Джон Бардзін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Джон Бардзін
John Bardeen
Bardeen.jpg
Дата нараджэння:

23 мая 1908({{padleft:1908|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})

Месца нараджэння:

Мэдысан, Вісконсін, ЗША

Дата смерці:

30 студзеня 1991({{padleft:1991|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:30|2|0}}) (82 гады)

Месца смерці:

Бостан, Масачусетс, ЗША

Краіна:

ЗША

Навуковая сфера:

фізіка

Месца працы:

Гарвардскі ўніверсітэт, Мінесоцкі ўніверсітэт, «Bell Telephone Laboratories», Ілінойскі ўніверсітэт

Альма-матэр:

Вісконсінскі ўніверсітэт Прынстанскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік:

Юджын Вігнер

Вядомы як:

двойчы лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы, адзін з вынаходнікаў транзістара

Узнагароды і прэміі


Nobel prize medal.svg Nobel prize medal.svg Нобелеўская прэмія па фізіцы (1956,1972)
Прэзідэнцкі медаль Свабоды
Джон Бардзін на ВікіСховішчы

Джон Бардзін (англ.: John Bardeen, 23 мая 1908, Медысан, штат Вісконсін, ЗША - 30 студзеня 1991, Бостан, штат Масачусетс, ЗША) — амерыканскі фізік, адзіны чалавек, які атрымаў дзве Нобелеўскія прэміі па фізіцы: у 1956 г. за транзістар сумесна з Уільямам Брэдфардам Шоклі і Уолтарам Братэйнам і ў 1972 г. за асноватворную тэорыю звычайных звышправаднікоў сумесна з Леонам Нілам Куперам і Джонам Робертам Шрыферам. Цяпер гэтая тэорыя завецца тэорыяй Бардзіна-Купера-Шрыфера, ці проста БКШ-тэорыя. Член Нацыянальнай АН ЗША (1954), Нацыянальнай інжынернай акадэміі ЗША (1972). Замежны член Акадэміі навук СССР (1982).

У 1929 г. скончыў Вінсконсінскі, у 1936 г. Прынстанскі ўніверсітэты. З 1935 года ў Гарвардскім, з 1938 — у Мінесоцкім універсітэце. З 1945 г. у «Bell Telephone Laboratories». З 1945 года прафесар Ілінойскага ўніверсітэта.

Узнагароды і прэміі[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Hoddeson, Lillian and Vicki Daitch. True Genius: the Life and Science of John Bardeen. National Academy Press, 2002. (ISBN 0-309-08408-3)
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.18 Кн.1: Дадатак: Шчытнікі — ЯЯ / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2004. — Т. 18. — С. 344. — 472 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0295-4 (Т. 18 Кн. 1).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]