ФК Баранавічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Баранавічы
Лагатып
Поўная назва ДУФКіС «Футбольны клуб „Баранавічы“»
Заснаваны 1945
Горад Баранавічы, Беларусь
Стадыён «Лакаматыў»
Умяшчальнасць: 3749
Дырэктар Аляксандр Зотаў
Галоўны трэнер Алег Кароль
Чэмпіянат Першая ліга
2020 5 месца ў Другой лізе
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

«Баранавічы»беларускі футбольны клуб з горада Баранавічы, заснаваны ў 1945 годзе. У цяперашні час выступае ў Першай лізе чэмпіянату Беларусі.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У савецкі час клуб шмат разоў змяняў назву, але гуляў пераважна ў ніжэйшых лігах чэмпіянату БССР. З 1993 клуб пачаў выступаць ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

У 2003 клуб узначаліў ураджэнец Баранавічаў, вядомы ў мінулым нападнік Андрэй Хлебасолаў. Ён запрасіў у «Баранавічы» вопытных гульцоў, разам з якімі выступаў раней (з іх найбольшую вядомасць у аматараў клуба набыў Сяргей Сергель). У выніку клуб упэўнена перамог у Другой лізе і выйшаў у Першую лігу.

У Першай лізе «Баранавічы» спачатку займалі месца ў сярэдзіне табліцы. Пасля клуб выступаў больш упэўнена: у 2009 і 2010 займаў выніковае 6 месца, а ігрок «Баранавічаў» Міхаіл Калядка стаў лепшым бамбардзірам у сезоне 2009. Але ў сезоне 2011 клуб з-за фінансавых праблем пакінулі асноўныя ігракі, і, не атрымаўшы ніводнай перамогі за сезон, «Баранавічы» зноў выбылі ў Другую лігу.

Сезон 2012 клуб скончыў у ніжняй палове табліцы Другой лігі. У 2013 клуб выступаў больш паспяхова, заняўшы пятае месца. У сезоне 2014 каманда пасля ўпартай барацьбы атрымала перамогу ў групе Б і выйшла ў фінальны раўнд. У фінале «Баранавічы» спачатку знаходзіліся па-за межамі першай тройкі, якая выходзіла ў Першую лігу. Але, атрымаўшы шэраг перамог у апошніх турах, каманда здолела заняць першае месца і праз тры гады вярнуцца ў Першую лігу.

У Першай лізе клуб працягваў выступаць пераважна мясцовымі футбалістамі, у выніку ў сезонах 2015—2016 займаў месца ў ніжняй палове табліцы. У пачатку 2017 года галоўным трэнерам «Баранавічаў» стаў Аляксей Вяргеенка, які раней працаваў з юнацкімі зборнымі Беларусі. У камандзе з’явілася шмат маладых ігракоў, многія з якіх былі ўзятыя ў арэнду з клубаў Вышэйшай лігі. Аднак, вынікі каманды істотна не палепшыліся, «Баранавічы» ў сезоне 2017 занялі 12-е месца з 16.

У 2018 годзе трэнерам стаў нядаўні асістэнт Вяргеенкі Іван Крутаў, які яшчэ больш амаладзіў каманду, запрасіўшы больш ігракоў з салігорскага «Шахцёра». Аднак справы ў чэмпіянаце зноў складваліся няўдала, каманда апынулася ў канцы табліцы. У жніўні Крутаў перайшоў на працу ў мазырскую «Славію», каманду ўзначаліў Андрэй Кіпра, аднак вынікі не палепшыліся. Здолеўшы абысці «Чысць», «Баранавічы» занялі 14-е месца з 15, што дазволіла захаваць месца ў Першай лізе.

У сезоне 2019 галоўным трэнерам стаў Дзяніс Яцына. Каманда ізноў амаль поўнасцю абнавіла склад, дзе ў асноўным засталіся ігракі, незапатрабаваныя ў іншых клубах. «Баранавічы» хутка сталі аўтсайдарам турніру і замацаваліся на апошнім радку, за некалькі тураў да фінішу пазбавіўшыся шанцаў на захаванне месца ў Першай лізе. У верасні 2019 года Яцына пакінуў каманду, да канца сезона абавязкі галоўнага трэнера выконваў Андрэй Хлебасолаў. Свае адзіныя дзве перамогі ў сезоне «Баранавічы» атрымалі ў двух апошніх турах чэмпіянату.

У сезоне 2021 у Другой лізе камандай працягваў кіраваць Андрэй Хлебасолаў, стаўка рабілася у асноўным на ўласных выхаванцаў і маладых запрошаных ігракоў, якія не здолелі замацавацца ў іншых клубах. «Баранавічы» былі аднымі з фаварытаў і змагаліся за высокія месцы, аднам фінішавалі пятымі. Тым не менш, дзякуючы адмове некалькіх клубаў Першай лігі працягваць удзел у турніры, клуб атрымаў прапанову і далучыўся да Першай лігі.

