Алесь Віктаравіч Бяляцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Алесь Бяляцкі)
Перайсці да: рух, знайсці
Алесь Віктаравіч Бяляцкі
Партрэт
А. Бяляцкі ў Варшаве, 14.1.2011
Імя пры нараджэнні:

руск.: Алекса́ндр Ви́кторович Беля́цкий

Род дзейнасці:

Праваабарончая

Дата нараджэння:

25 верасня 1962(1962-09-25) (55 гадоў)

Месца нараджэння:

Герб г. п. Вяртсіля г. п. Вяртсіля, Сартавальскі раён,
Сцяг Карэльскай АССР Карэльская АССР,
Расійская Савецкая Федэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка РСФСР, Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік СССР

Грамадзянства:

СССР → Рэспубліка Беларусь

Бацька:

Віктар Усцінавіч Бяляцкі (1928—2011)

Маці:

Ніна Аляксандраўна (1935-1994)

Жонка:

Наталля Пінчук

Дзеці:

сын Адам Аляксандравіч Бяляцкі

Месца працы:

Праваабарончы цэнтр «Вясна»

Узнагароды і прэміі:
Commons-logo.svg Алесь Віктаравіч Бяляцкі на Вікісховішчы

Але́сь Ві́ктаравіч Бяля́цкі (нар. 25 верасня 1962, г. п. Вяртсіля, Сартавальскі раён, Карэльская АССР, РСФСР) — беларускі грамадскі дзеяч, праваабаронца, былы палітвязень и вязень сумлення[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў беларускай сям'і, бацька родам з Рагачоўскага, маці з Нараўлянскага раёнаў Гомельскай вобласці. У 1965 г. сям'я вярнулася ў Беларускую ССР на пастаяннае жыхарства ў г. Светлагорск (Гомельская вобласць). Выпускнік сярэдняй школы № 5 г. Светлагорска.

У 1984 г. закончыў гісторыка-філалагічны факультэт Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «беларуская і руская мовы і літаратура» (кваліфікацыя — філолаг, выкладчык беларускай і рускай моў і літаратуры). Падчас вучобы сябраваў з будучымі вядомымі беларускімі пісьменнікамі, а тады — студэнтамі Анатолем Сысом, Эдуардам Акуліным, Сяржуком Сысом, Анатолем Казловым. Падчас вучобы выступіў з першымі літаратуразнаўчымі артыкуламі. (Літаратура і мастацтва,1984 г.)

Працаваў настаўнікам у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Тэрміновую вайсковую службу ў 1985-86 гг. праходзіў механікам-вадзіцелем браніраванага цягача ў артылерыйскай знішчальнай супрацьтанкавай батарэі пад г. Екацярынбургам (у той час Свярдлоўск), Расія.

З 1981 года браў удзел у моладзевым нацыянальна-дэмакратычным руху[2]. Быў сябрам падпольнай групы моладзі: Беларускай канспірацыйнай партыі «Незалежнасць», якая ставіла на мэце спрыяць выхаду Беларусі з СССР і ўтварэнні незалежнай, дэмакратычнай дзяржавы[3]. Група мела статут і праграму, працавала праз легальныя нефармальныя моладзевыя аб'яднанні «Талака», «Тутэйшыя», выдавала нелегальны часопіс “Бурачок” [4], была ініцыятарам правядзення першых у Беларусі мітынгаў (Дзяды ў 1987 і 1988 г.)[5], акцыяў пратэсту (воднае ралі супраць пабудовы Даўгаўпілскай ГРЭС (1987 г.)[6], мітынг супраць разбурэння Верхняга гораду ў Мiнску (1988 г.)[7], дэманстрацыя і мітынг у Курапатах (1988 г.)[8].

Алесь Бяляцкі друкаваўся ў тагачасных падпольных выданнях, часопісах «Бурачок»[9] і «Вера»[10]. Быў заяўляльнікам мітынгаў на Дзяды ў 1987 і 1988 гг. З'яўляўся адным з арганізатараў Першага вальнага сойму беларускіх суполак.

Падчас навучання ў аспірантуры ў г. Мінску ў 19861989 гг. быў адным са стваральнікаў Таварыства маладых літаратараў «Тутэйшыя» (1986), потым — старшынём гэтай грамадскай арганізацыі[11]. Быў пад пагрозай выключэння з аспірантуры, але грамадскую дзейнасць не спыніў[12]. Браў удзел у паседжаннях Камэтэта-58[13], у 1988 г. выступіў адным з заснавальнікаў таварыства «Мартыралог Беларусі», а таксама быў сябрам арганізацыйнага камітэту грамадскай арганізацыі «Беларускі народны фронт». У 1990 г. выступіў адным з арганізатараў грамадскай арганізацыі «Беларуская каталіцкая грамада».

