Біргер Ярль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Біргер Ярль
Birger jarl (Forssén).jpg
Blason Birger jarl.svg
 
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 1216
Б’ёльбу[d]
Смерць: 21 кастрычніка 1266(1266-10-21)[1]
Яльбалунг[d], Швецыя
Пахаванне: Варнхемскі кляштар[d]
Дынастыя: Род Фолькунгаў
Бацька: Magnus Minniskiöld[d]
Маці: Інгрыд Ільва[d]
Жонка: Інгеборг Эрыксдоцір[d] і Мехтхільда Гальштэйнская[d]
Дзеці: Вальдэмар I Біргерсан, Gregers Birgersson[d], Rikissa Birgersdotter[d], Магнус I Ладулас, Eric Birgersson[d], Benedict, Duke of Finland[d], Ingeborg Birgersdotter of Bjelbo[d] і Катарына Біргерсдоцір[d]

Біргер Ярль (шведск.: Birger Jarl), Біргер з Бельбю (? — 21 кастрычніка 1266) — дзяржаўны дзеяч Швецыі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Кіраўнік (ярль) дзяржавы з 1248 года пры каралю Эрыку Эрыксане, а з 1250 года пры каралю Вальдэмары I, сваім сыне. Абапіраючыся на каталіцкую царкву і бязлітасна распраўляючыся з варожымі яму групоўкамі шляхты, праводзіў палітыку ўмацавання каралеўскай улады. Узначаліў паход шведскіх феадалаў супраць Ноўгарада, пацярпеў паражэнне ў Неўскай бітве 1240. У 1249 узначаліў крыжовы паход супраць тавастаў, што прывяло да заваявання племя. Па традыцыі лічыцца заснавальнікам (1252) Стакгольма, пры ім горад быў умацаваны.

Зноскі