Харвацкая мова
З Вікіпедыя.
| Харвацкая (Hrvatski jezik) | |
|---|---|
| Ужываецца ў: | у Харватыі, Босніі і Герцагавіне і іншых краінах |
| Рэгіён: | Цэнтральная Еўропа, Паўднёвая Еўропа |
| Колькасць носьбітаў: | 6,5 мільёнаў |
| Класіфікацыя: | Індаеўрапейская Славянская |
| Афіцыйны статус | |
| Афіцыйная мова ў: | Харватыі, Босніі і Герцагавіне, Бургенландзе (Аўстрыя) і Ваяводзіне (Сербія) |
| Рэгулюецца: | Веча а нормах стандартнай харвацкай мовы |
| Код мовы | |
| ISO 639-1 | hr |
| ISO 639-2(B) | hrv |
| ISO 639-2(T) | hrv |
| SIL | HRV |
Харвацкая мова (харв. hrvatski jezik) — афіцыйная мова Харватыі, Босніі і Герцагавіны (нараўне з баснійскай і сербскай) і адна з шасці афіцыйных моў аўтаномнага края Ваяводзіна у складзе Сербіі.
Ставіцца да славянскай групы індаеўрапейскай сям'і моў.
Пісьменнасць на аснове лацінскага алфавіту. Каля 6,2 мільёнаў носьбітаў.
[правіць] Алфавіт
Харвацкі алфавіт («гаевіца») пабудаваны на лацінскай аснове па ўзору чэшскага, складаецца з 27 літар і трох дыграфаў (звычайна таксама якія лічацца літарамі)
