Хуан Мануэль Сантас

З пляцоўкі Вікіпедыя
Хуан Мануэль Сантас
ісп.: Juan Manuel Santos Calderón
Juan Manuel Santos and Lula (cropped).jpg

32-і прэзідэнт Калумбіі[d]
7 жніўня 2010 — 7 жніўня 2018
Папярэднік Альвара Урыбэ
Пераемнік Іван Дуке
міністр абароны Калумбіі[d]
19 ліпеня 2006 — 18 мая 2009
Папярэднік Camilo Ospina Bernal[d]
Пераемнік Freddy Padilla de León[d]
Minister of Finance and Public Credit[d]
18 ліпеня 2000 — 7 жніўня 2002

Нараджэнне 10 жніўня 1951(1951-08-10)[1][2][…] (71 год)
Бацька Enrique Santos Castillo[d]
Жонка María Clemencia Rodríguez Múnera[d]
Веравызнанне каталіцтва
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, журналіст, эканаміст, адвакат, удзельнік міжнароднага форуму
Аўтограф Juan Manuel Santos Signature.svg
Узнагароды
Сайт juanmanuelsantos.com(англ.) (ісп.) 
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Хуан Мануэль Сантас Кальдэрон (ісп.: Juan Manuel Santos Calderón; 10 жніўня 1951, Багата) — дзяржаўны дзеяч Калумбіі, які з'яўляецца былым прэзідэнтам краіны (7 жніўня 2010 года — 7 жніўня 2018 года) і лаўрэатам Нобелеўскай прэміі міру 2016 года.

Эканаміст па прафесіі і журналіст па родзе дзейнасці, з'яўляецца членам заможнай і ўплывовай сям'і Сантас, якая з 1913 мела большасць акцыянераў газеты «Эль Цьемпа» (ісп.: «El Tiempo») да яе продажу рэдакцыі «Планета Дэ-Агастыні» (ісп.: «Planeta DeAgostini») у 2007 годзе. Неўзабаве пасля заканчэння Канзаскага ўніверсітэта стаў эканамічным дарадцам у Нацыянальнай арганізацыі вытворцаў кавы Калумбіі і дэлегатам Міжнароднай арганізацыі кавы ў Лондане, дзе таксама наведваў Лонданскую школу эканомікі. У 1981 годзе быў прызначаны намеснікам дырэктара «Эль Цьемпа» і стаў яе дырэктарам праз два гады.

У 1991 годзе прэзідэнтам Сесарам Гавірыям Трухільям быў прызначаны першым міністрам знешняга гандлю Калумбіі. Працаваў над пашырэннем міжнароднага гандлю Калумбіі і над стварэннем розных устаноў для гэтай мэты, у тым ліку «Proexport», «Bancoldex» і «Fiducoldex». У 2000 годзе прэзідэнтам Андрэсам Пастранам Арангам быў прызначаны міністрам фінансаў і дзяржаўнага крэдыту.

Займаў бачнае становішча ў адміністрацыі прэзідэнта Альвары Урыбэ. У 2005 годзе стаў адным з заснавальнікаў і ўзначаліў Сацыяльную партыю нацыянальнага адзінства, ліберальна-кансерватыўнай партыйнай кааліцыі, якая падтрымлівала прэзідэнта Урыбэ і яго спробы дамагчыся канстытуцыйнай рэформы, каб мець магчымасць балатавацца на другі тэрмін. У 2006 годзе пасля таго, як Урыбэ быў пераабраны, а партыя атрымала большасць месцаў у абедзвюх палатах Кангрэса, быў прызначаны міністрам нацыянальнай абароны і працягваў абараняць палітыку бяспекі прэзідэнта, прыняўшы моцную і валявую пазіцыю супраць Рэвалюцыйных узброеных сілаў Калумбіі (ФАРК) і іншых партызанскіх груп на тэрыторыі краіны.

20 чэрвеня 2010 года стаў прэзідэнтам краіны ў выніку двух тураў галасавання на выбарах, перамогшы Антанаса Мокуса з Зялёнай партыі і ўступіўшы на пасаду 7 жніўня 2010 года ў разгар дыпламатычнага крызісу з Венесуэлай, які хутка быў вырашаны. У 2014 годзе быў пераабраны на прэзідэнцкую пасаду, перамогшы ў другім туры выбараў Оскара Івана Зулуагу з партыі «Дэмакратычны цэнтр». У 2016 годзе стаў лаўрэатам Нобелеўскай прэміі міру за перамовы аб заключэнні мірнай дамовы з партызанамі, нягледзячы на няўдалы рэферэндум, праведзены па гэтым пытанні.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сантас паходзіць з вядомай палітычнай дынастыі. Брат яго дзеда Эдуарда Сантас быў прэзідэнтам Калумбіі ў 1938-1942 гадах, а таксама заснаваў і рэдагаваў газету El Tiempo. Яго бацька Энрыке Сантас Касціла быў рэдактарам газеты больш за 50 гадоў. Яго стрыечны брат Франсіска Сантас Кальдэрон быў віцэ-прэзідэнтам пры прэзідэнце Альвара Урыбе.

У 2010 годзе Сантас стаў кандыдатам у прэзідэнты. Першы раўнд выбараў быў праведзены 30 мая 2010 года. За Сантаса прагаласавалі 46,5% выбаршчыкаў, а за яго асноўнага суперніка Антанаса Мокуса - 21,5%. Па прычыне, што ніхто з кандыдатаў не набраў больш за 50 працэнтаў, 20 чэрвеня 2010 г быў праведзены другі раўнд выбараў, у якім удзельнічалі толькі два асноўныя кандыдаты. На ім Сантас атрымаў 69,06% галасоў і стаў новым прэзідэнтам.

У 2016 годзе атрымаў Нобелеўская прэмія міру за спробу вырашыць канфлікт паміж уладамі краіны і баевікамі FARC.

Зноскі

  1. Juan Manuel Santos Calderón // Brockhaus Enzyklopädie / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Juan Manuel Santos // Roglo — 1997. — 8549233 экз.
  3. Juan Manuel Santos // Munzinger Personen Праверана 9 кастрычніка 2017.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wikiquote-logo.svg
У Вікіцытатніку ёсць старонка па тэме Хуана Мануэля Сантаса