ФК Баранавічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Баранавічы
Baranovichi-b.gif
Заснаваны

1945

Горад

Баранавічы, Беларусь

Стадыён

«Лакаматыў»
Умяшчальнасць: 3749

Старшыня

Міхаіл Шолахаў

Галоўны трэнер

Іван Крутаў

Чэмпіянат

Першая ліга

2017

12 месца

Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

«Баранавічы»беларускі футбольны клуб з горада Баранавічы, заснаваны ў 1945 годзе. У цяперашні час выступае ў Першай лізе чэмпіянату Беларусі.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У савецкі час клуб шмат разоў змяняў назву, але гуляў пераважна ў ніжэйшых лігах чэмпіянату БССР. З 1993 клуб пачаў выступаць ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

У 2003 клуб узначаліў ураджэнец Баранавічаў, вядомы ў мінулым нападнік Андрэй Хлебасолаў. Ён запрасіў у «Баранавічы» вопытных гульцоў, разам з якімі выступаў раней (з іх найбольшую вядомасць у аматараў клуба набыў Сяргей Сергель). У выніку клуб упэўнена перамог у Другой лізе і выйшаў у Першую лігу.

У Першай лізе «Баранавічы» спачатку займалі месца ў сярэдзіне табліцы. Пасля клуб выступаў больш упэўнена: у 2009 і 2010 займаў выніковае 6 месца, а ігрок «Баранавічаў» Міхаіл Калядка стаў лепшым бамбардзірам у сезоне 2009. Але ў сезоне 2011 клуб з-за фінансавых праблем пакінулі асноўныя ігракі, і, не атрымаўшы ніводнай перамогі за сезон, «Баранавічы» зноў выбылі ў Другую лігу.

Сезон 2012 клуб скончыў у ніжняй палове табліцы Другой лігі. У 2013 клуб выступаў больш паспяхова, заняўшы пятае месца. У сезоне 2014 каманда пасля ўпартай барацьбы атрымала перамогу ў групе Б і выйшла ў фінальны раўнд. У фінале «Баранавічы» спачатку знаходзіліся па-за межамі першай тройкі, якая выходзіла ў Першую лігу. Але, атрымаўшы шэраг перамог у апошніх турах, каманда здолела заняць першае месца і праз тры гады вярнуцца ў Першую лігу.

У Першай лізе клуб працягваў выступаць пераважна мясцовымі футбалістамі, у выніку ў сезонах 2015—2016 займаў месца ў ніжняй палове табліцы. У пачатку 2017 года галоўным трэнерам «Баранавічаў» стаў Аляксей Вяргеенка, які раней працаваў з юнацкімі зборнымі Беларусі. У камандзе з’явілася шмат маладых ігракоў, многія з якіх былі ўзятыя ў арэнду з клубаў Вышэйшай лігі. Аднак, вынікі каманды істотна не палепшыліся, «Баранавічы» ў сезоне 2017 занялі 12-е месца з 16.

Папярэднія назвы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1945: «Лакаматыў»
  • 1946: в/ч Баранавічы
  • 1947—1949: «Дынама»
  • 1950—1952: «Лакаматыў»
  • 1953—1956: «Харчавік»
  • 1957—1959: «Баранавічы»
  • 1960: «Прамкамбінат»
  • 1961: «Лакаматыў»
  • 1962: «Салют»
  • 1963—1964: «Лакаматыў»
  • 1965—1967: «Тэкстыльшчык»
  • 1968—1984: «Лакаматыў»
  • 1985—1989: «Тэкстыльшчык»
  • 1990: «Баранавічы»
  • 1991: «Хімік»
  • 1993: «Тэкстыльшчык»
  • 1993—1994: «Метапол»
  • з 1995: «Баранавічы»

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Цяперашні склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на красавік 2018 года[1].

