Рутульская мова — Вікіпедыя

Рутульская мова (рут. МыхӀабишды чӀал) — мова рутульцаў. Належыць да лезгінскай групы нахска-дагестанскіх моў. Адрозніваюць дыялекты: мухадскі (аснова літаратурнай мовы), шыназскі, мюхрэкскі, іхрэкскі і борчынска-хноўскі. Распаўсюджаны ў Рутульскім раёне Дагестана і ў Азербайджане. Колькасць носбітаў рутульскай мовы ў Расіі — 30 360 чалавек (2010), паводле перапісу 2021 — 13 591 чалавек^[1].

На рутульскай мове выдаецца штотыднёвая газета «МыхаӀбишды цӀинды хабарбыр» («Рутульскія навіны»).

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]

Г Р П Дзяржаўныя і афіцыйныя мовы ў суб’ектах Расійскай Федэрацыі
Федэральная мова	руская
Мовы суб’ектаў федэрацыі	абазінская аварская агульская адыгейская азербайджанская алтайская асецінская башкірская бурацкая даргінская інгушская кабардзіна-чаркеская калмыцкая карачаева-балкарская комі крымскататарская¹ кумыцкая лакская лезгінская нагайская макшанская марыйская рутульская табасаранская татарская тацкая тувінская удмурцкая украінская¹ хакаская цахурская чачэнская чувашская эрзянская якуцкая
Мовы з афіцыйным статусам	вепская далганская казахская карэльская комі-пярмяцкі мансійская ненецкая селькупская фінская хантыйская чукоцкая эвенкійская эвенская юкагірская
1 — адны з афіцыйных у самаабвешчанай Рэспубліцы Крым, дэ-факта існай у выніку анексіі тэрыторыі Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны Расіяй

Г Р П Мовы Азербайджана
Афіцыйная мова	азербайджанская
Мовы меншасцей	аварская агульская будухская горска-яўрэйская грузінская лезгінская руская рутульская талышская тацкая удзінская хіналугская цахурская

↑ Том 5. «Национальный состав и владение языками». Таблица 6. Население по родному языку (нявызн.). Архівавана з першакрыніцы 31 снежня 2022. Праверана 23 студзеня 2023.