У 1989 г. закончыў аспірантуру Інстытута літаратуры імя Янкі Купалы Акадэміі навук Беларускай ССР[11]. У 1989 г. працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам Музея гісторыі беларускай літаратуры, затым у 1989 г. па конкурсу быў абраны калектывам музея на пасаду  дырэктара Літаратурнага музея Максіма Багдановіча.

Працаваў дырэктарам музея з кастрычніка 1989 г. па жнівень1998 г. Падчас працы Алеся Бяляцкага ў музеі былі адчыненыя экспазіцыі ў цэнтральным будынку музея ў г. Мінску на Траецкім прадмесці (1991 г.), у філіях музея: «Беларускай хатцы» ў г. Мінску на вул. Рабкораўская 14 (1991 г.), «Фальварак Ракуцёўшчына» ў вёсцы Ракуцёўшчына Маладзечанскага раёну (1991 г.), у г. Яраслаўлі (1993 г.). У будынках музея напачатку 90-х гадоў праходзілі шматлікія культурніцкія і грамадскія мерапрыемствы, сходы дэмакратычных сілаў[14], паседжанні Управы і Сойму Беларускага народнага фронту, малітоўныя службы грэка-католікаў. У будынку музея ў 1990 г. мела юрыдычны адрас і пачынала працу рэдакцыя адной з першых дэмакратычных газетаў у Беларусі «Свабода». Алесь Бяляцкі прадаставіў юрыдычны адрас музея для рэгістрацыі дзесяткаў няўрадавых араганізацыяў, які ў тыя гады было цяжка знайсці, у тым ліку Праваабарончаму цэнтру «Вясна» і Цэнтру «Супольнасць»[15]. Запрасіў у літаратурны музей М.Багдановіча на працу маладых беларускіх пісьменнікаў Паліну Качаткову, Эдуарда Акуліна, Сяргея Вітушку, Алеся Астраўцова.

Дэпутат Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў у 19911996 гг. 20 жніўня 1991 г. разам з іншымі 29 дэпутатамі мінгарсавета, на наступны дзень пасля путчу ГКЧП, выступіў з адкрытым зваротам да жыхароў Мінска  «захоўваць вернасьць законна абраным органам улады і дамагацца ўсімі канстытуцыйнымі мэтадамі спыненьня дзейнасьці Дзяржаўнага камітэту па надзвычайным становішчы»[16]. 5 верасня 1991 года пасля прыняцця Мінгарсаветам рашэння аб выкарыстанні нацыянальнай сімволікі, А.Бяляцкі прынёс бела-чырвона-белы сцяг у залу паседжання дэпутатаў, затым гэты сцяг першы ў краіне быў афіцыйна вывешаны над будынкам Мінгарсавета[17].

Сакратар Управы БНФ (1996—1999), намеснік старшыні Партыі БНФ (1999—2001)[18].

Алесь Бяляцкі выступае на мітынгу, прысвечаным 80-ым ўгодкам БНР, 25 сакавіка 1998 года ў Мінску. Фота Уладзіміра Сапагова

У 1996 годзе заснаваў гарадскую мінскую арганізацыю Праваабарончы цэнтр «Вясна-96», які 15 чэрвеня 1999 года пераўтварыўся ў рэспубліканскае Грамадскае аб'яднанне Праваабарончы цэнтр «Вясна». Рашэннем Вярхоўнага суда Рэспублікі Беларусь 28 кастрычніка 2003 года за ўдзел у назіранні падчас прэзідэнцкіх выбараў 2001 г. Грамадcкае аб'яднанне "Праваабарончы цэнтр «Вясна» было пазбаўлена дзяржаўнай рэгістрацыі. З тых часоў вядучая беларуская праваабарончая арганізацыя працуе без рэгістрацыі[19].

Старшыня рабочай групы Асамблеі няўрадавых дэмакратычных арганізацый (2000—2004)[20].

Віцэ-прэзідэнт Міжнароднай федэрацыі за правы чалавека (The International Federation for Human Rights, FIDH) — (2007—2016)[21].

