыкаў з-за таго, што вядомы шматлікія факты запісу вепсаў рускімі. Асноўныя прычыны прылічэння сябе вепсамі да рускіх — непрэстыжнасць мовы, нізкі ўзровень нацыянальнай самасвядомасці.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Вікіпедыя

Вікіпедыя мае раздзел, напісаны
Pälehtpol’ вепскім

Лагатып «Вікіслоўнікі»
У Вікіслоўніку спіс слоў вепскай мовы утрымліваецца ў катэгорыі «Вепская мова»