Леапольд Ружычка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леапольд Ружычка
харв.: Lavoslav (Leopold) Ružička
Leopold Ruzicka ETH-Bib Portr 00239.jpg
Дата нараджэння:

13 верасня 1887({{padleft:1887|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})

Месца нараджэння:

Вукавар, Каралеўства Харватыя і Славонія

Дата смерці:

26 верасня 1976({{padleft:1976|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:26|2|0}}) (89 гадоў)

Месца смерці:

Мамерн, Швейцарыя

Краіна:

Аўстра-Венгрыя, Швейцарыя

Навуковая сфера:

арганічная хімія, біяхімія

Альма-матэр:

Універсітэт Карлсруэ

Навуковы кіраўнік:

Герман Штаўдынгер

Узнагароды і прэміі


Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па хіміі (1939)

Леапольд Ружычка на ВікіСховішчы

Леапольд Ружычка (харв.: Lavoslav (Leopold) Ružička; 13 верасня 1887, горад Вукавар, Харватыя — 26 верасня 1976, Мамерн, Швейцарыя) — швейцарскі хімік-арганік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пасля заканчэння (1910) Вышэйшай тэхнічнай школы ў Карлсруэ там жа працаваў асістэнтам у Г. Штаўдынгера; пасля пераезду з ім у Швейцарыю (1912) працаваў у Канфедэратыўнай вышэйшай тэхнічнай школе ў Цюрыху — прафесар у 1923—1925 і 1929—1957 гадах, у 1926 −1929 гадах прафесар арганічнай хіміі Утрэхцкага ўніверсітэта.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы прысвечаны усталяванню будовы (ірон, фарнезол і інш.) і шляхоў біягенезу («ізапрэнавае правіла») тэрпеноідных злучэнняў, сінтэзу стэроідаў (у тым ліку ў 1934—1935 сінтэз мужчынскіх палавых гармонаў андрастэрону і тэстастэрону) і макрацыклічных злучэнняў (мускон і інш.)

Нобелеўская прэмія[правіць | правіць зыходнік]

Нобелеўская прэмія па хіміі (1939, сумесна з А. Бутэнантам).