Сябра Саюза беларускiх пiсьменнiкаў (1995 г.)[22] і Беларускага ПЭН-цэнтра (2009 г.)[23].

4 жніўня 2011 г. быў затрыманы Дэпартаментам фінансавых расследванняў, затым арыштаваны і змешчаны ў СІЗА г. Мінску[24].

24 лістапада 2011 г. быў асуджаны па ч.2.арт. 243 КК (утайванне даходаў у асабліва буйным памеры) на 4,5 гады пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці[25]. Суд прызнаў яго вінаватым у нясплаце падаткаў. Падставай для крымінальнага пераследу стала інфармацыя пра банкаўскія рахункі, якую перадалі беларускім праваахоўным органам Літва і Польшча. А. Бяляцкі сваёй віны не прызнаў і заявіў, што грошы, якія былі атрыманы на яго рахункі ў банку, выкарыстоўваліся на праваабарончую дзейнасць. Беларускія праваабаронцы, а таксама кіраўніцтва Еўрапейскага Звязу, урады краін ЕС, ЗША і міжнародныя праваабарончыя арганізацыі лічылі А. Бяляцкага палітычным вязнем, а прысуд яму — палітычна матываваным. Яны патрабавалі ад уладаў Беларусі вызваліць праваабаронцу[26]. 15 верасня 2011 г. адмысловую рэзалюцыю па справе А.Бяляцкага прыняў Еўрапейскі парламент[27]. З патрабаваннем аб вызваленні А.Бяляцкага да беларускага ўраду звярталіся Старшыня Еўрапарламенту Ежы Бузек[28], прадстаўнік ЕС па замежных справах і палітыцы бяспекі Кэтрын Эштан[29], старшыня АБСЕ Эйман Гілмар[30], спецыяльны дакладчык па сітуацыі ў Беларусі Рады ААН ппа правах чалавка Міклаш Харасці[31].

Тэрмін зняволення адбываў у папраўчай калоніі № 2 г. у г. Бабруйску. Працаваў упакоўшчыкам у швейным цаху[32].

Неаднаразова караўся адміністрацыяй калоніі за «парушэнне правілаў паводзінаў асуджаных»[33], быў прызнаны «злосным парушальнікам рэжыму» на падставе чаго быў пазбаўлены амністыі ў 2012 годзе[34], пазбаўляўся спатканняў з роднымі і перадачаў[35].

У калоніі напісаў шмат тэкстаў на літаратуразнаўчыя тэмы, эсэ, успаміны, якія перадаваліся на волю ў лістах[36].

Падчас зняволення ў абарону Алеся Бяляцкага была разгорнутая беспрэцэндэнтная кампанія міжнароднай салідарнасці[37].

А. Бяляцкі быў вызвалены па амністыі 21 чэрвеня 2014 г.

4 жніўня — Міжнародны дзень салідарнасці з грамадзянскай супольнасцю Беларусі. Ён быў заснаваны ў 2012 годзе як адказ на арышт Алеся Бяляцкага[38].

Узнагароды і ганаровыя званні[правіць | правіць зыходнік]

  • У сакавіку 2006 года Вацлаў Гавел уручыў А. Бяляцкаму прэмію Homo Homini за праваабарончую дзейнасць[39].
  • Прэмія імя Пера Ангера. «Per Anger Prize». Швецыя. 2006 г[40].
  • Прэмія свабоды імя Андрэя Сахарава Нарвежскага Хельсінкскага камітэта. «Andrei Sakharov Freedom Award». Нарвегія. 2006 г[41].
  • Сцяг г. Генуя Ганаровы грамадзянін г. Генуі (правінцыя Лігурыя, Італія) з 2010 г.
  • Нацыянальная прэмія ў абарону правоў чалавека. «Праваабаронца 2011 года». Беларусь. 2011 г[42].
  • Дыплом за свабоду слова. Нарвежскі саюз пісьменнікаў. «Ytringsfrihetsprisen 2011». Нарвегія. 2012 г[43].
  • Сцяг г. Парыж Ганаровы грамадзянін г. Парыжа з 2012 г[44].
  • Прэмія Леха Валенсы. «Nagroda Lecha Walesy 2012» Польшча. 2012 г.
  • Прэмія імя Вацлава Гавела за правы чалавека. Першы лаўрэат ад заснавання прэміі. «Vaclav Havel Human Rights Prize 2013». Парламенцкая Асамблея Рады Еўропы сумесна з Бібліятэкай Вацлава Гавела і фондам Charta 77. Страсбург. 2013 г[45].
  • Літаратурная прэмія імя Алеся Адамовіча. Беларускі ПЭН-цэнтр. Беларусь. 2014 г[46].
  • Абаронца Грамадзянскіх Правоў Года — 2014. «Civil rights defender of the year 2014» Швецыя. 2014[47].
  • Ганаровы грамадзянін Сіракузаў (Сіцылія, Італія) з 2014 г[48].
  • Вылучаўся на Нобелеўскую прэмію міру пяць разоў. У 2006 і 2007 гг[49]. У 2012 годзе ізноў быў намінаваны на Нобелеўскую прэмію міра, але прэмія была прысуджаная Еўразвязу[50]. 2 лютага 2013 года быў вылучаны на Нобелеўскую прэмію міра, нарвежскім парламэнтарыем Янам Санэрам. У 2014 г. дэпутаты польскага парламента вылучылі Алеся Бяляцкага на Нобелеўскую прэмію міру. Пад намінацыяй падпісаліся 160 польскіх дэпутатаў[51].

