Аляксандр Іванавіч Радкевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Іванавіч Радкевіч
Дата нараджэння 26 жніўня 1913(1913-08-26)
Месца нараджэння вёска Благавічы, Мінская губерня, Расійская імперыя цяпер Капыльскі раён, Мінская вобласць
Дата смерці 17 кастрычніка 1957(1957-10-17) (44 гады)
Месца смерці горад Масква, СССР
Месца пахавання
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў інжынерныя войскі
Гады службы 1935-1956
Званне
Часць

у гады Вялікай Айчыннай вайны:

  • Паўднёва-заходні фронт
  • 116-ы асобны інжынерны батальён
  • 8-я інжынерна-сапёрная брыгада
Бітвы/войны Польскі паход РСЧА
Савецка-фінская вайна
Бесарабскі паход РСЧА
Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн Чырвонай Зоркі
Медаль «За абарону Каўказа»

Аляксандр Іванавіч Радкевіч (26 жніўня 1916, вёска Благавічы, Капыльскі раён17 кастрычніка 1957) – Герой Савецкага Саюза.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Беларус. Вучыўся ў Грозаўскай сярэдняй школе. Пасля заканчэння будаўнічага тэхнікума з 1934 па 1936 г. працаваў у Капыльскай МТС.

Служыў у арміі, удзельнічаў у вызваленні Заходняй Беларусі ў 1939г., у савецка-фінляндскай вайне ў 1939–1940 гг. У Айчынную вайну на фронце з 1941 г., змвгаўся ў інжынерных войсках. Будаваў умацаванні, масты, пракладаў дарогі. Камандзір асобнага інжынернага батальёна маёр Радкевіч вызначыўся ў кастрычніку 1943 г. пры фарсіраванні Дняпра ў раёне Краменчука. Камендант дэсантна-паромнай пераправы пад шквальным агнём праціўніка за кароткі час забяспечыў бесперапынную пераправу на правы бераг ракі для 19140 байцоў, 83 танкаў, 368 гармат, 20 мінамётаў, 566 аўтамашын і трактароў, 436т. боепрыпасаў. Гэта аперацыя дала магчымасць паспяхова развіць імклівае наступленне на дадзеным участку фронту.

За мужнасць і адвагу, праяўленыя пры фарсіраванні Дняпра, 20 снежня 1943 г. Аляксандру Іванавічу Радкевічу было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Дзень Перамогі адважны маёр сустрэў у Германіі. Пасля вайны палкоўнік Радкевіч працягваў служыць у радах Савецкай Арміі. Памёр у 1957 г.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне 1941 – 1945: Энцыклапедыя. – Мн.: БелСЭ, 1990. – с. 519.
  • Памяць: Капыльскі раён. – Мн.: Бел. навука, 2001. – с. 302

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Аляксандр Іванавіч Радкевіч на сайце «Героі краіны»