SARS-CoV-2

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
2019-nCoV

SARS-CoV-2 (Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2), раней 2019-nCoV, таксама NCP (Novel Coronavirus Pneumonia) — адналанцужковы вірус, які змяшчае РНК, упершыню выяўлены ў снежні 2019 года пасля тэставання нуклеінавай кіслаты на станоўчай пробе ў пацыента з пнеўманіяй падчас успышкі пнеўманіі ва Ухані 2019—2020 гадоў.

20 студзеня 2020 года ў кітайскай правінцыі Гуандун была пацверджана перадача віруса ад чалавека да чалавека. Пакуль якога-небудзь спецыфічнага лячэння новага віруса не распрацавана.

30 студзеня 2020 года Сусветная арганізацыя аховы здароўя абвясціла ўспышку каронавіруса ў Кітаі «надзвычайнай сітуацыяй у галіне грамадскай аховы здароўя, якая мае міжнароднае значэнне»[1].

Па стане на 31 студзеня 2020 года ў Кітаі пацверджаны 9692 выпадкі заражэння і 213 смерць ад віруса. Вірус распаўсюдзіўся і на іншыя краіны. Выпадкі заражэння каронавірусам пацверджаны ў ААЭ, Аўстраліі, В'етнаме, Германіі, ЗША, Індыі, Камбоджы, Рэспубліцы Карэя, Малайзіі, Непале, Сінгапуры, Тайландзе, Філіпінах, Фінляндыі, Францыі, Шры-Ланцы, Японіі.

Па дадзеных на 25 студзеня зафіксавана 38 выпадкаў паспяховага лячэння ад 2019-nCoV. Тэмпература цела аднаго пацыента трымалася ў норме на працягу 6 дзён. Паўторнае даследаванне паказала, што запаленне было цалкам ліквідавана, а два новых тыпы тэстаў на нуклеінавую кіслату на каронавірус паказалі адмоўны вынік. Пасля ацэнкі гарадской экспертнай групай ён быў выпісаны дадому.

Паводле прагнозаў, пік эпідэміі прыйдзецца на люты 2020 года[2].

7 лютага 2020 года каронавірусу 2019-nCoV прысвоена скарочаная назва — NCP (Novel Coronavirus Pneumonia)[3].

Сімптомы[правіць | правіць зыходнік]

Сімптомы каронавіруса 2019-nCoV падобныя да сімптомаў пнеўманіі або цяжкага вострага рэспіраторнага сіндрому:

Інкубацыйны перыяд доўжыцца на працягу 6-12 дзён. Калі інфікаванне адбылося ад чалавека да чалавека, то інкубацыйны перыяд не перавышае пяці дзён. Больш працяглыя тэрміны інкубацыйнага перыяду могуць быць характэрныя пры перадачы віруса ад жывёл.

Папярэдні аналіз дадзеных дазваляе сцвярджаць, што маецца высокая заразлівасць пры кантакце з хворым чалавекам.

Пацверджана і прадэманстравана перадача віруса ад чалавека да чалавека.

Асобы, якія кантактавалі ў хатніх ці бальнічных умовах з хворымі, найбольш схільныя да ўзнікнення стадыі вострага рэспіраторнага захворвання, у выпадку якога непасрэднай прычынай смерці з’яўляецца прагрэсавальная вострая некантралюемая дыхальная недастатковасць (рэспіраторны дыстрэс-сіндром).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]