Карай Хусар
Выгляд
| Карай Хусар | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| венг.: sárvári Huszár Károly | |||||||
| | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Іштван Фрыдрых | ||||||
| Пераемнік | Sándor Simonyi-Semadam[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
10 верасня 1882[1] |
||||||
| Смерць |
29 кастрычніка 1941 (59 гадоў) |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Імя пры нараджэнні | венг.: Schorn János Károly | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Партыя | |||||||
| Аўтограф |
|
||||||
Карай Хусар дэ Шарвар (венг.: Károly Huszár de Sárvár; 10 верасня 1882, Нусдарф — 29 кастрычніка 1941, Будапешт) — венгерскі кансерватыўны палітык, журналіст. Член Хрысціянска-сацыяльнага руху.
Пасля знішчэння Венгерскай Савецкай рэспублікі з 24 верасня 1919 па 1 сакавіка 1920 года кароткі час быў прэм'ер-міністрам Венгрыі, а таксама на гэтай пасадзе выконваў абавязкі главы Венгерскай дзяржавы. Па ініцыятыве Хусара ў Венгрыю былі запрошаны шматлікія бачныя дзеячы Белага руху, у прыватнасці, барон П. М. Урангель, А. І. Дзянікін[3]. Хусар прыняў актыўны ўдзел у арганізацыі супрацоўніцтва з белым рухам, у публікацыі кніг пра падзеі Грамадзянскай вайны ў Расіі.
Пазней Хусар займаў пасаду віцэ-старшыні Венгерскага парламента.
Зноскі
- ↑ Bibliothèque nationale de France Károly Huszár // data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011.
- ↑ https://temeto.envimap.hu/content/photos_normal/fiumei/7f/3f/6b/8f-acf9-7bb6-47e0-378c9f4eaedf.jpg
- ↑ Врангель в Будапеште | Российский Курьер · онлайн(недаступная спасылка)
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Карай Хусар- Hungarian Biographical Lexicon