Веніямін Георгіевіч Балуеў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Веніямін Георгіевіч Балуеў
Вениамин Георгиевич Балуев
Веніямін Георгіевіч Балуеў.jpg
Старшыня КДБ БССР
4 жніўня 1980 — 24 лістапада 1990
Папярэднік: Якаў Нікулкін
Пераемнік: Эдуард Шыркоўскі
 
Партыя:
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 6 снежня 1927(1927-12-06)
с. Вінаградава, Ленінградская вобласць, РСФСР, СССР
Смерць: 15 сакавіка 2006(2006-03-15) (78 гадоў)
Пахаванне: Усходнія могілкі, Мінск
 
Ваенная служба
Гады службы: 19491990
Прыналежнасць: Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік
Род войскаў: МДБ/КДБ
Званне:
Генерал-лейтэнант
Камандаваў: КДБ пры Савеце Міністраў Комі АССР (1966—1970)
Упраўленне КДБ па Амурскай вобласці (1971—1975)
Упраўленне КДБ па Новасібірскай вобласці (1975—1980)
КДБ Беларускай ССР (1980—1990)
 
Узнагароды:
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн «Знак Пашаны»

Веніямі́н Гео́ргіевіч Балу́еў (6 снежня 1927, с. Вінаградава, Ленінградская вобласць15 сакавіка 2006) — дзеяч савецкіх спецслужбаў. Член ВКП(б)/КПСС з 1949 года. Дэпутат Савета Саюза Вярхоўнага Савета СССР 11 склікання (1984—1989) ад Магілёўскай вобласці.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1927 годзе ў сяле Вінаградава Ленінградскай вобласці. У 1949 годзе скончыў Комі педагагічны інстытут[1], у 1955 годзе — Школу № 2 КДБ пры СМ СССР.

  • З 1949 — у МДБ/КДБ СССР[1].
  •  ? −1960 — Упаўнаважаны КДБ па Ухцінскім раёне (Комі АССР).
  • 1960 — 2.1966 — намеснік старшыні КДБ пры СМ Комі АССР.
  • 23.2.1966-29.9.1970 — старшыня КДБ пры СМ Комі АССР, палкоўнік.
  • 1971-4.1975 — начальнік Упраўлення КДБ па Амурскай вобласці, палкоўнік.
  • 6.1975-1.1980 — начальнік Упраўлення КДБ па Новасібірскай вобласці, палкоўнік.
  •  ? −8.1980 — Намеснік начальніка інспектарскага ўпраўлення КДБ СССР, палкоўнік.
  • 4.8.1980-24.11.1990 — старшыня КДБ Беларускай ССР[1], палкоўнік — генерал-маёр — генерал-лейтэнант.
  • 29.1.1981—1990 — Член ЦК КП Беларусі
  • 29.1.1981-1990 — член Бюро ЦК КП Беларусі[1].
  • З 12.1990 — на пенсіі.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Балуев Вениамин Георгиевич // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 38. — 737 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]