Адлюстраванне арышту ў культуры[правіць | правіць зыходнік]

  • Дзмітры Плакс 14.02.2013 г. зрабіў пастаноўку на Радыё Швецыі пра Алеся Бяляцкага[52].
  • Кніга Віктара Сазонава “Паэзія прозы” 2013 г. прысвечана Бяляцкаму Алесю. У адным з яе апавяданняў “Паштоўка палітвязня” змешчаны сюжэт пра А. Бяляцкага[53].
  • Уладзімір Сіўчыкаў:эсэ "Гэтае салодкае слова -- свабода!" у падборцы "Начныя нататкі". Дадатак Літаратурная Беларусь №4 (92) у газеце Новы Час. 25 красавіка 2014 / №16 (385)[54].
  • Уладзімір Някляеў. Верш Рымцелі. На 50-годдзе праваабаронцы Алеся Бяляцкага[55].
  • Сяржук Сыс – верш “Алесю Бяляцкаму”[56].
  • Скобла Міхась – эсэ “Ліст да Алеся Бяляцкага”[57].
  • Мастацкі фільм «Выше неба» (рэжысёр: Дзмітры Марынін, Андрэй Курэйчык, 2012 г.): у эпізодзе паказаны сюжэт з навін тэлеканала «Беларусь-1» аб затрыманні Алеся Бяляцкага (56 хвіліна)[58].
  • Дакументальны фільм "Свечка праўды Алеся Бяляцкага" (сцэнарыст Паліна Сцепаненка, 2011, Беларусь)[59].
  • Дакументальны фільм "Вясна" (рэжысёр - Вольга Швед, 2012 г., Беларусь)[60].
  • Дакументальны фільм “Нястомнае сэрца” (A Heart That Never Dies) Алеся Бяляцкага. (рэжысёр Эрлінг Борген, 2015, Нарвегія)[61].
  • Дакументальны фільм "1050 дзён самоты" (рэжысёр Алег Дашкевіч, 2014, Беларусь)[62].
  • Мастак Ай Вейвей. Выява Алеся Бяляцкага зробленая з дэталяў канструктара “Лега” вядомым сучасным кітайскім мастаком-дысідэнтам Ай Вейвенем. Твор прадстаўлены на выставе “След” у музеі Хішхорн у Вашынгтоне[63].
  • Партрэт Алеся Бяляцкага. Мастак – Уладзімір Вішнеўскі. У кнізе “Халоднае крыло Радзімы”[64]

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Літаратура і нацыя»[65]. — Мн., 1991.
  • «Прабежкі па беразе Жэнеўскага возера». — Мн., 2006.
  • «Асьвечаныя беларушчынай»[66]. — Мн., 2013[67]. Кніга была занесена ў спіс рэчаў, якім забаронены ўвоз у Беларусь[68].
  • «Іртутнае срэбра жыцьця»[69]. — Мн., 2014. Кніга прысвечана падзеям 2010—2011 гадоў у Беларусі, і адлюстроўвае два гады жыцця аўтара. Напісана падчас зняволення, складаецца з лістоў з успамінамі і развагамі[70].
  • «Халоднае крыло Радзімы»[71]. — Вільня, 2014.
  • «Бой з сабой» — Мн, 2016 г[72].
  • 20-Я Вясна. /Зборнік эсэ і ўспамінаў сяброў Праваабарончага цэнтра «Вясна»/—Мінск, 2016. — 204с. (А.Бяляцкі С.7-20; 189—203.[73])

