Луіс Федэрыка Лелуар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Луіс Федэрыка Лелуар
Luis Federico Leloi
Luis Federico Leloir - young.jpg
Дата нараджэння

6 верасня 1906(1906-09-06)

Месца нараджэння

Парыж, дэпартамент Сена[d], Іль-дэ-Франс, Францыя[1]

Дата смерці

2 снежня 1987(1987-12-02) (81 год)

Месца смерці

Правінцыя Катамарка, Аргенціна

Грамадзянства

Flag of Argentina.svg Аргенціна
Flag of France.svg Францыя

Навуковая сфера

Біяхімія

Месца працы

Кембрыджскі ўніверсітэт, Вашынгтонскі ўніверсітэт, Калумбійскі ўніверсітэт

Альма-матар

Універсітэт Буэнас-Айрэса

Вядомы як

першы іспанамоўны лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія — 1970

Commons-logo.svg Луіс Федэрыка Лелуар на Вікісховішчы

Луіс Федэрыка Лелуар (ісп.: Luis Federico Leloi; 6 верасня 1906, Парыж — 2 снежня 1987, Аргенціна) — аргенцінскі ўрач і біяхімік, першы іспанамоўны лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі. Член Нацыянальнай АН ЗША (1960), Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (1961), Лонданскага каралеўскага таварыства (1972).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў універсітэт Буэнас-Айрэса (1932). У 1934—1935, 1937—1943 гадах працаваў у Інстытуце фізіялогіі пры гэтым універсітэце (з 1941 прафесар фізіялогіі). У 1936 годзе ў біяхімічнай лабараторыі Кембрыджскага ўніверсітэта. У 1943 пераехаў у ЗША. Працаваў у Вашынгтонскім (1944 г.) і Калумбійскім універсітэтах (1944—1945). У 1946 годзе вярнуўся ў Аргенціну. З 1946 загадчык біяхімічнай лабараторыі Інстытута фізіялогіі.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Працы па метабалізму вугляводаў ў жывых клетках, а таксама вугляводных вытворных нуклеатыдаў. Лелуар і яго калегі вывучалі глікапратэіны, паказалі асноўныя шляхі метабалізму галактозы, а таксама шляхі развіцця галактаземіі — прычыны з'яўлення неўспрымальнасці да лактозы. Сумесна з групай супрацоўнікаў вылучыў і вывучыў шматлікія ферменты вугляводнага абмену.

Зноскі

  1. Лелуар Луис Федерико — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.