Слабажаны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Слабажаны
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 163
Аўтамабільны код
1
SOATO
1 204 811 071
Слабажаны на карце Беларусі ±
Слабажаны (Беларусь)
Слабажаны
Слабажаны (Брэсцкая вобласць)
Слабажаны

Слабажа́ны[1] (трансліт.: Slabažany, руск.: Слобожаны) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзішчанскага сельсавета. Размешчаны за 40 км на поўнач ад Баранавіч, за 16 км ад чыгуначнай станцыі Міцкевічы на лініі Баранавічы—Ліда.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У 1798 годзе вёска называлася Баўдзілаўцы, у Гарадзішчанскай воласці Навагрудскага павета Мінскай губерні.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у Гарадзішчанскай гміне Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства.

З 1939 года ў складзе БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Гарадзішчанскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 25 снежня 1962 года ў Баранавіцкім раёне.

У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі 4 вяскоўцы.

У 1964 годзе в. Баўдзілаўцы атрымала сучасную назву.

Да 26 чэрвеня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Гірмантаўскага сельсавета[2].

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 24 двары, 159 жыхароў (1909)
  • 25 двароў, 165 жыхароў (1921)
  • 124 жыхары (1970)
  • 32 двароў, 32 жыхары (1998)
  • 18 гаспадарак, 30 жыхароў (2005)

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010.— 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (DJVU)
  2. Решение Брестский облсовет 286 26.06.2013 Об изменениях в административно-территориальном устройстве Барановичского района Брестской области (руск.) . Архівавана з першакрыніцы 2 жніўня 2015. Праверана 2 жніўня 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах. Т. 3, кн. 1. Брэсцкая вобласць / пад навук. рэд. А. І. Лакоткі. — Мн.: БелЭн, 2006. ISBN 985-11-0373-X.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]