Міхал Ян Зянковіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Міхал Ян Зянковіч
Michał Jan Ziankovič. Міхал Ян Зянковіч (1762).jpg
Міхал Ян Зянковіч. Невядомы мастак, 1762
POL COA Siekierz.svg
Герб «Сястрэнец»
 
Дзейнасць: тытулярны біскуп, ксёндз, святар
Веравызнанне: Каталіцкая царква
Нараджэнне: 1670(1670)
Смерць: 23 студзеня 1762(1762-01-23)
Дынастыя: Зянковічы-Ператрускія
 
Узнагароды:
ордэн Белага Арла

Міхал Ян Зянковіч (1670, каля Дарагічына на Падляшшы — 23 студзеня 1762) — рэлігійны і дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Біскуп-суфраган жамойцкі (ад 1718), пісар вялікі літоўскі (17241729), біскуп віленскі (ад 1730).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік шляхецкага роду Зянковічаў-Ператрускіх гербу «Сястрэнец»[1].

Доўгі час быў пробашчам у Барысаве і Лідзе. Ад 1699 канонік віленскі, архідыякан жамойцкі. 27 красавіка 1718 зрабіўся біскупам-суфраганам жамойцкім, а ў 1724 — пісарам вялікім літоўскім. Ад 2 кастрычніка 1730 біскуп віленскі.

Падтрымліваў караля і вялікага князя Станіслава Ляшчынскага. У сувязі з перамогай Аўгуста Моцнага быў вымушаны з'ехаць у Прусію (1734), адкуль вярнуўся ў 1736.

Аднавіў Віленскую кафедру, фундаваў у месце касцёл Св. Іосіфа і Нікадзіма, шпіталь Св. Лазара. Дзеля павышэння ўзроўню навучання ў Віленскай духоўнай семінарыі запрасіў для яе кіравання ксяндзоў-камуністаў.

8 верасня 1750 быў каранатарам абраза Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў бернардзінскім касцёле Св. Міхала (Вільня)[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]