Жан-Луі Таран

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кардынал Жан-Луі Таран
Cardinal Jean-Louis Tauran
Кардынал Жан-Луі Таран
Герб
Сцяг
Кардынал-протадыякан
з 21 лютага 2011
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Кардынал Агасціна Качавілан
Сцяг
Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу
з 25 чэрвеня 2007
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Кардынал Поль Пупар
Сцяг
Бібліятэкар і Архіварыус Рымскай Царквы
24 лістапада 2003 — 25 чэрвеня 2007
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Кардынал Хорхэ Марыя Мехіа
Пераемнік Кардынал Рафаэле Фарына
Сцяг
Сакратар па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага Сакратарыята Святога Прастола
1 снежня 1990 — 7 кастрычніка 2003
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Архібіскуп Анджэла Садана
Пераемнік Архібіскуп Джавані Лаёла

Адукацыя
Прафесія бібліятэкар, нунцый, архівіст, ксёндз
Нараджэнне 3 красавіка 1943(1943-04-03) (76 гадоў)
Бардо, Францыя
Смерць 5 ліпеня 2018(2018-07-05)[1][2][3] (75 гадоў)
Пахаванне
Прыняцце свяшчэннага сану 20 верасня 1969
Епіскапская хіратонія 6 студзеня 1991
Кардынал з 21 кастрычніка 2003

Узнагароды
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Яго Высокапраасвяшчэнства кардынал Жан-Луі Таран (фр.: Jean-Louis Tauran), (нар. 3 красавіка 1943, Бардо, Францыя) — французскі курыяльны кардынал і ватыканскі дыпламат. Тытулярны архібіскуп Тэлептэ з 1 снежня 1990. Сакратар па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага Сакратарыята Святога Прастола з 1 снежня 1990 па 7 кастрычніка 2003. Архіварыус і Бібліятэкар Рымскай Царквы з 24 лістапада 2003 па 25 чэрвеня 2007. Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу з 25 чэрвеня 2007. Старшыня Камісіі Рымскай курыі па рэлігійных адносінах з мусульманамі з 25 чэрвеня 2007. Кардынал-дыякан з дыяканствам S. Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine з 21 кастрычніка 2003. Кардынал-протадыякан з 21 лютага 2011.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся Жан-Луі Таран 3 красавіка 1943 года, у Бардо. Жан-Луі Таран вучыўся ў Папскім Грыгарыянскім Універсітэце (дзе ён зарабіў ліцэнцыят у філасофіі і багаслоўі, і ў 1973 годзе сваю дактарантуру ў кананічным праве) і Папскай Царкоўнай Акадэміі ў Рыме, і Каталіцкім Інстытуце ў Тулузе.

Ён быў пасвечаны ў святара 20 верасня 1969 года, архібіскупам Марысам Мазье і служыў вікарыем у мітраполіі Бардо перад паступленнем на дыпламатычную службу Ватыкана ў 1975 годзе. Ён быў сакратаром нунцыятур у Дамініканскай рэспубліцы (19751978 гады) і ў Ліване (19791983 гады). Таран стаў афіцыялам Савета Грамадскіх Спраў Царквы ў 1983, а затым удзельнічаў у спецыяльных місіях на Гаіці (1984), і ў Бейруце і Дамаску (1986 год). Ён быў таксама членам ватыканскай дэлегацыі на сустрэчах Канферэнцыі па Еўрапейскай Бяспецы і Супрацоўніцтву, Канферэнцыі па Раззбраенні ў Стакгольме, і Культурным Форуме ў Будапешце і пазней у Вене.

Сакратар па адносінах з дзяржавамі[правіць | правіць зыходнік]

1 снежня 1990 года, Таран быў прызначаны Сакратаром па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага сакратарыята Святога Прастола і тытулярным архібіскупам Тэлептэ Папай Рымскім Янам Паўлам II. Ён атрымаў сваю біскупскую ардынацыю 6 студзеня 1991 года, у саборы Святога Пятра, непасрэдна ад Яна Паўла II, якому дапамагалі тытулярны архібіскуп Вескоўя Джавані Батыста Рэ — намеснік дзяржаўнага сакратара Святога Прастола па агульных справах, і тытулярны архібіскуп Бальзены Джасцін Фрэнсіс Рыгалі — сакратар Кангрэгацыі па справах біскупаў. Як Сакратар, Таран служыў міністрам замежных спраў Ватыкана. У стаўленні да іракскага канфлікту, ён калісьці падкрэсліў важнасць дыялогу і Арганізацыі Аб’яднаных Нацый[4], і сказаў, што «аднабаковая агрэсіўная вайна складзе злачынства супраць свету і супраць Жэнеўскіх канвенцый».[5]

