Гаіці (востраў)
| Гаіці | |
|---|---|
| ісп. Española, фр. Hispaniola | |
Горны пейзаж | |
| Характарыстыкі | |
| Плошча |
|
| Найвышэйшы пункт | 3 175 м |
| Насельніцтва | 1 846 649 чал. (2005) |
| Размяшчэнне | |
| 19°00′ пн. ш. 70°40′ з. д.HGЯO | |
| Архіпелаг | Антыльскія астравы |
| Акваторыя | Карыбскае мора |
| Краіна | |
Гаіці або Эспаньёла (ісп.: Española, фр.: Hispaniola, старажытная назва Кіскея[2], Haiti [Гаіці]: з мовы карыбскіх індзейцаў — «гарысты») — другі па велічыні востраў (каля 76,4 тыс. км²) групы Вялікіх Антыльскіх астравоў у Вест-Індыі, у Карыбскім моры. На востраве размешчаны дзве дзяржавы: Рэспубліка Гаіці і Дамініканская Рэспубліка.
Востраў Гаіці быў адкрыты ў 1492 годзе Хрыстафорам Калумбам і названы ім Эспаньёла; падчас другога плавання Калумба тут была заснавана першая іспанская калонія ў Новым Свеце.
Прырода
[правіць | правіць зыходнік]Востраў размешчаны ў зоне сутыкнення Паўночна-Амерыканскай і Карыбскай літасферных пліт, што абумовіла горны рэльеф і высокую сейсмічнасць тэрыторыі (самы моцны землятрус адбыўся ў 2010).
Рэльеф Гаіці ўяўляе сабой чаргаванне сярэдневысокіх моцна расчлененых гор і нізін. Усе горныя хрыбты маюць больш высокі працяг у дамініканскай частцы вострава Гаіці. Хрыбты поўначы (Паўночных хрыбет) і поўдня (хрыбет Ла-Сёль) фармуюць паўастравы. Да гор Ла-Сёль належыць вышэйшы пункт Гаіці Ла-Сёль (2680 м). Да заліва Ганаў прымыкае пласкагор’е Плато-Сантраль. З карой выветрывання звязаны паклады баксітаў.
Клімат — трапічны пасатны. Сярэднегадавая тэмпература складае каля +25 ° С. Для Гаіці характэрны летні максімум ападкаў з пікамі ў красавіку-чэрвені і верасні-кастрычніку; на падветраных схілах выпадае 500—800 мм ападкаў у год, у той час як на наветреных схілах — да 2500 мм. У Гаіці часта завітваюць разбуральныя трапічныя ўраганы («Іван» і «Жанна» ў 2004 годзе).
З Дамініканскіх гор у заліў Ганаў сцякае рака Артыбаніт, на ёй пабудавана вадасховішча Пялігр.
Расліннасць падветраных схілаў — кактусы, багаткі, пальма сабаль; унутраныя даліны пакрываюць саваны з хвоямі. У гарах поўдня — вільготныя трапічныя лясы (махагоні, дальбергія). З млекакормячых — агуці і завезеныя для барацьбы з пацукамі мангусты. Сустракаюцца тры віды кракадзілаў.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ https://www.cia.gov/the-world-factbook/countries Праверана 17 жніўня 2023.
- ↑ БЭ ў 18 тамах., Т.4. Мн., 1997, С.434
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Дамініканская Рэспубліка ў лічбах, гісторыя, геаграфія, святы ў Дамінікане(недаступная спасылка)
- Google maps
