Ханс Фішэр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ханс Фішэр
ням.: Hans Fischer
Hans Fischer (Nobel).jpg
Дата нараджэння

27 ліпеня 1881(1881-07-27)[1][2]

Месца нараджэння

Хёхст, Германія

Дата смерці

31 сакавіка 1945(1945-03-31)[1][2] (63 гады)

Месца смерці

Мюнхен, Германія

Грамадзянства

Германская імперыя, Веймарская рэспубліка, Трэці рэйх

Род дзейнасці

хімік, біяхімік, internist, прафесар, прафесар універсітэта

Навуковая сфера

арганічная хімія, біяхімія

Месца працы

Інсбрукскі ўніверсітэт Венскі ўніверсітэт Мюнхенскі тэхнічны ўніверсітэт

Альма-матар

Марбургскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Эміль Фішэр

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па хіміі (1930)

Commons-logo.svg Ханс Фішэр на Вікісховішчы

Ханс Фішэр (ням.: Hans Fischer, 27 ліпеня 1881, Хёхст31 сакавіка 1945, Мюнхен) — нямецкі хімік-арганік і біяхімік, доктар медыцыны (1908).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў універсітэт у Марбургу ў 1904 годзе. Прафесар універсітэтаў у Інсбруку (з 1916) і Вене (з 1918) і Вышэйшай тэхнічнай школы Мюнхена (1921-45). Пакончыў жыццё самагубствам 31 сакавіка 1945 ў Мюнхене пасля таго, як яго інстытут і праца былі знішчаны ў выніку апошніх баёў Другой сусветнай вайны.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы па хіміі пірола і яго вытворных. У 1927 Фішэр ажыццявіў сінтэз парфірына, а затым сінтэзаваў рэчывы-фарбавальнікі крыві — гемін (1929) і жоўці — білірубін (1931). Паказаў, што гемаглабін крыві складаецца з бялку глабіна і комплекснага злучэння жалеза - геміна. У 1940 Фішэр усталяваў буддову хларафілаў а і b.

Нобелеўская прэмія[правіць | правіць зыходнік]

Нобелеўская прэмія па хіміі (1930) «за даследаванні па канструяванню геміна і хларафіла, асабліва за сінтэз геміна (пігмента крыві)».

  1. 1,0 1,1 Encyclopædia Britannica
  2. 2,0 2,1 (unspecified title)