Славенская мова

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Славенская мова
Саманазва:

slovenski jezik, slovenščina

Краіны:

Славенія, Аўстрыя, Італія, Венгрыя, Харвація, Германія, ЗША, Канада, Аргенціна, Аўстралія, ПАР

Афіцыйны статус:

Сцяг Славеніі Славенія,
Сцяг ЕС ЕС

Агульная колькасць носьбітаў:

2,2 млн

Класіфікацыя
Катэгорыя:

Мовы Еўразіі

Індаеўрапейскія мовы

Славянскія мовы
Паўднёваславянскія мовы
Заходняя група
Пісьменнасць:

Лацініца (славенскі алфавіт)

Моўныя коды
ГОСТ 7.75–97:

слв 610

ISO 639-1:

sl

ISO 639-2:

slv

ISO 639-3:

slv

Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Славенская мова (славенск.: slovenski jezik, slovenscina) належыць да заходняй галіны паўднёваславянскіх моў. Лік славенскамоўных — каля 2 млн. чалавек, большасць якіх жыве ў Славеніі. Славенская мова адна з нешматлікіх славянскіх моў, якія захавалі парны лік. Саманазва славенскай мовы (як і славацкай) — «славянская».


Сцяг Еўрасаюза Афіцыйныя мовы Еўрапейскага Саюза Сцяг Еўрасаюза
англійская | балгарская | венгерская | іспанская | грэчаская | дацкая | ірландская | італьянская | латышская | літоўская | мальтыйская | нідэрландская | нямецкая | партугальская | польская | румынская | славацкая | славенская | фінская | французская | чэшская | шведская | эстонская