Укладанні[правіць | правіць зыходнік]

  • Сыс,А. Alaiza / укл. А.Бяляцкі.— Вільня: Gudas, 2009. — 212с.
  • Сыс,А. Берагі майго юнацтва / укл., прадм. А.Бяляцкі.— Мінск: Галіяфы, 2016. — 250с. УДК821.161.3-1 ББК 84 (4Беи)-5 С95 ISBN 978-985-7021-97-0.
  • Юхнавец, Я. Сны на чужыне. — Мінск: Мастацкая літаратура, 1994. — 220 с. ББК 84(4Бел)6 ІSBN 5-340-01255-7.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Адзін дзень палітвязьня 2009—2011. — Радыё Свабодная Еўропа / Радыё Свабода : Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе, 2011, — 328 с. С.240-249. ISBN 978-0-929849-42-3.
  • Голас волі з-за кратаў. Анталогія твораў беларускіх палітзняволеных / Складальнік, рэдактар А. І. Фядута. — Вільня: ЕГУ, 2013. — 992 с. С.105-132. ISBN 978-9955-773-69-6.
  • Каліноўскі,В. Справа Бяляцкага. — Радыё Свабодная Еўропа / Радыё Свабода : Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе, 2012. — 364с. ISBN 978-0-929849-49-2.
  • Наша вясна. Праваабарончы цэнтр «Вясна». Гісторыя ў асобах. — Вільнюс: Gudas, 2012. — 216с. С.9-26.
  • Тамковіч,А. Лёсы. —СПб: Невский простор, 2010. — 472с. С.199-209. ББК 84 УДК 823 ISBN 978-594-7161-69-4.
  • Смяротнае пакаранне ў Беларусі. — Вільня: 2015. — 300с. Прадмова А.Бяляцкага С.3-6.
  • Хто ёсць хто ў Беларусі / укл. Л. А. Андросік, В. Ф. Голубеў і інш. — Вільня , 2007. — 256 с. (С.134-135) УДК 32 ББК 92.2 Х 97.]
  • Хрышчэнне нацыі. Масавыя акцыі 1988—2009. / пад. рэд. В.Булгакава, А.Дынько. — Беласток: Беларускае гістарычнае таварыства; Вільня: Інстытут беларусістыкі; Мінск: палітычная сфера, 2011. — 576 с. (С.59-60,97). ISBN 83-60456-33-Х.

