Перайсці да зместу

Піліп Дзям’янавіч Мядзведзь

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Піліп Дзям’янавіч Мядзведзь
Старшыня УНКУС СССР па Ленінградскай вобласці
15 ліпеня 1934 — 3 снежня 1934
Пераемнік Якаў Агранаў
Старшыня ДПУ пры СНК Беларускай ССР
7 красавіка 1924 — 3 снежня 1925
Папярэднік Станіслаў Пінталь
Пераемнік Раман Піляр
Старшыня Маскоўскага губернскага аддзела ДПУ
7 сакавіка 1922 — 24 снежня 1923
Старшыня Петраградскай губернскай НК
5 мая 1919 — 30 жніўня 1919
Старшыня Тульскай губернскай НК
верасень 1918 — 1919
Папярэднік Дзмітрый Пракудзін
Пераемнік Дзмітрый Пракудзін
Нараджэнне 1890 ці 1889[1]
Смерць 27 лістапада 1937(1937-11-27)[1]
Нацыянальнасць беларус
Грамадзянства
Партыя РСДРП
Узнагароды Ордэн Чырвонага Сцяга

Піліп Дзям’янавіч Мядзведзь (1890, в. Масева, Пружанскі павет, Гродзенская губерня — 27 лістапада 1937) — Старшыня ДПУ БССР (1924—1925). Адзіны беларус-старшыня органаў дзяржбяспекі ў БССР[2][3].

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Беларус. Скончыў 3 курсы Варшаўскага тэхнічнага вучылішча Вавенберга і Ротвальда (у 1906 годзе выключаны за ўдзел у забастоўцы).

У 1906—1917 гадах працаваў тэхнікам-будаўніком у магістраце Варшавы, раздатчыкам і бракоўшчыкам Сакольніцкіх майстэрань Масквы, вучыўся на камандзірскіх курсах у Лефортаве, служыў ваенным камісарам Сакольніцкага раёна г. Масквы.

З 1918 года ў органах дзяржбяспекі. Член Кантрольнай калегіі ВЧК (працаваў непасрэдна пад кіраўніцтвам Ф. Э. Дзяржынскага), старшыня Тульскай губЧК. У 1919—1924 гадах — начальнік АА ВЧК на Заходнім фронце, член Калегіі ВЧК, намеснік старшыні Маскоўскай ЧК, начальнік Маскоўскага губпалітупраўлення. У 1924—1925 гадах — старшыня ДПУ БССР і адначасова паўнамоцны прадстаўнік АДПУ пры СНК СССР па Заходнім краі. У 1926—1934 гадах — паўнамоцны прадстаўнік АДПУ пры СНК СССР па Далёкаўсходнім краі, у Ленінградскай ваеннай акрузе (адначасова начальнік Ленінградскага аблпалітупраўлення, з 1934 года — начальнік УНКУС СССР па Ленінградскай вобласці).

У снежні 1934 года арыштаваны і 23 студзеня 1935 года Ваеннай Калегіяй Вярхоўнага суда СССР за злачынна-халатныя адносіны да службовых абавязкаў, якія прывялі да гібелі С. М. Кірава, асуджаны на 3 гады ППЛ. Адбываў пакаранне ў пас. Аратукан Магаданскай вобласці.

27 лістапада 1937 года Пастановай Камісіі НКУС СССР, Пракуратуры СССР і старшыні Ваеннай Калегіі Вярхоўнага суда СССР паўторна асуджаны і прыгавораны як удзельнік т.зв. «Польскай арганізацыі вайсковай» да ВМП.

Прыгавор прыведзены ў выкананне ў той жа дзень. Рэабілітаваны пастановай Ваеннай Калегіі Вярхоўнага суда СССР ад 17 снежня 1957 года.

Узнагароды

[правіць | правіць зыходнік]

Два ордэны Чырвонага Сцяга (1922, 1930).

Знак «Ганаровы работнік ВЧК-ДПУ» (1932)[4].

Сям’я

[правіць | правіць зыходнік]

Жонка Раіса Міхайлаўна і 14-гадовы сын Міхаіл падзялілі лёс бацькі[5]. Сімвалічны кенатаф Піліпа Мядведзя і яго сям’і размешчаны ў Маскве на Новых Данскіх могілках, каля магіл яго бацькоў, братоў і сястры[5].

Зноскі

  1. 1 2 Кто руководил НКВД. 1934-1941
  2. ↑ Панкавец, Дзмітрый. За гады савецкай улады толькі адзін беларус узначальваў спецслужбы БССР. «Наша Ніва» (21 красавіка 2012). Праверана 29 кастрычніка 2018.
  3. ↑ Кароткія біяграфіі кіраўнікоў. Гісторыя органаў дзяржаўнай бяспекі. КДБ РБ. Праверана 29 кастрычніка 2018.
  4. ↑ Медведь Филипп Демьянович (руск.)(недаступная спасылка). История повседневности (26 студзеня 2012). Архівавана з першакрыніцы 14 ліпеня 2019. Праверана 29 кастрычніка 2018.
  5. 1 2 Медведь Филипп Демьянович (1890—1937) (руск.). Руководители органов госбезопасности, внутренних дел, суда (26 студзеня 2012).

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Піліп_Дзям’янавіч_Мядзведзь&oldid=5165233"