Барыс Давыдавіч Берман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Барыс Давыдавіч Берман
Berman BD.jpg
Барыс Берман у 1938 годзе.
сцяг
Народны камісар унутраных спраў БССР
4 сакавіка 1937 — 22 мая 1938
Папярэднік: Георгій Малчанаў
Пераемнік: Аляксей Наседкін
 
Партыя: УКП(б)
Дзейнасць: адміністратар, палітык
Нараджэнне: 15 мая 1901(1901-05-15)
Смерць: 22 лютага 1939(1939-02-22) (37 гадоў)
Пахаванне:
 
Ваенная служба
Прыналежнасць: Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў: НКУС
Званне: Камісар дзяржаўнай бяспекі 3-га рангу
 
Узнагароды:
Ордэн Леніна
Ганаровы супрацоўнік дзяржбяспекі
Ганаровы супрацоўнік дзяржбяспекі

Бары́с Давы́давіч Бе́рман (1901, вёска Андрыянаўка, Забайкальская губерня (у цяперашні час — Чыцінская вобласць, Расійская Федэрацыя — 23 лютага 1939) — народны камісар унутраных спраў БССР. Генерал-маёр.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў яўрэйскай сям'і. Адукацыя сярэдняя. Працоўную дзейнасць пачаў у 1912 годзе ў прыватных крамах г. Чыты, затым вучыўся ў Вышэйшым пачатковым вучылішчы, займаўся прыватнымі ўрокамі.

З 1921 года ў органах дзяржбяспекі — супрацоўнік Іркуцкага губернскага аддзела ДПУ. У 1923 годзе — супрацоўнік Цэнтральнага апарата АДПУ СССР, затым — начальнік КРС, памочнік начальніка САУ ПП АДПУ пры СНК СССР па Сярэдняй Азіі. У 1931—1937 гадах на кіруючых пасадах Цэнтральнага апарата АДПУ — НКУС СССР.

З 4 сакавіка 1937 года па 22 мая 1938 года — народны камісар унутраных спраў БССР і адначасова начальнік АА ГУДБ НКУС СССР па БВА. Абіраўся дэлегатам 16 з'езду КП(б)Б, членам ЦК КП(б)Б, дэпутатам ВС СССР.

Арыштаваны 24 верасня 1938 года на пасадзе начальніка 3-га ўпраўлення НКУС СССР. 22 лютага 1939 года Ваеннай Калегіяй Вярхоўнага суду СССР прысуджаны па артыкулах 58-1 «а», 58-8 і 58-11 КК РСФСР да ВМП.

Прысуд прыведзены ў выкананне 23 лютага 1939. Згодна з Пастановай Галоўнай ваеннай пракуратуры ад 26 красавіка 1957 года, падстаў для рэабілітацыі не мае.

Падчас кіраўніцтва Б. Д. Берманам НКУС БССР на тэрыторыі Беларусі былі праведзены найбольш маштабныя рэпрэсіі ў дачыненні да насельніцтва рэспублікі. У матэрыялах архіўнай крымінальнай справы на наркама ўнутраных спраў БССР А. А. Наседкіна прыводзіцца факт, што ў студзені 1938 года на нарадзе ў наркама ўнутраных спраў СССР М. І. Яжова Б. Д. Берман назваў лічбу рэпрэсаваных па Беларусі — 60 тысяч чалавек[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]