Жан-Луі Таран

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кардынал Жан-Луі Таран
Cardinal Jean-Louis Tauran
Кардынал Жан-Луі Таран
Герб
Сцяг
Кардынал-протадыякан
з 21 лютага 2011
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Кардынал Агасціна Качавілан
Сцяг
Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу
з 25 чэрвеня 2007
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Кардынал Поль Пупар
Сцяг
Бібліятэкар і Архіварыус Рымскай Царквы
24 лістапада 2003 — 25 чэрвеня 2007
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Кардынал Хорхэ Марыя Мехіа
Пераемнік Кардынал Рафаэле Фарына
Сцяг
Сакратар па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага Сакратарыята Святога Прастола
1 снежня 1990 — 7 кастрычніка 2003
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Архібіскуп Анджэла Садана
Пераемнік Архібіскуп Джавані Лаёла

Адукацыя
Прафесія бібліятэкар, нунцый, архівіст, ксёндз
Нараджэнне 3 красавіка 1943(1943-04-03) (77 гадоў)
Бардо, Францыя
Смерць 5 ліпеня 2018(2018-07-05)[1][2][3] (75 гадоў)
Пахаванне
Прыняцце свяшчэннага сану 20 верасня 1969
Епіскапская хіратонія 6 студзеня 1991
Кардынал з 21 кастрычніка 2003

Узнагароды
Knight Grand Cross in the Order of the Holy Sepulchre Knight Grand Cross in the Order of the Holy Sepulchre Commander with Star of the Order of Merit of the Republic of Poland Вялікі крыж з зоркай і плечавай стужкай ордэна «За заслугі перад Федэратыўнай Рэспублікай Германія» Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic вялікі афіцэр ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» ордэн Вялікага князя Літоўскага Гядзімінаса ганаровы знак «За заслугі перад Аўстрыйскай Рэспублікай» Grand Cross of the Order of the Sun of Peru‎ ордэн Падвойнага белага крыжа Xirka Ġieħ ir-Repubblika Order of the Star of Romania Вялікі крыж ордэна Заслуг Вялікі крыж ордэна Ізабелы Каталічкі Вялікі крыж ордэна Ізабелы Каталічкі ордэн Заслуг ордэн «За заслугі перад Федэратыўнай Рэспублікай Германія» Мальтыйскі ордэн
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Яго Высокапраасвяшчэнства кардынал Жан-Луі Таран (фр.: Jean-Louis Tauran), (нар. 3 красавіка 1943, Бардо, Францыя) — французскі курыяльны кардынал і ватыканскі дыпламат. Тытулярны архібіскуп Тэлептэ з 1 снежня 1990. Сакратар па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага Сакратарыята Святога Прастола з 1 снежня 1990 па 7 кастрычніка 2003. Архіварыус і Бібліятэкар Рымскай Царквы з 24 лістапада 2003 па 25 чэрвеня 2007. Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу з 25 чэрвеня 2007. Старшыня Камісіі Рымскай курыі па рэлігійных адносінах з мусульманамі з 25 чэрвеня 2007. Кардынал-дыякан з дыяканствам S. Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine з 21 кастрычніка 2003. Кардынал-протадыякан з 21 лютага 2011.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся Жан-Луі Таран 3 красавіка 1943 года, у Бардо. Жан-Луі Таран вучыўся ў Папскім Грыгарыянскім Універсітэце (дзе ён зарабіў ліцэнцыят у філасофіі і багаслоўі, і ў 1973 годзе сваю дактарантуру ў кананічным праве) і Папскай Царкоўнай Акадэміі ў Рыме, і Каталіцкім Інстытуце ў Тулузе.

Ён быў пасвечаны ў святара 20 верасня 1969 года, архібіскупам Марысам Мазье і служыў вікарыем у мітраполіі Бардо перад паступленнем на дыпламатычную службу Ватыкана ў 1975 годзе. Ён быў сакратаром нунцыятур у Дамініканскай рэспубліцы (19751978 гады) і ў Ліване (19791983 гады). Таран стаў афіцыялам Савета Грамадскіх Спраў Царквы ў 1983, а затым удзельнічаў у спецыяльных місіях на Гаіці (1984), і ў Бейруце і Дамаску (1986 год). Ён быў таксама членам ватыканскай дэлегацыі на сустрэчах Канферэнцыі па Еўрапейскай Бяспецы і Супрацоўніцтву, Канферэнцыі па Раззбраенні ў Стакгольме, і Культурным Форуме ў Будапешце і пазней у Вене.

