Катастрофа Ту-134А пад Мінскам (1985)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Катастрофа Ту-134А пад Мінскам
Belavia-tu134a.jpg
Агульныя звесткі
Дата 1 лютага 1985 г.
Час 8:01
Характар падзенне на зямлю
Прычына памылка пры тэхнічным абслугоўванні
Паветранае судна
Мадэль Ту-134А
Авіякампанія «Аэрафлот» (СССР)
Пункт вылету Мінск (Мінск-2)
Дата выпуску 1982
Дата выпуску 1982

Катастрофа Ту-134А пад Мінскам — авіякатастрофа, якая адбылася 1 лютага 1985 года ў раёне вёскі Нежаўка (Мінская вобласць).

Ход падзеяў[правіць | правіць зыходнік]

Ту-134А Беларускага падраздзялення «Аэрафлота» СССР накіроўваўся з аэрапорта «Мінск-2» ў ленінградскі аэрапорт «Пулкава». Узлёт пачаўся ў 7:55. Праз 6 секунд пасля адрыву ад зямлі на вышыні 35 м і скорасці 325 км/г адбылося рэзкае падзенне абаротаў левага рухавіка. Экіпаж яго парыраваў, развярнуў самалёт у бок рухавіка, што спыніўся, і працягнуў набіраць вышыню. Праз хвіліну на вышыні 220 м адмовіў правы рухавік. Спрабуючы захаваць скорасць, камандзір экіпажа пачаў зніжаць самалёт. Пасля выхаду з аблокаў на вышыні 100—200 м самалёт апынуўся над лесам. Пры сутыкненні з дрэвамі самалёт зрабіў просеку даўжынёй 570 м, распаўся і часткова згарэў.

Катастрофа адбылася каля вёскі Нежаўка за 10 км ад аэрапорта «Мінск-2». Месца здарэння было выяўлена наземнымі пошукавымі групамі праз 3 гадзіны 14 хвілін пасля аварыі. Загінулі тры з шасці членаў экіпажу і 55 пасажыраў (з 74).

Расследаванне[правіць | правіць зыходнік]

Падчас стаянкі пры адмоўнай тэмпературы паветра на крылах утварыўся лёд. Пры падрыхтоўцы да палёту самалёт быў спярша абліты гарачай вадой, а пасля апрацаваны вадкасцю «Арктыка». У выніку на пераахалоджаных халодным палівам верхніх панэлях крыла ўтварылася малазаўважная празрыстая корка льду. Падчас узлёту лёд сарвала паветраная плынь і засмактала ў абодва рухавікі, што выклікала пампаж кампрэсараў, ад чаго яны цалкам былі зруйнаваныя. А праз рэзкае павышэнне тэмпературы ў камерах спальвання былі цалкам зруйнаваныя турбіны.

Пасля супольных даследаванняў і выпрабаванняў доследна-канструктарскае бюро і ДзяржНДІЭІРАТ назвалі прычынай крушэння ўтварэнне «паліўнага» ільду на паверхні кесон-бакаў. Аднак міністр грамадзянскай авіяцыі Б. П. Бугаеў 24 чэрвеня 1985 года даклаў Савету міністраў СССР, што прычыну траплення льду ў рухавікі ўстанавіць немагчыма:

" Прычыну траплення лёду ў рухавікі з-за значных іх разбурэнняў ўсталяваць не прадставілася магчымым…
Б. Бугаеў
http://www.svavia.ru/info/lib/sel_chsm7.html
"

Наступствы[правіць | правіць зыходнік]

З прычыны пададзенае міністрам грамадзянскай авіяцыі тлумачальнай запіскі з самалётамі Ту-134 і іхнімі рухавікамі нічога не праводзілася ў кірунку павышэння надзейнасці ва ўмовах натуральнага абледзянення, і 5 кастрычніка 1989 году аналагічная сітуацыя паўтарылася ў маскоўскім аэрапорце «Унукава». Аднак у апошнім выпадку рухавік самалёту «Ту-134А» адмовіў яшчэ падчас разгону, і ўсё скончылася без ахвяр.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]