Петэр Іозеф Вільгельм Дэбай

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Петэр Іозеф Вільгельм Дэбай
Petrus Josephus Wilhelmus Debije, пазней Peter Joseph William Debye
Debye100.jpg
Петэр Дэбай
Дата нараджэння

24 сакавіка 1884(1884-03-24)

Месца нараджэння

Маастрыхт, Нідэрланды

Дата смерці

2 лістапада 1966(1966-11-02) (82 гады)

Месца смерці

Ітака[d], Tompkins County[d], Штат Нью-Ёрк, ЗША[1][2][3][4]

Грамадзянства

Нідэрланды, ЗША

Навуковая сфера

фізічная хімія

Месца працы

Мюнхенскі ўніверсітэт, Цюрыхскі ўніверсітэт, Утрэхцкі ўніверсітэт, Гётынгенскі ўніверсітэт, Лейпцыгскі ўніверсітэт, Швейцарская вышэйшая тэхнічная школа Цюрыха, Інстытут фізікі імя кайзера Вільгельма

Альма-матар

Мюнхенскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Арнальд Зомерфельд

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па хіміі (1936)
Медаль Прыстлі (1963)

Commons-logo.svg Петэр Іозеф Вільгельм Дэбай на Вікісховішчы

Петэр Іозеф Вільгельм Дэбай[5] (24 сакавіка 1884, Маастрыхт — 2 лістапада 1966, Ітака, ЗША) — фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1936).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

По нацыянальнасці галандзец. Скончыў Вышэйшую тэхнічную школу ў Ахене (1905) і Мюнхенскі ўніверсітэт (1910). Прафесар у Цюрыху (1911 і 1920), Утрэхце (1912), Гётынгене (1914), Лейпцыгу (1927), Берліне (1935). Дырэктар Інстытута фізікі імя кайзера Вільгельма ў Берліне (1935). З 1940 года прафесар Карнельскага ўніверсітэта ў Ітацы. З 1924 года замежны член АН СССР.

Навуковая праца[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя напрамкі навуковай дзейнасці:

Таксама Дэбаю належыць шэраг работ па тэорыі цвёрдага цела, тэорыі праводнасці электралітаў і інш.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Record #116042621 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. http://link.springer.com/content/pdf/10.1007/s12045-010-0117-2.pdf
  3. http://www.aip.org/history/acap/biographies/bio.jsp?debyep
  4. http://www.ias.ac.in/resonance/Volumes/15/12/1056-1059.pdf
  5. Поўнае напісанне імя і прозвішча Петэр Іозеф Вільгельм Дэбай у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.6., Мн., 1998, С.320.