Сакратар па адносінах з дзяржавамі[правіць | правіць зыходнік]

1 снежня 1990 года, Таран быў прызначаны Сакратаром па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага сакратарыята Святога Прастола і тытулярным архібіскупам Тэлептэ Папай Рымскім Янам Паўлам II. Ён атрымаў сваю біскупскую ардынацыю 6 студзеня 1991 года, у саборы Святога Пятра, непасрэдна ад Яна Паўла II, якому дапамагалі тытулярны архібіскуп Вескоўя Джавані Батыста Рэ — намеснік дзяржаўнага сакратара Святога Прастола па агульных справах, і тытулярны архібіскуп Бальзены Джасцін Фрэнсіс Рыгалі — сакратар Кангрэгацыі па справах біскупаў. Як Сакратар, Таран служыў міністрам замежных спраў Ватыкана. У стаўленні да іракскага канфлікту, ён калісьці падкрэсліў важнасць дыялогу і Арганізацыі Аб’яднаных Нацый[4], і сказаў, што «аднабаковая агрэсіўная вайна складзе злачынства супраць свету і супраць Жэнеўскіх канвенцый».[5]

Бібліятэкар і Архіварыус Святой Рымскай Царквы[правіць | правіць зыходнік]

Ён быў узведзены ў кардыналы-дыяканы з дыяканствам S. Apollinare alle Terme Neroniane-Alessandrine Янам Паўлам II на кансісторыі ад 21 кастрычніка 2003 года. 24 лістапада таго ж года, ён быў названы Архіварыусам і Бібліятэкарам Святой Рымскай Царквы, назіраючы за Ватыканскім Сакрэтным Архівам і Ватыканскай Бібліятэкай. У канцы 2003 года, Таран смуткаваў аб абыходжанні з немусульманамі ў «шматлікіх мусульманскіх краін», асабліва ў Саудаўскай Аравіі, як з людзьмі другога сорту.[4]

Уяўляючы папу рымскага, Таран наведаў у сакавіку 2005 года адкрыццё новага музея Халакоста ў Яд Вашэме ў Іерусаліме. У той жа год, ён быў адным з кардыналаў-выбаршчыкаў, якія ўдзельнічалі ў Папскім Канклаве 2005 года, што абраў Папу Рымскага Бенедыкта XVI.

Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу[правіць | правіць зыходнік]

Нягледзячы на наяўнасць у кардынала хваробы Паркінсана Папа Рымскі Бенедыкт XVI прызначыў Тарана старшынёй Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу 25 чэрвеня 2007 года. Гэта паказвае, што хвароба не стала для кардынала вялікай праблемай і такім чынам ён здольны спраўляцца з вялікай адказнасцю. Кардынал цалкам прыняў гэту пасаду 1 верасня 2007.

Ён сябар англіканіна доктара Джона Эндру, былога рэктара царквы Святога Фамы ў Нью-Ёрку. У пяцідзесятую гадавіну пасвячэння Эндру ў канцы чэрвеня 2007 года, кардынал Таран адправіўся ў Нью-Ёрк і служыў як запрошаны прапаведнік.[6]

Кардынал-протадыякан[правіць | правіць зыходнік]

Пасля ўзвядзення кардынала Агасціна Качавілана ў ранг кардынала-святара 21 лютага 2011 года, Папа Рымскі Бенедыкт XVI прызначыў Жана-Луі Тарана кардыналам-протадыяканам, як старэйшага па старшынстве кардынала-дыякана (у парадку ўзвядзення ў Калегію Кардыналаў), чыім спецыяльным прывілеем, з’яўляецца аб’яўляць Habemus Papam — формулу, якая аб’явяшчае аб абранні новага рымскага пантыфіка. Менавіта ён абвясціў аб абранні Францыска 13 сакавіка 2013 года.

Стан здароўя[правіць | правіць зыходнік]

Кардынал Таран пакутуе ад хваробы Паркінсана.[7]

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Jean-Louis Tauran // https://pantheon.world/profile/person/Jean-Louis_Tauran Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Jean-Louis Tauran // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Jean-Louis Tauran // data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  4. 4,0 4,1 Whispers in the Loggia. Торан вокруг города 25 июня 2007
  5. TIME Magazine. Барацьба з патокам 2 сакавіка 2003 года
  6. Там жа.
  7. French cardinal taken ill while concelebrating Easter Sunday Mass with Pope : News Headlines - Catholic Culture. Архівавана з першакрыніцы 21 сакавіка 2013. Праверана 20 сакавіка 2013.
  8. 8,0 8,1 Elenco dei conferimenti(італ.) 
  9. Дэкрэт Прэзідэнта Літвы ад 28 лютага 2003 года № 4 (Інфармацыя на афіцыйным сайце Прэзідэнта Літвы)(літ.) 
  10. Der Gro?meister empfangt Kardinal Tauran(ням.) 
  11. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 kwietnia 2010 r. o nadaniu orderów(польск.) 
  12. Rad bieleho dvojkríža, II. trieda(славацк.) 
  13. Інфармацыя на сайце Прэзідэнта Партугаліі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Анджэла Садана
Сакратар па адносінах з дзяржавамі Дзяржаўнага Сакратарыята Святога Прастола
1 снежня 19907 кастрычніка 2003
Пераемнік:
Джавані Лаёла
Папярэднік:
кардынал Хорхэ Марыя Мехіа
Бібліятэкар і Архіварыус Рымскай Царквы
24 лістапада 200325 чэрвеня 2007
Пераемнік:
кардынал Рафаэле Фарына
Папярэднік:
кардынал Поль Пупар
Старшыня Папскага Савета па міжрэлігійным дыялогу
25 чэрвеня 2007
Пераемнік:
Папярэднік:
кардынал Агасціна Качавілан
Кардынал-протадыякан
21 лютага 2011
Пераемнік: