Генрых Ота Віланд

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Генрых Ота Віланд
ням.: Heinrich Otto Wieland
Heinrich Wieland.jpg
Дата нараджэння

4 чэрвеня 1877(1877-06-04)

Месца нараджэння

Пфорцгайм, Германія

Дата смерці

5 жніўня 1957(1957-08-05) (80 гадоў)

Месца смерці

Штарнберг, Германія

Грамадзянства

Германская імперыя, Веймарская рэспубліка, Трэці рэйх, ФРГ

Род дзейнасці

хімік, прафесар універсітэта

Навуковая сфера

Біяхімія, Арганічная хімія

Месца працы

Мюнхенскі тэхнічны ўніверсітэт, Універсітэт Фрайбурга, Мюнхенскі ўніверсітэт Людвіга-Максіміліяна

Альма-матар

Мюнхенскі ўніверсітэт Людвіга-Максіміліяна

Навуковы кіраўнік

Ёханес Цьеле[d]

Вядомы як

даследчык жоўцевых кіслот

Узнагароды і прэміі
Нобелеўская прэмія — 1927
Ордэн «Pour le Mérite»
Commons-logo.svg Генрых Ота Віланд на Вікісховішчы

Генрых Ота Віланд (ням.: Heinrich Otto Wieland; 4 чэрвеня 1877, Пфорцгайм, Бадэн, — 5 жніўня 1957, Штарнберг) — нямецкі хімік-арганік і біяхімік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Штутгарце, Берліне і Мюнхене. З 1901 года доктар філасофіі. З 1909 экстраардынарны прафесар, з 1913 член Савета па арганічнай хіміі Мюнхенскага ўніверсітэта і з 1917 года адначасова ардынарны прафесар Вышэйшай тэхнічнай школы ў Мюнхене. З 1917 года прафесар Фрайбургскага ўніверсітэта, а з 1925 года, замяніўшы Р. Вільштэтэра, узначаліў кафедру арганічнай хіміі ўніверсітэта ў Мюнхене.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы Віланда па хіміі гармонаў, стэроідаў, алкалоідаў, жоўцевых кіслот, а таксама хларафілу і гемаглабіну. Высунуў (адначасова з В. І. Паладзіным) тэорыю дэгідравання, якая тлумачыць механізм акісляльных рэакцый, у тым ліку працэсаў біялагічнага акіслення.

Сачыненні[правіць | правіць зыходнік]

  • Untersuchungen über die Gallensäuren, «Hoppe-Seyler's Zeitschrift für die physiologische Chemie», 1916—17, Bd 98, S. 59—64 (сум. з H. Sorge)
  • Untersuchungen über die Konstitution der Gallensäuren, там жа, 1932, Bd 210, S. 268-81; Bd 211, S. 261-274 (сум. з Е. Dane und E. Sholz)
  • Über den Verlauf der Oxydationsvorgänge, Stuttg., 1933;

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Poggendorff I. С., Biographisch-literarisches Handwörterbuch..., Bd 6, Tl 4, В., 1939, S. 2876.