Роберт Сандэрсан Малікен

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Роберт Сандэрсан Малікен
англ.: Robert Sanderson Mulliken
Mulliken,Robert 1929 Chicago.jpg
Дата нараджэння 7 чэрвеня 1896(1896-06-07)
Месца нараджэння Ньюберыпорт, Масачусетс, ЗША
Дата смерці 31 кастрычніка 1986(1986-10-31) (90 гадоў)
Месца смерці Арлінгтан, Віргінія, ЗША
Грамадзянства ЗША
Род дзейнасці фізік, хімік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера фізічная хімія, арганічная хімія
Месца працы
Навуковая ступень доктар філасофіі
Альма-матар Масачусецкі тэхналагічны інстытут
Навуковы кіраўнік Уільям Харкінс[d]
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Роберт Сандэрсан Малікен на Вікісховішчы

Роберт Сандэрсан Малікен (англ.: Robert Sanderson Mulliken; 7 чэрвеня 1896, Ньюберыпорт, Масачусетс — 31 кастрычніка 1986, Арлінгтан, Вірджынія) — амерыканскі фізік і хімік, прафесар, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1966).

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў школу ў Ньюберыпорце ў 1913 годзе і паступіў у Масачусецкі тэхналагічны інстытут, здолеўшы выйграць стыпендыю на навучанне (як і яго бацька). Спецыялізаваўся ў хіміі. Яшчэ студэнтам апублікаваў першую навуковую працу, прысвечаную сінтэзу арганічных хларыдаў. Вучачыся ў інстытуце, Малікен яшчэ не быў упэўнены, што абярэ навуковую дзейнасць, таму вывучаў таксама хімічную тэхналогію і нават наведваў хімічныя заводы ў Масачусетсы і Мэне. У 1917 годзе атрымаў ступень бакалаўра па хіміі.

Узнагароды і навуковае прызнанне[правіць | правіць зыходнік]

Акрамя Нобелеўскай прэміі, Малікен быў узнагароджаны Амерыканскім хімічным таварыствам медалём Гілберта Ньютана Люіса (1960), медалём Тэадора Уільяма Рычардса (1960), узнагародай Петэра Дэбая па фізічнай хіміі (1963) і медалём Уіларда Гібса (1965). Ён быў членам амерыканскай Нацыянальнай акадэміі навук (1936), Амерыканскай асацыяцыі садзейнічання развіццю навукі і Амерыканскай акадэміі навук і мастацтваў, а таксама замежным членам Лонданскага каралеўскага таварыства (1967). Малікену былі прысуджаны ганаровыя ступені Калумбійскага, Маркецкага, Кембрыджскага і Стакгольмскага ўніверсітэтаў.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]