Хакаская мова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Хакаская мова
Саманазва Хакас тілі, ранее Xakas tįlį, тадар тілі
Краіны Расія
Рэгіёны Хакасія, Тува, Краснаярскі край
Афіцыйны статус Хакасія
Агульная колькасць носьбітаў 42 604[1]
Статус дзяржаўная мова Рэспублікі Хакасія
Класіфікацыя
Катэгорыя Мовы Еўразіі

Алтайская сям'я

Цюркская галіна
Хакаская група
Пісьменнасць кірыліца (Хакаскае пісьмо)
Моўныя коды
ISO 639-1
ISO 639-2
ISO 639-3 kjh

Хакаская мова — мова хакасаў. Распаўсюджана, галоўным чынам, на тэрыторыі Хакасіі і часткова ў Шарыпаўскім раёне Краснаярскага краю і Туве. Колькасць носьбітаў хакаскай мовы — 52 тыс. чал. (2002). Адносіцца да хакаска-алтайскай групы ўсходняй галіны цюркскіх моў. Дыялекты:

  • сагайскі,
  • качынскі,
  • кызыльскі,
  • шорскі.

Базай літаратурнай мовы з'яўляюцца сагайскі і качынскі дыялекты.

Фанетычныя рысы: 17 галосных, у тым ліку доўгія, 24 зычных. Мяккасць і цвёрдасць зычных у карэнных хакаскіх словах залежыць ад галоснага: галосным задняга рада адпавядаюць заўсёды цвёрдыя, галосным пярэдняга рада — мяккія. Мяккасць і цвёрдасць зычных не фанематычныя, таму на пісьме яны ніяк не адлюстроўваюцца.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]