Бібліятэкар і Архіварыус Святой Рымскай Царквы[правіць | правіць зыходнік]

Ён быў узведзены ў кардыналы-дыяканы з дыяканствам S. Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine Янам Паўлам II на кансісторыі ад 21 кастрычніка 2003 года. 24 лістапада таго ж года, ён быў названы Архіварыусам і Бібліятэкарам Святой Рымскай Царквы, назіраючы за Ватыканскім Сакрэтным Архівам і Ватыканскай Бібліятэкай. У канцы 2003 года, Таран смуткаваў аб абыходжанні з немусульманамі ў «шматлікіх мусульманскіх краін», асабліва ў Саудаўскай Аравіі, як з людзьмі другога сорту.[4]

Уяўляючы папу рымскага, Таран наведаў у сакавіку 2005 года адкрыццё новага музея Халакоста ў Яд Вашэме ў Іерусаліме. У той жа год, ён быў адным з кардыналаў-выбаршчыкаў, якія ўдзельнічалі ў Папскім Канклаве 2005 года, што абраў Папу Рымскага Бенедыкта XVI.

Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу[правіць | правіць зыходнік]

Нягледзячы на наяўнасць у кардынала хваробы Паркінсана Папа Рымскі Бенедыкт XVI прызначыў Тарана старшынёй Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу 25 чэрвеня 2007 года. Гэта паказвае, што хвароба не стала для кардынала вялікай праблемай і такім чынам ён здольны спраўляцца з вялікай адказнасцю. Кардынал цалкам прыняў гэту пасаду 1 верасня 2007.

Ён сябар англіканіна доктара Джона Эндру, былога рэктара царквы Святога Фамы ў Нью-Ёрку. У пяцідзесятую гадавіну пасвячэння Эндру ў канцы чэрвеня 2007 года, кардынал Таран адправіўся ў Нью-Ёрк і служыў як запрошаны прапаведнік.[6]

Кардынал-протадыякан[правіць | правіць зыходнік]

Пасля ўзвядзення кардынала Агасціна Качавілана ў ранг кардынала-святара 21 лютага 2011 года, Папа Рымскі Бенедыкт XVI прызначыў Жана-Луі Тарана кардыналам-протадыяканам, як старэйшага па старшынстве кардынала-дыякана (у парадку ўзвядзення ў Калегію Кардыналаў), чыім спецыяльным прывілеем, з’яўляецца аб’яўляць Habemus Papam — формулу, якая аб’явяшчае аб абранні новага рымскага пантыфіка. Менавіта ён абвясціў аб абранні Францыска 13 сакавіка 2013 года.

Стан здароўя[правіць | правіць зыходнік]

Кардынал Таран пакутуе ад хваробы Паркінсана.[7]

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Jean-Louis Tauran // https://pantheon.world/profile/person/Jean-Louis_Tauran Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Jean-Louis Tauran // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Jean-Louis Tauran // data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  4. 4,0 4,1 Whispers in the Loggia. Торан вокруг города 25 июня 2007
  5. TIME Magazine. Барацьба з патокам 2 сакавіка 2003 года
  6. Там жа.
  7. French cardinal taken ill while concelebrating Easter Sunday Mass with Pope : News Headlines - Catholic Culture. Архівавана з першакрыніцы 21 сакавіка 2013. Праверана 20 сакавіка 2013.
  8. 8,0 8,1 Elenco dei conferimenti(італ.) 
  9. Дэкрэт Прэзідэнта Літвы ад 28 лютага 2003 года № 4 (Інфармацыя на афіцыйным сайце Прэзідэнта Літвы)(літ.) 
  10. Der Gro?meister empfangt Kardinal Tauran(ням.) 
  11. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 kwietnia 2010 r. o nadaniu orderów(польск.) 
  12. Rad bieleho dvojkríža, II. trieda(славацк.) 
  13. Інфармацыя на сайце Прэзідэнта Партугаліі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Анджэла Садана
Сакратар па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага Сакратарыята Святога Прастола
1 снежня 19907 кастрычніка 2003
Пераемнік:
Джавані Лаёла
Папярэднік:
кардынал Хорхэ Марыя Мехіа
Бібліятэкар і Архіварыус Рымскай Царквы
24 лістапада 200325 чэрвеня 2007
Пераемнік:
кардынал Рафаэле Фарына
Папярэднік:
кардынал Поль Пупар
Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу
25 чэрвеня 2007
Пераемнік:
Папярэднік:
кардынал Агасціна Качавілан
Кардынал-протадыякан
21 лютага 2011
Пераемнік: