Адыгейская мова

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Адыгейская мова
Саманазва:

Адыгабзэ

Краіны:

Расія (РФ) і іншыя

Рэгіёны:

Адыгея, Краснадарскі край, таксама Заходняя Азія

Афіцыйны статус:

Шаблон:Сцяг Адыгеі Адыгея

Агульная колькасць носьбітаў:

у Расіі 117,5 тыс. (2010)

Класіфікацыя
Катэгорыя:

Мовы Еўразіі

Паўночнакаўказская надсям'я (неагульнапрызнаная)

Абхаза-адыгская сям'я
Адыгская група
Пісьменнасць:

кірыліца (Адыгейская пісьменнасць)

Моўныя коды
ISO 639-1:

ISO 639-2:

ady

ISO 639-3:

ady

Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Адыгейская мова (ніжнечаркеская, заходнеадыгская, кяхская) — мова адыгейцаў, уваходзіць у абхаза-адыгскую (заходне-каўказскую) сям'ю моў. У РФ распаўсюджаная ў Адыгеі і ў Лазарэўскім (Сочы) і Туапсінскім раёнах Краснадарскага краю; акрамя таго, значная частка носбітаў пражывае ў Турцыі і краінах Блізкага Усходу. Колькасць носбітаў адыгейскай мовы ў Расіі - 117.489 чалавек (2010)[1].

Мае 4 дыялекты: абадзэхскі (на тэрыторыі Расіі ў цяперашні час практычна вымер, але працягвае выкарыстоўвацца ў адыгейскай дыяспары), бжэдугскі, цеміргоеўскі, шапсугскі. Літаратурная адыгейская мова склалася і развіваецца на аснове цеміргоеўскага дыялекту.

Распаўсюджанасць[правіць | правіць зыходнік]

Adyghe in Adygea (2002).png
Caucasic languages-pl.svg
Адыгейцы ў Рэспбліцы Адыгеі Адыгейская (у Адыгеі) і кабардзінская

     Абхазская

Сучасна адыгейская мова мае афіцыйны статус у Рэспубліцы Адыгея (Канстытуцыя Рэспублікі Адыгея, артыкул 5).

Сродкі масавай інформацыі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Вікіпедыя

Вікіпедыя мае раздзел, напісаны
на адыгейскай мове

Лагатып «Вікіслоўнікі»
У Вікіслоўніку спіс слоў адыгейскай мовы утрымліваецца ў катэгорыі «Адыгейская мова»

Шаблон:Абхаза-адыгскія мовы