(56) Мелета
| (56) Мелета | |
|---|---|
| | |
| Адкрыццё | |
| Першаадкрывальнік | Г. Гольдшміт |
| Месца выяўлення | Парыж |
| Дата выяўлення | 9 верасня 1857 |
| Эпанім | Melete[d][1] |
| Альтэрнатыўныя абазначэнні |
1949 TH; 1986 EN5; 1990 HG4 |
| Катэгорыя | Галоўны пояс астэроідаў |
| Арбітальныя характарыстыкі | |
| Эксцэнтрысітэт (e) | 0,2369907 |
| Вялікая паўвось (a) |
388,378 млн км (2,5961497 а.а.) |
| Перыгелій (q) |
296,336 млн км (1,9808864 а.а.) |
| Афелій (Q) |
480,421 млн км (3,211413 а.а.) |
| Перыяд абарачэння (P) | 1 527,893 сут (4,183 г) |
| Сярэдняя арбітальная скорасць | 18,223 км/с |
| Схіленне (i) | 8,07019° |
| Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) | 193,42463° |
| Аргумент перыгелія (ω) | 103,64080° |
| Сярэдняя анамалія (M) | 355,49727° |
| Фізічныя характарыстыкі[2] | |
| Дыяметр | 113,24 км |
| Маса | 1,5×1018 кг |
| Шчыльнасць | 2,000 г/см³ |
| Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні | 0,0316 м/с² |
| 2-я касмічная скорасць | 0,0598 км/с |
| Перыяд вярчэння | 18,147 гад |
| Спектральны клас | P (Xk) |
| Абсалютная зорная велічыня | 8,31m |
| Альбеда | 0,0653 |
| Сярэдняя тэмпература паверхні | 173 К (−100 °C) |
(56) Мелета — буйны астэроід галоўнага пояса, які належыць да цёмнага спектральнага класа P, багатаму арганічнымі і бязводнымі сілікатамі, а таксама вугляроднымі злучэннямі з магчымай прысутнасцю вады ў відзе лёду. Ён быў адкрыты 9 верасня 1857 года нямецкім астраномам Германам Гольдшмітам з дапамогай 4-х цалевага тэлескопа, размешчанага на шостым паверсе яго кватэры ў Лацінскім квартале Парыжа, і названы ў гонар Мелеты (англ.), музы думкі і медытацыі ў грэчаскай міфалогіі[3].
Астэроід характарызуецца нізкім значэннем альбеда, гэта значыць паверхня астэроіда цёмная. Яго адбівальная здольнасць — 2,6%. (Для параўнання: самы цёмны з вялікіх астэроідаў — (95) Арэтуса. Яго адбівальная здольнасць — 1,9%). Пакрыццё астэроідам зорак на гэты момант назіралася двойчы — 1997 і 2002 гадах.
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ Dictionary of Minor Planet Names — 6 — Springer Science+Business Media, 2012. — P. 18. — 1452 p. — ISBN 978-3-642-29717-5
- ↑ Asteroid Data Sets (англ.)
- ↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 20. — ISBN 3-540-00238-3.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- База даных JPL НАСА па малых целах Сонечнай сістэмы (56)
- База даных MPC па малых целах Сонечнай сістэмы 56
- Radar-Detected Asteroids and Comets(недаступная спасылка). NASA/JPL Asteroid Radar Research. Архівавана з першакрыніцы 25 лістапада 2015. Праверана 23 студзеня 2012.
