Алесь Віктаравіч Бяляцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Алесь Бяляцкі)
Перайсці да: рух, знайсці
Алесь Віктаравіч Бяляцкі
Аляксандр Віктаравіч Бяляцкі
Alaksandr Bialacki.jpg
А. Бяляцкі ў Варшаве, 14.1.2011
Імя пры нараджэнні:

руск.: Алекса́ндр Ви́кторович Беля́цкий

Род дзейнасці:

Праваабарончая

Дата нараджэння:

25 верасня 1962(1962-09-25) (53 гады)

Месца нараджэння:

Герб г. п. Вяртсіля г. п. Вяртсіля, Сартавальскі раён,
Сцяг Карэльскай АССР Карэльская АССР,
Расійская Савецкая Федэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка РСФСР, Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік СССР

Грамадзянства:

СССР → Рэспубліка Беларусь

Бацька:

Віктар Усцінавіч Бяляцкі (1928—2011)

Маці:

Ніна Аляксандраўна

Жонка:

Наталля Пінчук

Дзеці:

сын Адам Аляксеевіч Бяляцкі

Commons-logo.svg Алесь Віктаравіч Бяляцкі на Вікісховішчы

Але́сь Ві́ктаравіч Бяля́цкі (нар. 25 верасня 1962, г. п. Вяртсіля, Сартавальскі раён, Карэльская АССР, РСФСР) — беларускі грамадскі дзеяч, праваабаронца.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў беларускай сям'і, якая паходзіла з Рагачоўскага і Нараўлянскага раёнаў Гомельскай вобласці. У 1964 г. сям'я вярнулася ў Беларускую ССР на пастаяннае жыхарства ў г. Светлагорск (Гомельская вобласць). Выпускнік сярэдняй школы № 5 г. Светлагорска.

У 1984 г. закончыў гісторыка-філалагічны факультэт Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «беларуская і руская мовы і літаратура» (кваліфікацыя — філолаг, выкладчык беларускай і рускай моў і літаратуры). Працаваў настаўнікам у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Тэрміновую вайсковую службу праходзіў механікам-вадзіцелем браніраванага цягача ў артылерыйскім знішчальным процітанкавым батальёне пад г. Екацярынбургам (у той час Свярдлоўск), Расія.

Падчас навучання ў аспірантуры ў г. Мінску ў 19861989 г. быў адным са стваральнікаў Таварыства маладых літаратараў «Тутэйшыя» (1986), потым — старшынём гэтай грамадскай арганізацыі[1]. У 1988 г. выступіў адным з заснавальнікаў таварыства «Мартыралог Беларусі», а таксама быў сябрам арганізацыйнага камітэту грамадскай арганізацыі «Беларускі народны фронт». У 1990 г. выступіў адным з арганізатараў грамадскай арганізацыі «Беларуская каталіцкая грамада».

У 1989 г. закончыў аспірантуру Інстытута літаратуры імя Янкі Купалы Акадэміі навук Беларускай ССР[1]. З 1989 па 1998 г. працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам Музея гісторыі беларускай літаратуры, затым дырэктарам Літаратурнага музея Максіма Багдановіча. Дэпутат Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў у 19921996 г.

З 1997 г. кіруе беларускім грамадскім праваабарончым цэнтрам «Вясна». У 2007 г. быў абраны віцэ-прэзідэнтам Міжнароднай федэрацыі за правы чалавека (The International Federation for Human Rights, FIDH)[2].

У лістападзе 2011 г. быў асуджаны на 4,5 гады пазбаўлення волі. Суд прызнаў яго вінаватым у нясплаце падаткаў. Падставай для крымінальнага пераследу стала інфармацыя пра банкаўскія рахункі, якую перадалі беларускім праваахоўным органам Літва і Польшча. А. Бяляцкі сваёй віны не прызнаў і заявіў, што грошы, якія былі атрыманы на яго рахункі ў банку, выкарыстоўваліся на праваабарончую дзейнасць. Беларускія праваабаронцы, а таксама ўрады краін Еўрапейскага Звязу, ЗША і міжнародныя праваабарончыя арганізацыі лічылі А. Бяляцкага палітычным вязнем, а прысуд яму — палітычна матываваным. Яны патрабавалі ад уладаў Беларусі вызваліць праваабаронцу[3]. А. Бяляцкі быў вызвалены па амністыі 21 чэрвеня 2014 г.

Узнагароды і ганаровыя званні[правіць | правіць зыходнік]

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Літаратура і нацыя». — Мн., 1991.
  • «Прабежкі па беразе Жэнеўскага возера». — Мн., 2006.
  • «Асьвечаныя беларушчынай». — Мн., 2013[5]. Кніга была занесена ў спіс рэчаў, якім забаронены ўвоз у Беларусь[6].
  • «Іртутнае срэбра жыцьця». — Мн., 2014. Кніга прысвечана падзеям 2010—2011 гадоў у Беларусі, і адлюстроўвае два гады жыцця аўтара. Напісана падчас зняволення, складаецца з лістоў з успамінамі і развагамі[7].
  • «Халоднае крыло радзімы». – Вільня, 2014

Зноскі

  1. 1,0 1,1 http://www.svaboda.org/content/article/1987336.html
  2. http://www.svaboda.org/content/article/1979020.html
  3. http://nn.by/?c=ar&i=84130
  4. http://afn.by/news/i/74799
  5. Вышла книга Беляцкого «Асьвечаныя беларушчынай». Политика. Хартия'97 (2013-02-07). Архівавана з першакрыніцы 12 лютага 2013. Праверана 7 лютага 2013.
  6. Сяргей Макарэвіч Кнігу Бяляцкага забаранілі да ўвозу ў Беларусь (бел.) . Салідарнасць.
  7. Вышла книга Алеся Беляцкого "Іртутнае срэбра жыцьця". БелаПАН (2014-05-14). Архівавана з першакрыніцы 15 мая 2014. Праверана 15 мая 2014.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]