Ханес Альфвен

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Ханес Альфвен
шведск.: Hannes Olof Gösta Alfvén
YoungAlfven.jpg
Дата нараджэння:

30 мая 1908(1908-05-30)

Месца нараджэння:

Норчэпінг, Швецыя

Дата смерці:

2 красавіка 1995(1995-04-02) (86 гадоў)

Месца смерці:

Юрсхальм, Швецыя

Краіна:

Flag of Sweden.svg Швецыя

Навуковая сфера:

фізіка

Месца працы:

Упсальскі ўніверсітэт
Каралеўскі тэхналагічны інстытут
Каліфарнійскі ўніверсітэт у Сан-Дыега
Універсітэт Паўднёвай Каліфорніі

Альма-матэр:

Упсальскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік:

Карл Манэ Георг Сігбан, Карл Вільгельм Озэен

Вядомы як:

адкрывальнік альфвенаўскіх хваль

Узнагароды і прэміі


Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіцы (1970)
Вялікі залаты медаль імя М. В. Ламаносава Вялікі залаты медаль Ламаносава (1971)

Ханес Улаф Ёста Альфвен (шведск.: Hannes Olof Gösta Alfvén; 30 мая 1908, Норчэпінг - 2 красавіка 1995, Юрсхальм) — вядомы шведскі фізік і астрафізік, спецыяліст па фізіцы плазмы, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы ў 1970 годзе за працы ў галіне тэорыі магнітагідрадынамікі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў універсітэт Упсалы ў 1934 годзе. З 1937 года працаваў у Нобелеўскім інстытуце фізікі, з 1940 года — прафесар Каралеўскага тэхналагічнага інстытута ў Стакгольме. Пазней працаваў ва ўніверсітэтах ЗША.

Аўтар навуковых прац па электрадынаміцы, фізіцы плазмы, касмічнай фізіцы і астрафізіцы.

Развіў тэорыю ўзнікнення палярных ззянняў, геамагнітных бур і Сонечнай сістэмы.

Член Шведскай каралеўскай акадэміі навук (1947), замежны член АН СССР (1958).

Даследаванні, узнагароды і працы[правіць | правіць зыходнік]

Яго работы пастаянна абмяркоўваліся на працягу многіх гадоў знакамітым навукоўцам ў галіне касмічнай фізікі, англа-амерыканскім геафізікам Сіднэем Чэпмэнам. У Альфвена былі праблемы з сістэмай рэцэнзавання. Ніколі, ні пры якіх абставінах, яму не ўдавалася атрымаць без бою адабрэнне аўтарытэтных рэцэнзентаў у навуковых часопісах. Аднойчы Альфвен паслаў артыкул па тэорыі магнітных бур і паўночнага ззяння ў вядучы амерыканскі часопіс «Зямны магнетызм і атмасферны электрычнасць». Артыкул быў адхілены на той падставе, што ён не супадаў з тэарэтычнымі выкладкамі фізікі таго часу. Многімі фізікамі ён лічыўся чалавекам з нестандартнымі поглядамі ў галіне навукі. Часта ён быў вымушаны публікаваць свае артыкулы ў падазроных часопісах. Ён атрымаў Нобелеўскую прэмію па фізіцы ў 1970 годзе за свае працы па магнітагідрадынаміцы (МГД). У 1988 годзе Альфвен быў узнагароджаны амерыканскім геафізічных саюзам медалём Боўі за працы па каметах і плазме ў сонечнай сістэме.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Ханес Альфвен // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 1996. — Т. 1. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0036-6 (т.1).