Зноскі

  1. Amnesty International признала Беляцкого узником совести
  2. [Бяляцкі, А. Халоднае крыло Радзімы. — 2014 г. — 540с. C.16]
  3. [Бяляцкі, А. Халоднае крыло Радзімы. — 2014 г. — 540с. С.177]
  4. [Бяляцкі, А. Халоднае крыло Радзімы. — 2014 г. — 540с. С.180]
  5. Дзяды 1987 відэа
  6. 29.4.1987 у Друі стартавала воднае ралі пратэсту супраць пабудовы Даўгаўпілскай ГЭС
  7. Абарона Верхняга гораду
  8. Статью про Курапаты в 88-м году пропустил цензор
  9. «Бурачок»
  10. Вера
  11. 11,0 11,1 http://www.svaboda.org/content/article/1987336.html
  12. [Бяляцкі, А. Халоднае крыло Радзімы. — 2014 г. — 540с. С.22]
  13. [Бяляцкі, А. Халоднае крыло Радзімы. — 2014 г. — 540с. С.169]
  14. Супольнае паседжанне Сойма БНФ, Рабочага Саюзу Беларусі і Аб'яднанай Дэмакратычнай Партыі Беларусі 19 жніўня 1991 па ГКЧП
  15. [Тамковіч, А. Найноўшая гісторыя ў асобах. — Смаленск : Смоленская городская типография, 2013. — С.166. — ББК 84, УДК 823.]
  16. Дземянцей: «Павесіце на вяроўцы бяз мыла?»
  17. [Тамковіч, А. Найноўшая гісторыя ў асобах. — Смаленск : Смоленская городская типография, 2013. — С.166. — ББК 84, УДК 823.]
  18. [Хто ёсць хто ў Беларусі / укл. Л. А. Андросік, В. Ф. Голубеў і інш. —Вільня , 2007. — 256 с. (С.35) УДК 32 ББК 92.2 Х 97.]
  19. Праваабарончы цэнтр «Вясна»
  20. [Хто ёсць хто ў Беларусі / укл. Л. А. Андросік, В. Ф. Голубеў і інш. —Вільня , 2007. — 256 с. (С.35) УДК 32 ББК 92.2 Х 97.]
  21. Праваабарончы цэнтр «Вясна»
  22. Асабiстыя старонкi сяброу СБП
  23. Пісьменнікі ў зняволенні
  24. Арышт Алеся Бяляцкага. Рэакцыі
  25. Алесь Бяляцкі асуджаны да 4,5 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці
  26. http://nn.by/?c=ar&i=84130
  27. European Parliament resolution of 15 September 2011 on Belarus: the arrest of human rights defender Ales Bialatski
  28. Старшыня Еўрапарламенту заклікае вызваліць Бяляцкага і ўсіх палітвязняў
  29. Алесь Бяляцкі асуджаны на 4 гады і 6 месяцаў з канфіскацыяй (увесь працэс)
  30. Старшыня АБСЕ заклікае вызваліць Алеся Бяляцкага
  31. Миклош Харашти призывает освободить и реабилитировать Беляцкого
  32. АЛЕСЬ БЯЛЯЦКІ ПАТЭЛЕФАНАВАЎ ЖОНЦЫ
  33. За сем месяцаў у калоніі Бяляцкі атрымаў сем спагнанняў
  34. Бяляцкі атрымаў трэцяе спагнанне ў калоніі
  35. Бяляцкага пазбавілі перадачы і спаткання http://nn.by/?c=ar&i=78253
  36. Алесь Бяляцкі ў турме піша кнігу пра рэпрэсаванага пісьменніка
  37. 100 тысяч салідарных з Алесем Бяляцкім (+ мапа салідарнасці)
  38. августа — Международный день солидарности с гражданским обществом Беларуси
  39. http://afn.by/news/i/74799
  40. Белорусская неделя в Стокгольме.
  41. Белорусский правозащитник А.Беляцкий выдвинут на Нобелевскую премию мира
  42. В Минске вручены премии за защиту прав человека
  43. Ytringsfrihetsprisen 2011: Ales Bjaljatski
  44. Aleś Bialacki laureatem Nagrody Lecha Wałęsy
  45. Прэмія Вацлава Гавела прысуджаная Алесю Бяляцкаму
  46. Алесь Бяляцкі атрымаў літаратурную Прэмію імя Алеся Адамовіча
  47. Шведская правозащитная организация Civil Rights Defenders назвала Алеся Беляцкого Защитником гражданских прав года
  48. Алесь Бяляцкі стаў ганаровым грамадзянінам Сіракузы
  49. Алесь Бяляцкі
  50. атрымае Алесь Бяляцкі Нобелеўскую прэмію
  51. Алесь Бяляцкі зноў стане кандыдатам на Нобелеўскую прэмію міру
  52. Радыё Швецыі рыхтуе пастаноўку пра Алеся Бяляцкага
  53. Паэзія прозы
  54. Гэта салодкае слова - свабода!
  55. РЫМЦЕЛІ. Алесю Бяляцкаму
  56. Алесю Бяляцкаму
  57. Ліст да Алеся Бяляцкага
  58. «Выше неба»
  59. Алесь Бяляцкі: праваабаронца, літаратуразнаўца, чалавек
  60. «Вясна», дак. фільм пра Алеся Бяляцкага.
  61. A Heart That Never Dies
  62. 1050 дзён самоты
  63. На экспозиции в Вашингтоне представлены изображения, сделанные из кусочков конструктора “Лего”.
  64. Халоднае крыло Радзімы.
  65. Літаратура і нацыя.
  66. Асьвечаныя беларушчынай.
  67. Вышла книга Беляцкого «Асьвечаныя беларушчынай». Политика. Хартия'97 (2013-02-07). Архівавана з першакрыніцы 12 лютага 2013. Праверана 7 лютага 2013.
  68. Сяргей Макарэвіч Кнігу Бяляцкага забаранілі да ўвозу ў Беларусь (бел.) . Салідарнасць.
  69. Іртутнае срэбра жыцьця.
  70. Вышла книга Алеся Беляцкого "Іртутнае срэбра жыцьця". БелаПАН (2014-05-14). Архівавана з першакрыніцы 15 мая 2014. Праверана 15 мая 2014.
  71. Халоднае крыло Радзімы.
  72. Бой з сабой
  73. 20-Я Вясна.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]