Папярэднія назвы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1945: «Лакаматыў»
  • 1946: в/ч Баранавічы
  • 1947—1949: «Дынама»
  • 1950—1952: «Лакаматыў»
  • 1953—1956: «Харчавік»
  • 1957—1959: «Баранавічы»
  • 1960: «Прамкамбінат»
  • 1961: «Лакаматыў»
  • 1962: «Салют»
  • 1963—1964: «Лакаматыў»
  • 1965—1967: «Тэкстыльшчык»
  • 1968—1984: «Лакаматыў»
  • 1985—1989: «Тэкстыльшчык»
  • 1990: «Баранавічы»
  • 1991: «Хімік»
  • 1993: «Тэкстыльшчык»
  • 1993—1994: «Метапол»
  • з 1995: «Баранавічы»

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Цяперашні склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на чэрвень 2021 года[1].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Беларусь Бр Ілья Пацэвіч 1989
35 Беларусь Бр Антон Шунто 1988
99 Беларусь Бр Алег Галамака 2000
Беларусь Бр Арсеній Акулік 2003
3 Беларусь Аб Ілья Коваль 1998
4 Беларусь Аб Артур Чудук 1996
5 Беларусь Аб Максім Дамашэвіч 1993
6 Беларусь Аб Аляксей Шыла 1999
10 Беларусь Аб Віктар Цюшкевіч 2000
11 Беларусь Аб Арцём Кільіманаў 1998
17 Беларусь Аб Дзяніс Дамашэвіч 1992
21 Беларусь Аб Павел Чэхаў 1999
27 Беларусь Аб Станіслаў Краеўскі 2001
7 Беларусь ПА Артур Цішко 1996
Пазіцыя Імя Год нараджэння
9 Беларусь ПА Марцін Арцюх 1996
14 Беларусь ПА Павел Міхальцоў 1991
19 Беларусь ПА Данііл Сілінскі Капітан каманды 2000
20 Беларусь ПА Арцём Кіслы 1996
22 Беларусь ПА Антон Сарокін 1996
23 Беларусь ПА Максім Кругленя 1998
25 Беларусь ПА Уладзіслаў Чабатар 2001
29 Беларусь ПА Уладзіслаў Пліско 1999
30 Расія ПА Сяргей Гузаў 1996
44 Беларусь ПА Сцяпан Макараў 1996
69 Беларусь ПА Уладзіслаў Саўчык 2000
Беларусь ПА Кірыл Вяленка 2002
24 Беларусь Нап Аляксей Петрусевіч 1996

Трэнерскі штаб[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат і Кубак Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
1993/1994 Трэцяя (Д3) 7 34 14 11 9 44–35 39
1994/1995 Трэцяя — А (Д3) 5 22 7 7 8 24–27 21
1997 Трэцяя — А (Д3) 13 26 7 1 18 33–58 22
1998 Другая — Б (Д3) 7 30 13 6 11 59–40 45 Змена назваў ліг
1999 Другая — Б (Д3) 7 22 7 6 9 29–28 27
2000 Другая — Б (Д3) 2 16 11 1 4 29–12 34 1/16 фіналу Выхад у фінальны раўнд
Другая (Д3) 7 141 4 1 9 17–24 13
2001 Другая (Д3) 5 34 18 9 7 63–34 63 1/8 фіналу
2002 Другая (Д3) 5 24 13 4 7 46–27 43 1/32 фіналу
2003 Другая (Д3) 1 28 19 7 2 79–28 64 1/16 фіналу Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2004 Першая (Д2) 7 30 13 5 12 41–39 44 Чвэрцьфінал
2005 Першая (Д2) 9 30 11 5 14 38–43 38 Чвэрцьфінал
2006 Першая (Д2) 10 26 8 8 10 27–42 32 1/16 фіналу
2007 Першая (Д2) 9 26 10 5 11 23–28 35 1/16 фіналу
2008 Першая (Д2) 9 26 7 5 14 24–40 26 1/32 фіналу
2009 Першая (Д2) 6 26 10 8 8 39–33 38 1/16 фіналу
2010 Першая (Д2) 6 30 11 10 9 31–37 43 1/16 фіналу
2011 Першая (Д2) 16 30 0 3 27 10–90 3 1/16 фіналу Descento.svg Вылет у Другую лігу
2012 Другая (Д3) 13 36 10 10 16 33–42 40 1/32 фіналу
2013 Другая (Д3) 5 24 11 3 10 37–33 36 1/32 фіналу
2014 Другая — Б (Д3) 1 22 14 6 2 55–19 48 1/16 фіналу Выхад у фінальны этап
Фінальны этап 1 142 9 3 2 33–13 30 Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2015 Першая (Д2) 13 30 8 8 14 36–49 32 1/16 фіналу
2016 Першая (Д2) 13 26 5 7 14 35–51 22 1/8 фіналу
2017 Першая (Д2) 12 30 7 10 13 34–47 31 1/16 фіналу
2018 Першая (Д2) 14 28 4 7 17 17–42 19 1/32 фіналу
2019 Першая (Д2) 15 28 2 3 23 12–80 9 1/16 фіналу Descento.svg Вылет у Другую лігу
2020 Другая — A (Д3) 2 20 14 2 4 74–24 44 1/16 фіналу Выхад у фінальны этап
Фінальны этап 4 103 2 4 4 14–23 10 Атрыманне месца ў Першай лізе
2021 Першая (Д2) 1/16 фіналу
  • 1 Улічваючы 6 гульняў, перанесеных з 1-га раўнда.
  • 2 Улічваючы 6 гульняў, перанесеных з 1-га раўнда. Паказчыкі ўласна ў фінальным этапе: 8 матчаў, 6—1—1, розніца мячоў 16—5.
  • 3 Улічваючы 4 гульні, перанесеных з 1-га раўнда. Паказчыкі ўласна ў фінальным этапе: 6 матчаў, 1—2—3, розніца мячоў 10—19.

Галоўныя трэнеры[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]