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Сцяг Беларусі Бр Раман Бабаеў 1992
35 Сцяг Беларусі Бр Віктар Губко 1996
5 Сцяг Беларусі Аб Мікіта Бяценя 1999
12 Сцяг Беларусі Аб Міхаіл Тупалаў 1999
13 Сцяг Беларусі Аб Андрэй Піліпавец 1999
25 Сцяг Беларусі Аб Аляксей Васілеўскі 1993
Сцяг Беларусі Аб Максім Дамашэвіч 1993
Сцяг Беларусі Аб Аляксей Клямяціч 1997
2 Сцяг Беларусі ПА Данііл Сілінскі 2000
6 Сцяг Беларусі ПА Ілья Сушчэвіч 2000
7 Сцяг Беларусі ПА Арцём Кіслы 1996
9 Сцяг Беларусі ПА Яўген Падбярэзскі 1997
Пазіцыя Імя Год нараджэння
11 Сцяг Беларусі ПА Антон Сарокін 1996
17 Сцяг Беларусі ПА Уладзіслаў Яцкевіч 1998
21 Сцяг Беларусі ПА Уладзіслаў Сырыська 1997
22 Сцяг Беларусі ПА Іван Давідовіч 1997
97 Сцяг Беларусі ПА Ілья Кухарчык 1997
Сцяг Беларусі ПА Андрэй Леўкавец 1996
3 Сцяг Беларусі Нап Дзяніс Дамашэвіч 1992
10 Сцяг Беларусі Нап Антон Зелянеўскі 1996
14 Сцяг Беларусі Нап Віталь Ганіч 1993
31 Сцяг Беларусі Нап Дзмітрый Коўб 1987
99 Сцяг Беларусі Нап Міраслаў Хлебасолаў 1999

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Чэмпіянат і Кубак Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Ліга М Г В Н П Галы Ачкі Кубак Заўвагі
1993–94 Трэцяя (Д3) 7 34 14 11 9 44–35 39
1994–95 Трэцяя — А (Д3) 5 22 7 7 8 24–27 21
1997 Трэцяя — А (Д3) 13 26 7 1 18 33–58 22
1998 Другая — Б (Д3) 7 30 13 6 11 59–40 45 Змена назваў ліг
1999 Другая — Б (Д3) 7 22 7 6 9 29–28 27
2000 Другая — Б (Д3) 2 16 11 1 4 29–12 34 1/16 фінала Выхад у фінальны раўнд
Другая (Д3) 7 141 4 1 9 17–24 13
2001 Другая (Д3) 5 34 18 9 7 63–34 63 1/8 фінала
2002 Другая (Д3) 5 24 13 4 7 46–27 43 1/32 фінала
2003 Другая (Д3) 1 28 19 7 2 79–28 64 1/16 фінала Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2004 Першая (Д2) 7 30 13 5 12 41–39 44 Чвэрцьфінал
2005 Першая (Д2) 9 30 11 5 14 38–43 38 Чвэрцьфінал
2006 Першая (Д2) 10 26 8 8 10 27–42 32 1/16 фінала
2007 Першая (Д2) 9 26 10 5 11 23–28 35 1/16 фінала
2008 Першая (Д2) 9 26 7 5 14 24–40 26 1/32 фінала
2009 Першая (Д2) 6 26 10 8 8 39–33 38 1/16 фінала
2010 Першая (Д2) 6 30 11 10 9 31–37 43 1/16 фінала
2011 Першая (Д2) 16 30 0 3 27 10–90 3 1/16 фінала Descento.svg Вылет у Другую лігу
2012 Другая (Д3) 13 36 10 10 16 33–42 40 1/32 фінала
2013 Другая (Д3) 5 24 11 3 10 37–33 36 1/32 фінала
2014 Другая — Б (Д3) 1 22 14 6 2 55–19 48 1/16 фінала Выхад у фінальны этап
Фінальны этап 1 142 9 3 2 33–13 30 Flecha verde.png Выхад у Першую лігу
2015 Першая (Д2) 13 30 8 8 14 36–49 32 1/16 фінала
2016 Першая (Д2) 13 26 5 7 14 35–51 22 1/8 фінала
2017 Першая (Д2) 12 30 7 10 13 34–47 31 1/16 фінала
  • 1 Улічваючы 6 гульняў, перанесеных з 1-га раўнда.
  • 2 Улічваючы 6 гульняў, перанесеных з 1-га раўнда. Паказчыкі ўласна ў фінальным этапе: 8 матчаў, 6—1—1, розніца мячоў 16—5.

Галоўныя трэнеры[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя ігракі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]