Глен Тэадор Сібарг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Глен Тэадор Сібарг
англ.: Glenn Theodore Seaborg
шведск.: Glenn Teodor Sjöberg
Glenn Seaborg - 1964.jpg
Дата нараджэння 19 красавіка 1912(1912-04-19)
Месца нараджэння Ішпемінг, Мічыган, ЗША
Дата смерці 25 лютага 1999(1999-02-25) (86 гадоў)
Месца смерці Лафает, Каліфорнія, ЗША
Грамадзянства ЗША
Жонка Helen L. Seaborg[d]
Дзеці: David Seaborg[d]
Род дзейнасці хімік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера ядзерная хімія
Месца працы Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі;
Манхэтэнскі праект;
Камісія па атамнай энергіі ЗША
Альма-матар Каліфарнійскі ўніверсітэт у Лос-Анджэлесе;
Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі
Навуковы кіраўнік George Ernest Gibson[d]
Вядомы як першаадкрывальнік 10 трансуранавых элементаў
Узнагароды і прэміі Нобелеўская прэмія па хіміі (1951)
медаль Перкіна (1957)
медаль Прыстлі (1979)
Подпіс Подпіс
Commons-logo.svg Глен Тэадор Сібарг на Вікісховішчы


Глен Тэадор Сібарг (19 красавіка 191225 лютага 1999) — амерыканскі хімік і фізік-ядзершчык. Дзякуючы яго працам канчаткова сфарміравалася новая навука - ядзерная хімія.

Працы[правіць | правіць зыходнік]

Сумесна з Э. Макміланам сінтэзаваў плутоній (1940-1941), сумесна з іншымі вучонымі адкрыў амерыцый, кюрый (1944), берклій (1949), каліфорній (1950), эйнштэйній (1952), фермій (1953), мендзялевій (1955). У наступныя гады прымаў удзел у сінтэзаванні больш цяжкіх элементаў.

Спадчына[правіць | правіць зыходнік]

У 1951 годзе Сібарг сумесна з Макміланам атрымаў Нобелеўскую прэмію па хіміі. У 1997 годзе ў гонар Сібарга назвалі 106-й элемент перыядычнай табліцы Мендзялеева - сіборгій.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).