Сант’яга Рамон-і-Кахаль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Сант’яга Рамон-і-Кахаль
ісп.: Santiago Ramón y Cajal
Cajal-Restored.jpg
Дата нараджэння

1 мая 1852(1852-05-01)[1][2]

Месца нараджэння

Арагон, Іспанія

Дата смерці

17 кастрычніка 1934(1934-10-17) (82 гады) ці 18 кастрычніка 1934(1934-10-18)[3] (82 гады)

Месца смерці

Мадрыд, Правінцыя Мадрыд[d], Іспанія[4][3]

Месца пахавання

могілкі Альмудэна[d]

Грамадзянства

Flag of the Second Spanish Republic.svg Іспанія[5][6]

Род дзейнасці

урач, нейрабіёлаг, вучоны, прафесар, фатограф, патолагаанатам, анатом

Навуковая сфера

гісталогія

Месца працы

Цэнтральны ўніверсітэт[d]
Барселонскі ўніверсітэт

Альма-матар

Сарагоскі ўніверсітэт[d]

Навуковы кіраўнік

Aureliano Maestre de San Juan[d]

Узнагароды і прэміі
Подпіс

Подпіс

Commons-logo.svg Santiago Ramón y Cajal на Вікісховішчы
Сант'яга Рамон-і-Кахаль

Сант'яга Рамон-і-Кахаль (ісп.: Santiago Ramón y Cajal; 1 мая 1852, Петылья-дэ-Арагон — 17 кастрычніка 1934) — іспанскі ўрач і гістолаг. Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1909) і Парыжскай АН (1916).

Скончыў Сарагоскі ўніверсітэт (1873). З 1877 года прафесар Сарагоскага, з 1884 года — Валенсійскага, з 1887 года — Барселонскага, у 1892—1922 гг. — Мадрыдскага ўніверсітэта. Арганізатар і кіраўнік лабараторыі біялагічных даследванняў Мадрыдскага ўніверсітэта. Навуковыя працы па анатоміі і гісталогіі нервовай сістэмы. Адкрыў адросткі нервовых клетак — дэндрыты і неўрыты (аксоны), выканаў класічныя працы па вывучэнні мікраскапічнай сятчаткі вока, спіннога мозга, мазжачка і іншых аддзелаў галаўнога мозга. Прасачыў працэсы дэгенерацыі і рэгенерацыі нервовых валокнаў, эмбрыянальнага гістагенезу. Стварыў нейронную тэорыю будовы нервовай сістэмы. Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (1906) разам з Каміла Гольджы.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]