Вудзі Ален

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вудзі Ален
Woody Allen
Woody Allen Cannes 2011.jpg
Імя пры нараджэнні:

Ален Сцюарт Конігсберг

Дата нараджэння:

1 снежня 1935({{padleft:1935|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:1|2|0}}) (79 гадоў)

Месца нараджэння:

Бруклін, Нью-Ёрк, штат Нью-Ёрк, ЗША

Грамадзянства:

Flag of the United States.svg ЗША

Прафесія:

кінарэжысёр
сцэнарыст
акцёр
кінапрадзюсар
пісьменнік
музыкант

Кар'ера:

1950 — нашы дні

Кірунак:

артхаус, інтэлектуальная камедыя, аўтарскае кіно

Узнагароды:
IMDb:

ID 0000095

Lua error: bad argument #1 to 'gsub' (string expected, got table).
Commons-logo.svg Вудзі Ален на ВікіСховішчы

Ву́дзі А́лен (анг.: Woody Allen; сапраўднае імя — А́лен Сцю́арт Кёнігсберг, анг.: Allen Stewart Königsberg; нарадзіўся 1 снежня 1935) — амерыканскі кінарэжысёр, сцэнарыст, акцёр, музыкант, прадзюсар і драматург.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Ален нарадзіўся 1 снежня 1935 года ў Брукліне (Нью-Ёрк). Сваю творчую кар'еру ён пачынаў з напісання гэгаў у духу братоў Маркс. Некаторы час ён задавольваўся роляй літаратурнага «негра», які піша жарты для папулярных комікаў — Боба Хоўпа і Бадзі Хэкета. У 1957 годзе Алена «падвысілі» да рэдактара тэлешоў, дзе ён адначасова сачыняў тэксты і выступаў як акцёр. Тады і з'явіўся псеўданім Вудзі Ален.

У 1966 годзе Вудзі выпусціў сваю першую карціну — «Што здарылася, Тыгровая Лілея?» Наступнай стала пародыя на фільмы аб рабаўніках банкаў «Хапай грошы і бяжы». 1970-я сталі для Алена «дзесяцігоддзем пародый». Так і з'явіўся жанр «інтэлектуальная камедыя». З самога пачатку сваёй рэжысёрскай дзейнасці Ален аддаваў перавагу здымаць у галоўнай ролі самога сябе — і стварыў сабе ў кіно лёгка вядомы імідж акулярыстага яўрэя, неўратычнага нью-ёркца і інтэлігента, які вечна рэфлексуе з яўнай патрэбай у псіхааналітыцы.

У 1977 за карціну «Эні Хол», дзе ўпершыню паспрабаваў не спарадыраваць, а проста іранічна зірнуць на ўласнае жыццё, Вудзі Ален атрымаў адразу тры «Оскары» — за лепшую мужчынскую ролю, якую сам жа і сыграў, за лепшую жаночую ролю (Даян Кітан) і лепшы сцэнарый. З тых часоў ён неаднаразова намінаваўся на галоўную ўзнагароду Амерыкі.

Ален добра вядомы і як пісьменнік. Ён рэгулярна публікаваў у «Нью-Ёркер» з'едлівыя і дасціпныя фельетоны і нават выпусціў некалькі кніг. Аўтар п'ес «Не піце ваду» (1966), «Плавальная лямпачка» (1981) і іншых, зборнікаў апавяданняў «Зводзячы лікі» (1966), «Без пер'я» (1975). Яго фільмы трывала звязаныя з яго асабістым жыццём: кожная яго новая пасія аб'яўлялася музай і рабілася галоўнай актрысай наступнага, а то і нават некалькіх фільмаў. Жанаты ён быў усяго тройчы, прычым яго другая жонка Луіза Ласэ нават падала на яго ў суд пасля разводу, а трэцяя — Сун-І Прэвін — некаторы час лічылася яго прыёмнай дачкой.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Фільмы ВудзіАлена Шаблон:Прэмія «Оскар» за лепшую рэжысуру 1961-1980