Хакаская мова
Выгляд
| Хакаская мова | |
|---|---|
| Саманазва | Хакас тілі, ранее Xakas tįlį, тадар тілі |
| Краіны | Расія |
| Рэгіёны | Хакасія, Тува, Краснаярскі край |
| Афіцыйны статус | Хакасія |
| Арганізацыя, якая рэгулюе | Khakass Research Institute of Language, Literature and History[d] |
| Агульная колькасць носьбітаў | 42 604[1] |
| Статус | дзяржаўная мова Рэспублікі Хакасія |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя | Мовы Еўразіі |
| Пісьменнасць | кірыліца (Хакаскае пісьмо) |
| Моўныя коды | |
| ДАСТ 7.75–97 | хак 755 |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | — |
| ISO 639-3 | kjh |
| WALS | khk |
| Atlas of the World’s Languages in Danger | 481 |
| Ethnologue | kjh |
| ELCat | 2434 |
| IETF | kjh |
| Glottolog | khak1248 |
Хакаская мова — мова хакасаў. Распаўсюджана, галоўным чынам, на тэрыторыі Хакасіі і часткова ў Шарыпаўскім раёне Краснаярскага краю і Туве. Колькасць носьбітаў хакаскай мовы — 52 тыс. чал. (2002). Адносіцца да хакаска-алтайскай групы ўсходняй галіны цюркскіх моў. Дыялекты:
- сагайскі,
- качынскі,
- кызыльскі,
- шорскі.
Базай літаратурнай мовы з'яўляюцца сагайскі і качынскі дыялекты.
Фанетычныя рысы: 17 галосных, у тым ліку доўгія, 24 зычных. Мяккасць і цвёрдасць зычных у карэнных хакаскіх словах залежыць ад галоснага: галосным задняга рада адпавядаюць заўсёды цвёрдыя, галосным пярэдняга рада — мяккія. Мяккасць і цвёрдасць зычных не фанематычныя, таму на пісьме яны ніяк не адлюстроўваюцца.
Для паляпшэння артыкула пажадана |

