Луі Маль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Луі Маль
Louis Malle
Louis Malle (1959).tif
Дата нараджэння: 30 кастрычніка 1932(1932-10-30)[1][2][…]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 23 лістапада 1995(1995-11-23)[1][2][…] (63 гады)
Месца смерці:
Грамадзянства:
Жонка: Anne-Marie Deschodt[d] і Кэндзіс Берген
Адукацыя:
Прафесія: кінарэжысёр, сцэнарыст, кінааператар, кінапрадзюсар
Кар'ера: 1956—1994
Узнагароды:

French Syndicate of Cinema Critics[d] (1956)

Залатая пальмавая галіна (1956)

прыз Луі Дэлюка[d] (1957)

BAFTA Award for Best Film[d] (1975)

United Nations Awards[d] (1975)

Залаты леў (1980)

National Society of Film Critics Award for Best Director[d] (1981)

BAFTA Award for Best Direction[d] (1982)

Залаты леў (1987)

Los Angeles Film Critics Association Award for Best Foreign Language Film[d] (1987)

прыз Луі Дэлюка[d] (1987)

прэмія «Сезар» за лепшую рэжысуру[d] (1988)

Q3703473? (1988)

César Award for Best Film[d] (1988)

Еўрапейская кінапрэмія найлепшаму еўрапейскаму сцэнарысту[d] (1988)

David di Donatello for Best Foreign Director[d] (1988)

César Award for Best Writing[d] (1988)

BAFTA Award for Best Direction[d] (1989)

David di Donatello for Best Foreign Director[d] (1990)

BAFTA Academy Fellowship Award[d] (1991)

IMDb: nm0001501
Commons-logo.svg Луі Маль на ВікіСховішчы

Луі Маль (фр.: Louis Malle, 30 кастрычніка 1932, Францыя23 лістапада 1995, Лос-Анджэлес, ЗША) — французскі кінарэжысёр, аператар, прадзюсар, сцэнарыст. Часта згадваецца ў сувязі з кінематаграфічным рухам «Французская новая хваля», аднак яго прыналежнасць да «новай хвалі» спрэчная.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Францыі ў мястэчку Thumeries (дэпартамент Нор) у заможнай сям'і, пяты з сямі дзяцей. Вывучаў спачатку паліталогію, затым кінематаграфію. Як кінематаграфіст практыкаваўся ў Жак-Іва Кусто - прыняў удзел у двухгадовай экспедыцыі Кусто на караблі «Каліпса», дзе набыў практычныя кінематаграфічныя навыкі. Вынікам стаў фільм «У свеце бязмоўя» (1956), зняты сумесна з Кусто. Фільм атрымаў высокія ўзнагароды - «Оскара» і «Залатую пальмавую галіну» Канскага кінафестывалю. Луі Малю было ўсяго 24 гады. У тым жа 1956 годзе, Маль працаваў асістэнтам ў Рабера Брэсона.

Першым самастойным фільмам Маля як рэжысёра быў «Ліфт на эшафот» (1958). Наступны фільм - «Палюбоўнікі» (1958), з Жаннай Маро у галоўнай ролі - справакаваў хвалю спрэчак з-за сэксуальнага кантэксту і табуяваных тэм. Некаторыя наступныя фільмы Маля таксама закранаюць тэмы-табу: у фільме «Блукаючы агеньчык» (1963) галоўны герой схільны да суіцыду, у фільме «Загана сэрца» (1971) здараецца інцэст паміж маці і сынам, а фільм «Лакомб Люсьен» апавядае аб супрацоўніцтве французаў з фашысцкай Германіяй падчас Другой сусветнай вайны.

У 1970-х Маль жыў і працаваў паралельна ў Францыі і ЗША (у Галівудзе). Апошні фільм рэжысёра - «Ваня на 42-й вуліцы» (1994) - заснаваны на п'есе Чэхава «Дзядзя Ваня». Сярод акцёраў і асістэнтаў, з якімі працаваў Луі Маль: Брыжыт Бардо, Жанна Маро, Сьюзан Сарандон, Фолькер Шлёндорф, Марчэла Мастраяні. Луі Маль памёр ад лімфомы у сваім доме ў Лос-Анжэлесе ва ўзросце 63 гадоў.

З 1980 года і да сваёй смерці Луі Маль знаходзіўся ў шлюбе з амерыканскай актрысай Кэндзіс Берген.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Фільмы Луі Маля