Андрэй Ястрабец

Андрэй Ястрабец
Ястрабец
Roman Catholic Bishop of Seret[d] 9 сакавіка 1371 — 1386
Дыяцэзія	Roman Catholic Diocese of Siret[d]
біскуп віленскі з 1386
Дыяцэзія	Віленскае біскупства
Папярэднік	Christian[d]
Пераемнік	Якуб Пліхта
Дзейнасць	каталіцкі святар, каталіцкі біскуп, дыпламат
Смерць	14 лістапада 1398 Вільня, Віленскае княства, Вялікае Княства Літоўскае
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Андрэй герба «Ястрабец» (пачатак XIV ст. — 14 лістапада 1398) — францішканін, рэлігійны дзеяч, першы біскуп віленскі (1388—1398).

Уладзімір Тэтмаер, «Хрост Літвы ў 1388»

Вучыўся ў Гнезне, служыў у Кракаве, прапаведаваў у Мазовіі, потым місіянер у Літве.

Спаведнік Альжбеты Лакаткоўны. Удзельнічаў у місіі ў Малдову, у выніку якой утворана Серацкая дыяцэзія, 9 мая 1371 года пастаўлены першым біскупам серацкім. З 1372 года апекаваў Галіцкую архідыяцэзію. З 1374 года сакратар і скарбнік пры двары польскага караля. У 1376—1386 гадах дапаможны біскуп Гнезненскай архідыяцэзіі. Садзейнічаў шлюбу каралевы Ядвігі з вялікім князем літоўскім Ягайлам. Пасля заключэння шлюбу ў 1386 годзе кароль Уладзіслаў Ягайла даў згоду на ўтварэнне Віленскага біскупства. Удзельнічаў у хросце Літвы і ў 1388 годзе пастаўлены першым біскупам віленскім. Заснаваў францішканскія кляштары ў Лідзе і Ашмянах.

У літаратуры часам называны Андрэям Васілам, але гэта грунтуецца на познім фальсіфікаце граматы Вітаўта.

Літаратура

• Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — 688 с. — ISBN 985-11-0314-4 (т. 1), ISBN 985-11-0315-2.
• Полехов С. В. Загадка грамоты Витовта (Vitoldiana, № 11): XIV или XIX век? // Slověne. — 2018. — Т. 7. — № 2. — С. 451-476.