Войцех Радзівіл
Выгляд
Войцех Радзівіл | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| польск.: Wojciech Radziwiłł | |||||||
| | |||||||
| | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Дыяцэзія | Луцкая дыяцэзія | ||||||
| Папярэднік | Jan Pudełko[d] | ||||||
| Пераемнік | Павел Аляксандравіч Гальшанскі | ||||||
|
|||||||
| Дыяцэзія | Віленскае біскупства | ||||||
| Папярэднік | Войцех Табар | ||||||
| Пераемнік | Ян з княжатаў літоўскіх | ||||||
|
|
|||||||
| Дзейнасць | каталіцкі святар, каталіцкі біскуп | ||||||
| Нараджэнне | 1478[2] | ||||||
| Смерць |
19 красавіка 1519 ці 5 ліпеня 1519[3] |
||||||
| Дынастыя | Радзівілы[4] | ||||||
| Бацька | Мікалай Радзівіл Стары[5][6] | ||||||
| Маці | Соф’я з Манівідаў[d][7] | ||||||
Войцех (Альбрэхт) Радзівіл (каля 1476 — 19 красавіка 1519), рэлігійны каталіцкі дзеяч ВКЛ.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Сын Мікалая Радзівіла Старога.
Біскуп луцкі з 1502, віленскі з 1507 (першы з магнатаў ВКЛ на гэтай пасадзе). Войцех Радзівіл кіраваў у Віленскай дыяцэзіі дванаццаць гадоў. Выступаў за унію праваслаўнай і каталіцкай цэркваў. Дамагаўся кананізацыі св. Казіміра.
Меў маёнткі ў Літве, на Гродзеншчыне (Новы Двор, Ліпск), маёнтак Убарць.
Зноскі
- ↑ Sejm-Wielki.pl — 2002.
- ↑ Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 33. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ а б в Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 35–36. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 35–37. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 31. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 288. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
- ↑ Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 35. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3