Эрнст Ота Фішэр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эрнст Ота Фішэр
Дата нараджэння

10 лістапада 1918(1918-11-10)[1][2]

Месца нараджэння

Зольн[d], Мюнхен, Баварыя

Дата смерці

23 ліпеня 2007(2007-07-23)[3][2] (88 гадоў)

Месца смерці

Мюнхен, Баварыя, Германія

Грамадзянства

Flag of Germany.svg Германія

Род дзейнасці

хімік, прафесар універсітэта

Навуковая сфера

хімія

Месца працы

Мюнхенскі ўніверсітэт Людвіга-Максіміліяна
Мюнхенскі тэхнічны ўніверсітэт

Альма-матар

Мюнхенскі тэхнічны ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Walter Hieber[d]

Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Эрнст Ота Фішэр на Вікісховішчы

Эрнст Ота Фішэр (ням.: Ernst Otto Fischer; 10 лістапада 1918, Сольн, паблізу Мюнхена — 23 ліпеня 2007, Мюнхен) — нямецкі хімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1973) (сумесна з Дж. Уілкінсанам).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Мюнхенскую вышэйшую тэхнічную школу ў 1949 годзе. З 1959 прафесар універсітэта ў Мюнхене, з 1964 года прафесар Мюнхенскай вышэйшай тэхнічнай школы (цяпер Тэхнічны ўніверсітэт), з 1969 года дырэктар інстытута неарганічнай хіміі ў Мюнхене.

Працы[правіць | правіць зыходнік]

Фішэр вызначыў структуру ферацэну, сінтэзаваў дыбензолхром з бензолу і CrCl3 ў прысутнасці AlCl3 (1955), распрацаваў агульны метад сінтэзу, арэнавых (якія змяшчаюць араматычнае ядро) вытворных пераходных металаў, упершыню атрымаў арэнкарбанільныя, арэнцыклапентадыенільныя і інш. змешаныя π-комплексы пераходных металаў. Паказаў, што гэтыя злучэнні пры награванні раскладаюцца з утварэннем «металічнага люстэрка», што можа быць выкарыстана для атрымання звышчыстых металаў. Фішэр упершыню сінтэзаваў шэраг металарганічных злучэнняў тэхнецыю і трансуранавых элементаў, атрымаў устойлівыя карбенавыя комплексы пераходных металаў (1964), а пазней іх карбінавыя комплексы (1973).


  1. Фишер Эрнст Отто // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. 2,0 2,1 Ernst Otto Fischer // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. http://derstandard.at/?url=/?id=2972542