Фрыдрых Хірцэбрух

З пляцоўкі Вікіпедыя
Фрыдрых Хірцэбрух
ням.: Friedrich Hirzebruch
Friedrich Hirzebruch.jpeg
Імя пры нараджэнні ням.: Friedrich Ernst Peter Hirzebruch
Род дзейнасці матэматык, выкладчык універсітэта
Дата нараджэння 17 кастрычніка 1927(1927-10-17)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 27 мая 2012(2012-05-27)[5][1][…] (84 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Месца працы
Альма-матар
Член у
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Order of the Sacred Treasure Вялікі афіцэрскі крыж ордэна За заслугі перад ФРГ Ордэн за заслугі ў мастацтве і навуцы

Вялікі залаты медаль імя М. В. Ламаносава (1996)

Alfried-Krupp Science Prize[d] (2000)

медаль Гельмгольца[d] (2002)

Прэмія Вольфа па матэматыцы (1988)

медаль Катэніуса[d] (1997)

медаль Кантара[d] (2004)

Прэмія імя М. І. Лабачэўскага[d] (1989)

медаль Альберта Эйнштэйна[d] (1999)

замежны член Лонданскага каралеўскага таварыства[d] (9 чэрвеня 1994)

ганаровы доктар Універсітэта Нотр-Дам[d] (1989)

doctor honoris causa of the University of Warwick[d] (1980)

honorary doctor of the University of Wuppertal[d] (1987)

honorary doctor of the University of Göttingen[d] (1982)

ганаровы доктар Оксфардскага ўніверсітэта[d] (1984)

honorary doctorate of Trinity College, Dublin[d] (1992)

ганаровы доктар Афінскага ўніверсітэта[d] (1993)

honorary doctor of the University of Augsburg[d]

Ганаровы доктар Патсдамкага ўніверсітэта[d]

Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Фрыдрых Эрнст Петэр Хірцэбрух (ням.: Friedrich Ernst Peter Hirzebruch; 17 кастрычніка 1927, Гам — 27 мая 2012, Бон) — нямецкі матэматык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Мюнстэрскім універсітэце, затым адзін год у Вышэйшай тэхнічнай школе Цюрыха, пад кіраўніцтвам Х. Хопфа, абараніў дысертацыю па рыманавых паверхнях. У 1952—1954 працаваў у Прынстанскім Інстытуце перспектыўных даследаванняў (Institute for Advanced Study) (ЗША). У далейшым працаваў у Бонскім універсітэце і быў дырэктарам Матэматычнага інстытута ў складзе Таварыства Макса Планка.

Асноўныя працы ў галіне алгебраічнай геаметрыі, дзе ён абагульніў класічную тэарэму Рымана-Роха і асабліва ў галіне алгебраічнай тапалогіі, дзе ён унёс важны ўклад у распрацоўку створанай М. Ацья так званай K-тэорыі. Таксама важнае значэнне маюць работы Хірцэбруха па характарыстычных класах (разам з А. Барэлем) і па гільбертаўскіх мадулярных паверхнях (разам са сваім вучнем Д. Цагірам).

Замежны член Акадэміі навук СССР (1988; з 1991 — Расійскай акадэміі навук), Французскай акадэміі навук (1989), Лонданскага каралеўскага таварыства (1994).

Зноскі

  1. а б Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #117712582 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 9 красавіка 2014.
  2. а б MacTutor History of Mathematics archive Праверана 22 жніўня 2017.
  3. F.E.P. Hirzebruch // KNAW Past Members Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #117712582 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
  5. Max Planck Institute for Mathematics Праверана 28 чэрвеня 2012.
  6. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #117712582 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  7. https://www.ae-info.org/ae/User/Hirzebruch_Friedrich
  8. http://www.ras.ru/win/db/show_per.asp?P=.id-52619.ln-ru.dl-.pr-inf.uk-12