Ханс Фішэр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ханс Фішэр
ням.: Hans Fischer
Hans Fischer (Nobel).jpg
Дата нараджэння 27 ліпеня 1881(1881-07-27)[1][2][3]
Месца нараджэння Хёхст, Германія
Дата смерці 31 сакавіка 1945(1945-03-31)[1][2][3] (63 гады)
Месца смерці Мюнхен, Германія
Грамадзянства
Род дзейнасці хімік, біяхімік, internist, прафесар, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера арганічная хімія, біяхімія
Месца працы Інсбрукскі ўніверсітэт Венскі ўніверсітэт Мюнхенскі тэхнічны ўніверсітэт
Альма-матар Марбургскі ўніверсітэт
Навуковы кіраўнік Эміль Фішэр
Член у
Узнагароды і прэміі Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па хіміі (1930)
Commons-logo.svg Ханс Фішэр на Вікісховішчы

Ханс Фішэр (ням.: Hans Fischer, 27 ліпеня 1881, Хёхст31 сакавіка 1945, Мюнхен) — нямецкі хімік-арганік і біяхімік, доктар медыцыны (1908).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў універсітэт у Марбургу ў 1904 годзе. Прафесар універсітэтаў у Інсбруку (з 1916) і Вене (з 1918) і Вышэйшай тэхнічнай школы Мюнхена (1921-45). Пакончыў жыццё самагубствам 31 сакавіка 1945 ў Мюнхене пасля таго, як яго інстытут і праца былі знішчаны ў выніку апошніх баёў Другой сусветнай вайны.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы па хіміі пірола і яго вытворных. У 1927 Фішэр ажыццявіў сінтэз парфірына, а затым сінтэзаваў рэчывы-фарбавальнікі крыві — гемін (1929) і жоўці — білірубін (1931). Паказаў, што гемаглабін крыві складаецца з бялку глабіна і комплекснага злучэння жалеза - геміна. У 1940 Фішэр усталяваў буддову хларафілаў а і b.

Нобелеўская прэмія[правіць | правіць зыходнік]

Нобелеўская прэмія па хіміі (1930) «за даследаванні па канструяванню геміна і хларафіла, асабліва за сінтэз геміна (пігмента крыві)».

  1. 1,0 1,1 Hans Fischer // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Hans Fischer // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Hans Fischer // Brockhaus Enzyklopädie