Юрый Аляксеевіч Сянько

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юрый Аляксеевіч Сянько
Старшыня Дзяржаўнага мытнага камітэта
6 лістапада 2014 — 19 лістапада 2020
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Кіраўнік урада Міхаіл Мясніковіч
Андрэй Кабякоў
Сяргей Румас
Папярэднік Аляксандр Шпілеўскі
Пераемнік Уладзімір Арлоўскі

Нараджэнне 1967
Адукацыя
Ваенная служба
Званне
Дзяржаўны саветнік мытнай службы III рангу
Дзяржаўны саветнік мытнай службы III рангу
Узнагароды
Юбілейны медаль «90 год міліцыі Беларусі»
Юбілейны медаль «90 год органам дзяржаўнай бяспекі Беларусі»
Юбілейны медаль «90 год на варце граніцы»
Юбілейны медаль «90 гадоў Узброенным Сілам Рэспублікі Беларусь»
Заслужаны мытнік Рэспублікі Беларусь
Медаль «За супрацоўніцтва»
Медаль «65 гадоў вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў»
Медаль «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «20 гадоў вываду савецкіх войскаў з Афганістана», Беларусь
Медаль «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

Юрый Аляксеевіч Сянько (1967[1], в. Даўгінава, Карэліцкі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Дзяржаўнага мытнага камітэта (2014[2]—2020)

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1967 годзе. У 1992 годзе скончыў Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы, у 2006 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь[3].

Працаваў інспектарам, старшым інспектарам, галоўным інспектарам, начальнікам аддзела, намеснікам начальніка Гродзенскай рэгіянальнай мытні. З 2002 па 2011 год быў начальнікам Гродзенскай рэгіянальнай мытні, з 2011 года — начальнікам Мінскай рэгіянальнай мытні.

6 лістапада 2014 года быў прызначаны на пасаду старшыні Дзяржаўнага мытнага камітэта[2].

16 кастрычніка 2015 года пастановай Савета Міністраў № 870 у складзе Урада склаў свае паўнамоцтвы перад нававыбраным Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь.[4], а 17 снежня 2015 года ўказам Прэзідэнта № 500 зноў зацверджаны на пасадзе старшыні камітэта[5]

19 лістапада 2020 года прызначаны паслом Беларусі ў Кітаі.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]