Міраслаў Юр’евіч Рамашчанка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Міраслаў Рамашчанка
Miroslav Romaschenko.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Міраслаў Юр’евіч Рамашчанка
Нарадзіўся 16 снежня 1973(1973-12-16) (47 гадоў)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Flag of Russia.svg Расія
Рост 187 см
Вага 80 кг
Пазіцыя паўабаронца
Клубная кар’ера[* 1]
1990—1991 Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік Шахцёр (Паўлаград) 16 (2)
1991 Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік Дняпро (Днепрапятроўск) 0 (0)
1992 Беларусь Ведрыч (Рэчыца) 24 (8)
1993—1994 Беларусь Дняпро (Магілёў) 29 (26)
1994—1996 Расія Уралмаш (Екацярынбург) 62 (12)
1997—1998 Расія Спартак (Масква) 42 (7)
1999 Расія Спартак-2 (Масква) 1 (0)
Нацыянальная зборная[* 2]
1992 Беларусь Беларусь (да 21) 1 (0)
1994—1998 Беларусь Беларусь 15 (1)
Трэнерская кар’ера
2003—2006 Расія Спартак (Масква) трэнер
2006—2008 Расія Спартак (Масква) дубль
2008 Расія Том (Томск)
2010 Расія Салют (Белгарад)
2011 Расія Жамчужына (Сочы) трэнер
2011—2013 Расія Церак (Грозны) трэнер
2013—2014 Расія Амкар (Перм) трэнер
2014—2015 Расія Дынама (Масква) трэнер
2015—2016 Польшча Легія (Варшава) трэнер
2016—2021 Расія Расія трэнер
Узнагароды і медалі
Дзяржаўныя ўзнагароды
Ганаровая грамата Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі
Знак «Заслужаны трэнер Расіі» (да 2006 года)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах
Commons-logo.svg Міраслаў Юр’евіч Рамашчанка на Вікісховішчы

Міраслаў Юр’евіч Рамашчанка (укр.: Мирослав Юрійович Ромащенко; нар. 16 снежня 1973, Паўлаград) — беларускі футбаліст украінскага паходжання, паўабаронца нацыянальнай зборнай Беларусі. Скончыў кар’еру ва ўзросце 25 гадоў з-за траўмы, пасля чаго стаў трэнерам.

Малодшы брат Міраслава, Максім, таксама з’яўляецца футбалістам.

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Футбольную кар’еру пачаў ва Украінскай ССР, дзе выступаў за паўлаградскі «Шахцёр» і дубль днепрапятроўскага «Дняпра».

Пасля распаду СССР перабраўся ў Беларусь, дзе на працягу трох сезонаў гуляў за «Ведрыч» (Рэчыца) і магілёўскі «Дняпро». У 1994 годзе перайшоў у екацярынбургскі «Уралмаш», а ў 1996 — у маскоўскі «Спартак», у складзе якога стаў двухразовым чэмпіёнам Расіі.

У верасні 1998 года, у матчы за зборную Беларусі супраць зборнай Даніі, атрымаў траўму меніска. За тры гады перанёс 6 аперацый, быў у заяўцы «Спартака», але на полі так і не з’явіўся[1].

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

У складзе нацыянальнай зборнай Беларусі правёў 15 матчаў, забіў 1 мяч.

Трэнерская кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Трэнерскую кар’еру пачаў у ДЮСШ «Спартак», з 2003 года працаваў з дублем «Спартака», з 2006 года — галоўны трэнер дубля. У чэрвені-жніўні 2008 года — старшы трэнер «Тамі».

14 снежня 2009 года быў прызначаны галоўным трэнерам клуба «Салют». Кантракт быў заключаны тэрмінам на адзін год і скасаваны па ўзаемнай згодзе 17 мая 2010 года.

У студзені 2011 года Станіслаў Чарчэсаў запрасіў Міраслава сваім памочнікам у «Жамчужыну-Сочы». З кастрычніка 2011 года яны разам працавалі ў грозненскім «Цераку»[2].

У чэрвені 2013 года Рамашчанка становіцца старшым трэнерам пермскага «Амкара», дзе галоўным трэнерам, з мая 2013 года, быў Чарчэсаў. У матчы 11-га тура Прэм’ер-лігі 2013/14 супраць «Анжы», замест Чарчэсава кіраваў «Амкарам» з броўкі поля[3]. У 2014—2015 гадах працаваў з Чарчэсавым у маскоўскім «Дынама», а ў кастрычніку 2015 года ўслед за ім накіраваўся на працу ў варшаўскую «Легію»[4]. Разам з «Легіяй» стаў чэмпіёнам Польшчы, пасля чаго ў чэрвені 2016 года разам з усім трэнерскім штаб пакінуў варшаўскі клуб[5]. Пасля прызначэння Чарчэсава ў жніўні 2016 года галоўным трэнерам зборнай Расіі ўвайшоў у яго штаб. Заставаўся памочнікам Чарчэсава ў зборнай да яго звальнення ў ліпені 2021 года.

Зноскі