Астрамечава

Аграгарадок Астрамечава Краіна Беларусь Вобласць Брэсцкая Раён Брэсцкі Сельсавет Лышчыцкі Каардынаты 52°16′01″ пн. ш. 23°35′21″ у. д. Першая згадка 1516 Плошча 4,29 км² Насельніцтва ▲2 085 чал. (2019) Часавы пояс UTC+3 Тэлефонны код +375 162 Паштовыя індэксы 225034 Аўтамабільны код 1 СААТА 1212820056 Астрамечава Астрамечава Астрамечава

Астрамечава на Вікісховішчы

Астраме́чава (трансліт.: Astramiečava, руск.: Остромечево) — аграгарадок у Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Лышчыцкага сельсавета. Размешчана за 22 кіламетры на поўнач ад Брэста, за 7 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Лышчыцы.

Назва

У Перапісе войска ВКЛ 1528 г. сярод берасцейскіх баяраў згадваецца "Ян Астромечовъ".

В. Жучкевіч назву звязвае з прозвішчам Астрамеч.

Гісторыя

Вядома з XVI стагоддзя як шляхецкая ўласнасць у Берасцейскім павеце Троцкага, з 1566 года Берасцейскага ваяводстваў Вялікага Княства Літоўскага. У 1533 годзе ва ўладанні Я. І. Іллініча, у 1570 годзе — Харытаў. З 1598 года ў складзе Берасцейскай эканоміі.

У 1738 годзе маёмасць пана Сузіня. Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у складзе Расійскай імперыі, у Слонімскай, з 1797 года — Літоўскай, з 1801 года — Гродзенскай губернях. Паводле рэвізіі 1833 года налічвалася 160 рэвізскіх душ. Сялянам належала 538 дзесяцін зямлі, асноўнымі іх заняткамі былі земляробства і жывёлагадоўля. Невялікі прыбытак атрымлівалі ад лоўлі рыбы ў ручаі Люта. Праз вёску праходзіла старадаўняя дарога на Брэст. У 1846 годзе замест драўлянай царквы была пабудавана з бутавага каменю і цэглы праваслаўная Міхайлаўская царква. У 1860 годзе сяло, маёмасць памешчыка Пузыны. У 1897 годзе працаваў хлебазапасны магазін.

У 1905 годзе сяло і маёнтак у Лышчыцкай воласці Брэсцкага павета. Маёнтак належаў А. В. Пузыню, які меў тут 921 дзесяціну зямлі. У 1905 годзе адкрыта адна з першых у Беларусі бясплатных народных бібліятэк на сродкі фонду кнігавыдаўца Ф. Ф. Паўленкава. Паводле Рыжскага мірнага дагавора ў складзе Польская Рэспублікі.

З 1939 года ў складзе БССР. З 12 кастрычніка 1940 года цэнтр Астрамечаўскага сельсавета. У Вялікую Айчынную вайну гітлераўцы спалілі 12 двароў; 10 вяскоўцаў загінулі на фронце, 4 — у партызанах.

У 1949 годзе арганізаваны першы калгас. 4 студзеня 1965 года Астрамечаўскі сельсавет скасаваны, яго населеныя пункты перададзены ў склад Лышчыцкага сельсавета. 7 лютага 1972 года да вёскі далучаны хутар Вялічкава. У 1976 годзе да вёскі далучана вёска Плянта. У 1988 годзе створана сельскагаспадарчае прадпрыемства «Астрамечава».

• 
  Школа
• 
  Зала шлюбаў
• 
  Дзіцячы садок

Насельніцтва

• 20 двароў, 145 жыхароў (1846)
• 51 двор, 195 жыхароў (1878)
• 43 двары, 316 жыхароў (1897)
• 894 жыхары (1905)
• 29 двароў, 141 жыхар (1921)
• 155 двароў, 776 жыхароў (1940)
• 570 гаспадарак, 1904 жыхары (1997)
• 686 гаспадарак, 2088 жыхароў (2005)

Інфраструктура

• Сярэдняя школа
• Дом культуры і бібліятэка
• Камбінат бытавога абслугоўвання
• Фельчарска-акушэрскі пункт
• Сталовая
• Прадуктовы і прамтаварны магазін
• Аддзяленне сувязі
• Звераферма
• Кансервавы завод

Славутасці

Свята-Міхайлаўская царква

• Брацкая магіла (1944) —  Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 113Д000072
• Свята-Міхайлаўская царква (1846) —  Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 113Г000073
• Астрамечаўскі ідал, захоўваецца ў Брэсцкім абласным краязнаўчым музеі.

Страчаная спадчына

Сядзібны дом у пачатку XX ст.

• Сядзіба (другая палова XVIII ст.). Пасля Першай сусветнай вайны двор быў распрададзены, а сядзібны дом і парк паступова разбурыліся.

Вядомыя асобы

• Аляксей Сцяпанавіч Скакун (нар. 1946) — беларускі вучоны-эканаміст, дзяржаўны дзеяч.

Літаратура

• Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах. Т. 3, кн. 1. Брэсцкая вобласць / пад навук. рэд. А. І. Лакоткі. — Мн.: БелЭн, 2006. ISBN 985-11-0373-X.

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Астрамечава